Stamper

Keek op de week (28)

Dubbel en dwars gebruik gemaakt van stemrecht. Man had weer last van gebrek aan belangstelling. Achtervolgde hem afgelopen woensdag door het huis met mattenklopper.
‘Iedere stem tegen die geblondeerde idioot telt. En als jij niet stemt, mag je ook vier jaar lang niet klagen!’ riep ik dreigend.
Joris ging. Doet werkelijk alles om z’n vrouw tevreden te houden.
‘Weet je nog hoe het moet?’ vroeg ik vals toen hij de deur uitging en gaf hem op valreep nog tip mee: ‘Flink aan het rode potlood likken.’
Joris, Roos en ik hebben alle drie op andere partij gestemd en alle drie “gewonnen.”

Heb nieuw woord geleerd dankzij verkiezingen. Scrabbelaars, wordfreuders, cryptogrammers en puzzelaars opgelet: stembusstamper.
Door hoge opkomst en riante kandidatenlijst moest papier aangestampt worden met speciaal stuk hout dat door stembus past.

Blijkt dat ik zout-tekort heb. Verzin dit niet. Advies van biologische dokter: chips eten.
Ging op ontdekkingsreis in voorraadkast en vond zak naturel ribbelchips. Leeg gegeten tot de bodem. Kan er maar weer van af zijn.
Bleek volgende ochtend geen gram aangekomen. Beetje jammer.

‘Is de verbouwing van je huis al begonnen?’ vroeg ik Vriendin.
‘Ja!’ gilde ze door telefoon. ‘Er lopen allemaal knappe, stoere, hardwerkende jonge kerels door mijn huis. In zweterige T-shirts zonder mouwen en met tatoeages op de schouders. Voel me net een cougar.’
‘Toch alleen overdag?’ informeerde ik vrijpostig.
Liet Vriendin zich niet over uit.
‘Kom ik nog geen pyjamaparty bij je doen,’ liet ik haar weten.

Vriendin H. kwam bakkie doen. Spreken elkaar regelmatig; zien elkaar zelden.
H. heeft gestroomlijnd huishouden. Werkt twee dagen in de week. Ziet er immer op top uit en is sociaal buitengewoon handig. Kortom: geslaagd mensch. Petje af. Voel me vergeleken bij haar een chaotische slons en rommelkont.
Wij namen laatste dorps-roddels door. Althans: zij praatte; ik luisterde.
Vriendin nipte van koffie toen Saartje plots onder koffietafel vandaan kroop en als volleerd hoogspringster naast H. op de bank sprong.
Ons gesprek viel stil.
Koffiekopje van H. trilde.
Vriendin heeft juffershondje en bood haar wijsvinger ter reuk aan. Mevrouw Konijn echter gaf H. ferme duw met neus, sprong van bank en liet als aandenken één ronde keutel naast H. achter.
Zou visite me geloofd hebben als ik had gezegd: ‘Dat doet ze anders nooit?’

Roos sleurde me af en toe onder steen vandaan toen ik gevangen zat in m’n eigen individuele privé winter. Wist precies wat ik nodig had. Dit was mijn uitkomst:
“Je Nederlandse woordenschat is 23.560 woorden. Je bent Harry Mulisch! Je kan zelfs nieuwe woorden creëren die het Nederlandse woordenboek zullen uitbreiden.”
Doe de test. 

 

De koningin van Lombardijen

Keek op de afgelopen zes weken (-: (27)

Ik is er weer.
Heb een tijd in het duister vertoefd maar zie de zon weer schijnen. Het Speenkruid bloeit en de kieviten buitelen. Leve de lente! Nog even en de bbq kan weer in de hens.

Bea zat er met kersttoespraak 2009 faliekant naast: digitale vriendschap is geen virtuele leegte maar een geschenk. Terwijl ik van de leg was, ontving ik bezorgde mailtjes, lieve appjes, bemoedigende kaarten en zelfs bossen bloemen. Een diepe buiging voor alle lieve reacties van mijn lezers!

Zag tot ontsteltenis dat voorraad paracetamol zo goed als op was. Kreeg acute aanval van hoofdpijn. Roos had al hoofdpijn, want griep. Wilde niets eten. Ja toch: Ben & Jerry ijs Cookie Dough. Wat doe je dan als moeder? Rennen naar de buurtsuper.

Uitslag slaaponderzoek is niet om over op m’n blog te schrijven. Aangezien opkroppen slecht voor gezondheid is, gooi ik het er voor geïnteresseerden toch uit. Blijk helemaal geen REM-slaap meer te hebben.
‘Fenomenaal verschijnsel,’ vertelde neurologe. ‘Maak ik zelden mee.’
Zoiets als hoofdprijs in de Staats maar dan anders. Is me raadsel waarom er wel karretjes op Mars staan maar er geen fatsoenlijke slaappillen  gefabriceerd kunnen worden.
Neurologe complimenteerde me wel met kekke cowboylaarjes. Alsof ik daar in bed plezier van heb.
Eet verdriet weg met pure chocolade. Aanrader!

Had Valentijnkaart gekocht voor Man.
‘Wat staat er op?’ vroeg Roos.
‘The best thing about you is everything.’
Peinzend zei Roos: Everything…da’s wel veel, hè?’
‘Waren nog twee andere kaarten,’ expleende ik. ‘Eentje met: “Hé knapperd” maar het mooie heb ik er na 24 jaar afgekeken, en op andere: “Ik houd meer van jou dan van mijn mobiele telefoon.’”
‘Goeie keus gemaakt, mam,’ complimenteerde Roos.

Openbare leven in dorp lag op z’n gat. Totale ontwrichting door crisis op Brienenoordbrug. Alle toevoerwegen naar pont stonden vast.
Ik stond klem in de file. Kon niet vooruit, achteruit of naar rechts.
Maar…wel linksaf het trottoir op. Langs het Cultuurhuis en dwars over bergen zand het bouwterrein op- en weer afrijden.
Gaf enorme dot gas. Omstanders keken met verbazing toe. Bouwvakkers lieten mond op de grond vallen.
Voelde me net de koningin van Lombardije.
Bleek kortste route aller tijden naar achtertuin van therapeut.
Ga dit vaker doen.
Zal volgende keer wuiven.

Ontving fanmail van lieve neef & nicht naar aanleiding van m’n schrijfsel over schoonmoeder in het AD.
Ze vroegen zich af of de kaart nou ook op m’n blog kwam. En vooraf claimen ze copyright. Van je familie moet je het hebben!

Stank voor dank

Keek op de week (26)

Zondag: crisis.
Roos werkte aan sollicitatiebrief en hoofdvragen van scriptie. Worstelde zich zuchtend naar deadline. Hoorde bliep, pakte telefoon en riep hard: ‘Wat erg! Wat vreselijk!’ Met gevoel voor drama bracht ze handen naar haar hoofd.
‘Wattizzer?’ vroeg ik.
‘Appje van Suus,’ zei Kind, liet alles uit handen vallen waarmee ze bezig was en holde naar boven. Hoorden gestommel. Hijgend kwam Roos kamer in met onder elke arm een schaats.
‘Schaatsbaan is open!’ riep ze triomfantelijk.
‘Je zei net “vreselijk?”’ riep Joris geïrriteerd. ‘Wij dachten dat er wat met Suus was.’
‘Het is ook vreselijk: heb geen tijd om te schaatsen.’
‘Waarom dan toch gepakt?’ interviewde Joris verder.
‘Omdat ik toch ga.’
Man opperde bezwaren over deadline.
Roos ging met rug naar hem toe staan en zei tegen mij:  ‘Saskia wil ook mee.’
‘Pak mijn auto maar. Sleutel hangt aan kapstok.’
Wég was Roos.

‘Nou hebben we nieuwe auto met stoelverwarming, maar op toilet vriezen m’n billen aan wc-bril vast. Gru-we-lijk koud!’ klaagde ik.
‘Ja, echt hè?’ deed Roos duit in zakje. ‘Dóe daar eens wat aan!’ maande ze haar vader vanaf de 3-zits.
Joris – wiens achternaam Goedbloed is –  toog deur uit om aan dames’ wens te voldoen.
Kwam terug met nieuw ventilatierooster.
‘Het oude staat 24/7 open, maar deze,’ – Man hield nieuw aangeschafte product omhoog alsof het hoofdprijs in Staats betrof – ‘gaan lamellen pas na twee minuten open. Op voorwaarde dat jullie licht aandoen,’ doceerde hij streng.
Enkele dagen later hing nieuwe afzuiger aan wc-muur.
‘Als jullie naar wc geweest zijn, zal er buiten wel rioollucht hangen,’ gniffelde Man.
‘Een wonder dat de pot nog heel is als jij geweest bent,’ wierp Roos tegen.
‘Ja schat, als jij je billen licht, mogen toevallig passerende voetgangers van geluk spreken als ze het zonder tussenkomst van ambulance kunnen navertellen,’ riep ik.
Man keek naar mij. Man keek naar Roos. Verliet hoofdschuddend kamer.
‘Wel het licht aandoen, hè?’ riep Roos hem na.

Reed op Tiendweg en zag een muisje kriskras weg over trippelen. Remde en keek toe. Muisje hield midden van weg halt, keek naar mij in blauwe koekblik en liep tollend verder. Was-ie dronken? Miste voice-over van Sir David Attenborough. Miste ineens enorm Vriendin die zijn stem kan imiteren. Bah, rotmuis!

Tot nu toe 16 deelnemers voor Finland-prijsvraag.
Antwoorden kunnen tot maandag 30 januari 23.59 uur worden ingeleverd.

Ondanks nieuwe ventilatierooster vriest mijn delicate derriere nog immer aan wc-bril vast.
Toen viel bedankbrief van “Varkens in nood” in brievenbus. Met Sinterklaas-actie heb ik jute zakken gedoneerd. Zeugen die gaan bevallen hebben oerinstinct om nest te bouwen wat in kale stallen van vee-industrie onmogelijk is. Zeugen kauwen jute stuk en maakt nest voor haarzelf en koters. Heb dankbrief op toilet gelegd. Nog steeds koud aan mijn kont maar warm aan mijn hart.

Blije kip

Keek op de week (25)

Joris zei: ‘Heb pakje voor je besteld.’
‘Pakje?’ vroeg ik. ‘Voor verjaardag? Past het door brievenbus? Wordt het aangetekend verzonden?’
‘Is verrassing,’ zei Man. Weigerde verder iets te zeggen.
Hield nagelbijtend en op van zenuwen postbode en bezorgdienst in de gaten.
Verrassing bleek kruimeldief. Praktisch met twee verharende huisdieren maar totáál verkeerde cadeau. Bijzonder teleurstellend.
Ga Joris voor verjaardag in februari stoompan cadeau geven. Van zijn rekening.

‘Mevrouw, wilt u mij zak winterpeen aangeven? Kan er niet bij,’ vroeg oudere meneer met blauwe, waterige ogen.
‘Biologische of gewone peen?’ vroeg ik.
‘Gewone. Biologische lopen zo snel uit koelkast.’
‘Ja, moet u ze vanavond al stampen.’
‘Stampen vind ik zielig,’ antwoordde man.
Lachten samen om grapje.
‘Ik stamp ze ook niet. Kook ze altijd met groentebouillonblokje.’
‘Groentebouillonblokje?’ echode kerel.
‘Voor de smaak. Gebruik ik in plaats van zout.’
‘Ik moet zoutloos eten! Ben man alleen. Waar liggen ze? Weet niet of ik die blokjes lekker vind.’
Liepen naar reform-schap.
Ik pakte doosje, haalde er twee blokjes uit, gaf ze aan man en legde restant in mijn mand.
Man kon niet over mijn geschenk uit. ‘Wat ontzettend, ontzettend vriendelijk van u.’ . Krijgt u nog iets van mij?’
‘Meneer, nu beledigt u me.’
Kerel leek wanhoop nabij.
‘Is grapje,’ zei ik geruststellend.
Vrees dat man klap nog niet te boven is.

Roos stond verhit en doorgezweet op de stoep en zei hijgend: ‘Rosa zat figuurlijk in wak want bal lag op het ijs en ze mocht ‘m van mij niet pakken. Ik ging lange stok zoeken om bal van ijs te vissen, toen sprong de smiecht letterlijk in wak. Ze bibberde helemaal.’
Kind keek schuldbewust.
Rosa zelfvoldaan: lekker praktisch: bal gepakt én wanneer deed jij voor het laatst iets voor het eerst, baas?
Gaf Roos emmer met warm water en washand.
Dampend holde hond naar binnen, ging likkebaardend voor voorraadkast zitten en zette ongebroken grijns op: heb nu zeker twéé kluiven verdiend?

Een dag ouder worden, gaat mens niet in de koude winterkleren zitten.
Werd bedolven onder felicitaties. Moest me omhoog graven door berg goede wensen op smoelenboek en real life. Mijn dank is onbeschrijflijk: voel me door alle aandacht minstens jaar jonger! Ben een blije kip.

Pak maar vast pen en papier, en maak jullie borst(en) maar nat: de Finland-prijsvraag is klaar. Tot woensdag!

Asielzoekershond

Keek op de week (24)

Moest me ochtend na slaaponderzoek afmelden bij hoofdverpleegkundige.
Deed dat om 8.06 uur.
Vrouw had saai shampoo-reclamehaar en bleek met twee verkeerde benen uit opklapbed gestapt.
Ze riep nors: ‘U bent te vroeg! U wordt pas 8.15 verwacht!’
‘Zal langzaam lopen,’ beloofde ik.
‘Wacht nog vijf minuten!’
Lapte “advies” aan cowboylaarsjes. ‘Ga wel paar keer met lift op en neer. Bedankt voor overnachting,’ acteerde ik opgewekt.
‘Mevróuw!’ riep ze. Vrouw toonde haar weerbaarheid door me achterna te lopen doch had korte benen en ik heel lange. Stond al in lift toen zij pas halverwege de gang was.

Zou bijna naam van snoodaard onthullen die te weinig postzegels plakte op mijn kerstkaart waardoor ik strafporto moest betalen.
Maar…hij kwam met de oplossing: “Volgens Google kun je je kaart voor strafporto in de papierbak gooien, de ontvanger heeft geen schuld en hoeft dus niet te betalen.”
Pakte meteen de envelop met strafporto-kaart waar ik “geweigerd” op had geschreven. Sterk staaltje werk van mezelf met negentien nietjes.
Wilde ze verwijderen met keukenmes maar was bang mezelf in rug te snijden. Ont-nieter aanschaffen leek me wijzer. Ben zodoende toch op kosten gejaagd.
Bewaar envelop nu als relikwie.

Sinds afgelopen maandag is Roos’ schema business as usual. Colleges zijn begonnen, evenals Erasmuskoor, werk, filmpjes kijken op de bank en heeft ze onderwerp voor eindscriptie gekozen (voor geïnteresseerden: multimorbiditeit.)
De verjaardag van beste vriendin Suzanne werd gecombineerd met een hoera-ik-ben-terug-uit-Finland-feest.
Vanavond (zaterdag) een koor-gala. En tussendoor toch nog tijd vinden om koffie voor me te zetten. Hear, hear!

Waterige middagzon scheen. Was vergeten op buienradar te kijken en werd in Koeienbos geteisterd door bui die het midden hield tussen waterig ijs en ijskoud water.
Passeerde een vrouw met twee loslopende honden. Eentje leek op Rosa maar was hoger en dunner. Vroeg wat voor merk het was. Wist eigenaresse niet want ze heeft Donna twee maanden geleden uit asiel gehaald waar dier anoniem gedumpt was.
Vrouw liep weer door, want brrr, koud! Donna weigerde mee te lopen want Rosa had een bál.‘
‘Die van haar zijn we net kwijtgeraakt!’ riep de vrouw.
Ik bleef staan. Vermoedde dat vrouw terug moest lopen om Donna te komen halen.
Rosa duurde het allemaal te lang en plonsde demonstratief een sloot in.
Gaf uiteindelijk Rosa’s reserve-bal maar aan Donna die ogenblikkelijk veranderde in hysterisch opgetogen beest. Voelde me bijna ruimhartig mens door afgelebberde tennisbal cadeau te geven.

Las leuke kinderuitspraak op internet.
Moeder vertelt:
“De dokter tegen mijn dochter van drie: ‘Gebruik jij ook tabletten?’
Meisje zei: ‘Alleen in de vaatwasser.”

Smakeloos, ordinair en ranzig

Keek op de week (23)

Kreeg kerstkaart. Op envelop zat ipv goedkope kerstzegel een gewone, duurdere zegel. Ernaast stond stempel met: “Frankering gecontroleerd” met daaronder een nummer.
Twee weken later ontving ik verzoek (kuch) van Post.nl om 2,10 euro strafport te betalen.
Aan mijn roodkoperen fluitketel!
Week later gleed herinnering door brievenbus. Wanneer ik niet betaalde, kreeg ik factuur met extra administratiekosten.
Keek op internet bij Post.nl/kosten, typte nummer in en daar stond foto van desbetreffende envelop. Gemakkelijk te herkennen door handschrift van afzender.
Er was mogelijkheid portokosten te weigeren: moest daarvoor kaart in originele envelop opsturen.
Wat smakeloos, vies, ordinair en ranzig van Post.nl. Welke sukkel bewaart zo lang kerstkaartenveloppen?
Nou…ik (-:
Vond het zonde mooie kaart terug te sturen, zocht lelijk exemplaar op, stopte die in envelop en prikte alles met twintig nietjes aan elkaar. Dag Post!

In Vriendins straat is Po.stcodekanjer gevallen.
‘Ik heb te winnen bedrag – minus drie ton voor Maxima – gedeeld door aantal huisnummers. Statistisch incorrect maar komt ongeveer neer op 4.000 euro per lot,’ calculeerde ze. ‘Te weinig om lot voor te kopen, want je zit vast aan abonnement. Vrijheid = blijheid. En zeg zelf: Po.stcodeloterij…tsssk.’
‘Ze hebben anders acht miljoen aan Sea Shepherd gedoneerd,’ zei ik.
‘Méén je dat?’ vroeg Vriendin.
‘Heb ik ooit gelogen tegen jou?’
Stilte. Ik wist: Vriendin dacht na waarbij ze haar tong tegen neuspuntje drukte. Sprak toen resoluut: ‘Nee.’ Gevolgd door: ‘Had dat eerder verteld, muts, was ik lid geworden. Is jouw schuld dat ik 4.000 euro ben misgelopen!’
Riep hard: ‘Jankerd.’
Moest lachen om antwoord van Vriendin: Tuut-tuut-tuut.

Achter mij in rij voor kassa stond man met boodschappenmand. Kerel vergeleek zijn inhoud met de mijne, kuchte, gooide zijn blonde haarlak ingestudeerd achterover en zei: ‘Meeste vrouwen vinden me zo charmant dat ze me voor laten gaan bij kassa.’
Zuchtte en dacht: Heer, bewaar me. Aanschouwde in verbijstering zelfingenomen tronie van de man. Hij vond zichzelf tot op het bot aantrekkelijk, doch ik zag slechts aardappelzak.
Besloot kerel niet langer in spanning te houden: ‘Nou meneer, dan heeft u aan mij een verkeerde.’

Ging een nacht slapen in hotel met 400 bedden. Had op kamer keuze uit drie eenpersoonsbedden, deed iene-miene-mutte en richtte bed bij raam in.
Had avondeten gereserveerd maar waren ze vergeten. Kreeg slechts een bakje yoghurt van 150 gram met plastic lepel.
Moest aan eind van avond verkassen naar bezemkast omdat ze mijn bed voor andere cliënt nodig hadden.
‘Is voor uw bestwil,’ deelde afdelingshoofd mede, ‘zodat u ongestoorde nachtrust krijgt.’
Pakte dociel knikkend mijn rugzak op en foeterde in mezelf: overnachting kost 1.647,00 euro.
Is aan vriendelijkheid van personeel te danken dat ik desbetreffende hotel kwalificatie van vier sterren geef. Was daar niet voor plezier maar voor slaaponderzoek.

De Husky-tocht

Keek op de week (22)

Roos had in Lapland tijd van haar leven. Bivakkeerde in Levi in huisje met zeven vriendinnen. Was dringen op toilet want dat was enige plaats waar wifi werkte.
Husky-tocht bij -28 maakte meeste indruk. Startte om 11.30 uur en op datzelfde moment kwam zon op. Heel bijzonder – had begeleider gezegd – want die schijnt in december zelden.
‘We kregen per twee personen een slee met zes Husky’s. Moesten continu op rem trappen want ze wilden alsmaar harder, harder, harder… Zó gaaf,’ zuchtte Roos. ‘Na afloop mochten we ze aaien. Heb héél veel foto’s gemaakt! Oh…en heb nog cadeautje voor papa gekocht,’ riep ze opgewekt.
‘Voor papa?’ zei ik, ‘Had je écht niet hoeven doen.’

Heb iets doms gedaan, zo dom. Veel tijd in gestoken omdat ik moeilijk kon kiezen en tóen ik eenmaal gekozen had…nee…echt té dom voor woorden.

Saartje had prutoog. Kreeg oog zelfs niet meer open. Met gierende banden naar dierenarts.
Assistentes verwachtten klein hangoor konijn en waren verheugd toen ze Saars omvang zagen. Bleven complimenten roepen. Dierenarts niet.
Die riep: ‘Zoho, wat hoogstandje!’ want  Saar deed nogal opstandig. Ik zwol op van trots.
Zelfs met assistentes erbij was mevrouw Konijn nauwelijks te dresseren.
DA zei: ‘Ontsteking komt door stof in hooi en stro. Voortaan alleen kranten en handdoek in  hok leggen. Tweemaal daags oog schoonmaken en zalf erin doen. Wens u sterkte.’
Is niet nodig; doe het thuis in m’n eentje.
Saar is stikchagrijnig. Scheurt schone kranten onmiddellijk in repen. Lijkt wel puber.

Oké, gun mijn lezers pleziertje. Zal vertellen hóe dom ik ben. In- en intriest.
‘Heb afgelopen jaar levenswijsheid vergaard,’ vertelde ik Joris.
Zag Man aan kaneel denken, maar hij zweeg.
Dat waardeer ik zo in ‘m, hè? Ik zou het erin wrijven.
‘Zelfs vriendinnen valt het op,’ zei ik voldaan.
‘Oh ja?’ zei Man zonder van bord op te kijken.
Wachtte op vervolgreactie maar bleef uit. Wel vroeg hij: ‘Weet je wat nieuwe nummer één is?’
‘Nieuwe nummer één?’ echode ik.
‘Van de top 2000. Bohemian Rhapsody.’
Verslikte me in eten.
‘Wat zie je wit,’ zei Joris.
Wilde huilen, schreeuwen, slaan en gooien met servies om zoveel onbenulligheid. Riep met gevoel voor drama en een snik: ‘Dan ben ik te la-ha-haat.’
‘Heb je je lijst niet ingestuurd?’ Man keek eerst onthuts maar begon daarna te lachen. Kon niet stoppen. Ging na eten Rosa uitlaten en hoorde hem op straat nóg lachen.

Vragen van Roos:
Nog 18 dagen: Als je kon dineren met een historisch figuur, met wie zou dat dan zijn en waarom?
17: Wat is je mooiste kledingstuk?
16: Waarin komen wij overeen?
15: Als er een feestdag naar je vernoemd zou worden, waar zou die dan voor staan?
14: Wat is het mooiste stukje songtekst en van wie?
13: Als je in een boek kon leven, welke zou dat dan zijn?
12: Ben je weleens enorm dronken geweest? Wanneer was dat?

Op verzoek van Melody doe ik een oproep voor haar Nieuwjaars Loghop.
Heb je zin in een onwijs leuke avond op 8 januari 2017 vanaf 19.00 uur?
Geef je dan hier op. Je hopt die avond vanuit je eigen luie stoel van blog naar
blog waar je in het reactieveld van een mede blogger met elkaar kletst.
Hoe meer zielen, hoe meer vreugd!

Raar talent

imageedit_1_6338865544

Keek op de week (21)

Hebben weer buren.
Zagen afgelopen week huisraad voorbij komen dus kennen de inrichting al.

Ik kookte. Doe dat wel vaker. Deed ipv nootmuskaat kaneel over Joris’ spruiten. Zette waterkoker aan, opnieuw water in pan, beetje spoelen, groente afgieten,  klontje roomboter en lading nootmuskaat erover.
Man snifte langdurig. ‘Ruikt vreemd.’
‘Spruitjes ruiken altijd vreemd.’
‘Ja, maar nu,’ snif snif ‘wel héél vreemd.’
Bekende schoorvoetend schuld.
Zijn teleurstelling droop van de wand.

Echtgenoot van mijn poetsende kaboutervrouw weet niet precies zijn leeftijd: 38, 39 of 40? Heeft op nippertje hoofdharen ingeleverd want bijna kaal. Door DNA in zijn haar kan exacte leeftijd bepaald worden. Kan daarna uit 366 dagen zijn verjaardag kiezen.

Rondom bankje in Koeienbos was vuurwerk afgestoken. Vlak ernaast lag dode mol. Zullen nimmer weten of hij van schrik is bezweken. Wel mooi beestje. Kon geen foto maken: telefoon lag thuis aan infuus. Niet zo smart.

Zelfs in digitale tijdperk schrijf ik ouderwets met pen op papier. In huis ligt overal papier en schrijfgerei voor als ik ‘transpiratie’ krijg, zoals Man het noemt.
Kreeg onlangs aanval van koopzucht in Bijenkorf. Zag mooiste vulpen ever. Die prijs: niet normaal! Dacht: zou ik ‘m als schrijfster van belasting kunnen aftrekken? Kreeg na gedachte hevige hoestaanval.
Zie maar één oplossing:

vulpen

Lieve, lieve Sint,
Ben heel lieve meid geweest. Dát ik er nog ben is felicitatie waard. Ben verliefd op blauwe vulpen van Mont Blanc. Hij kost 1320 euro. (Tip: Zeg bedrag snel achter elkaar, dan valt het best mee.) Voor dat geld kunt u geiten en lespakketten bij Oxfam Novib kopen. Ik weet dat want ik vraag die altijd voor m’n verjaardag. Strijk alstublieft één keer over uw goedheilige hart en geef mij dit cadeau in m’n schoen. Zal u eeuwig en nog langer dankbaar zijn.

Dageraad breekt laat aan in Finland. Om 9.15 uur zonsopkomst en om 14.30 uur -ondergang.
‘Moet nog vitamine D kopen,’ zei Roos.
Wilde iets zeggen.
Zij was sneller: ‘Jaha, van kabeljauw!’

Roos is in Lapland aangekomen (halverwege bezocht ze woonplaats van Kerstman.)  Duimdik verdiend want alle noodzakelijke punten zijn binnen.
Ze gaat bekijken/doen: Reindeer Farm; boottocht over Arctic Ocean; Huskytocht en cross country skiën. Hoeveel ze zal ZIEN is onduidelijk. Per dag slechts 1 uur en 50 minuten daglicht want zon komt aantal dagen niet op. Wel hoge kans op Noorderlicht.

Aftellen is mu echt begonnen!
Vragen van Roos:
Nog 33 dagen: Heb je weleens in het bos gepoept?
30: Heb je ooit een koe gemolken?
29: Welk instrument zou je graag goed kunnen spelen?
24: Wat is het aardigste dat iemand ooit tegen je zei?
21: Denk je dat vissen ooit dorst hebben? (Een Willem-Wever momentje…)
19: Heb je een raar talent?

Hier woont de Kerstman!

Hier woont de Kerstman!

Droomauto

imageedit_2_7048421978

Keek op de week (20)

Zijn er werkelijk nog mensen die denken dat chocoladeletter M van 200 gram meer chocola bevat dan J van 200 gram? Is een gemiste kans van overheid. Had ze postbus-51-spotje van kunnen maken.

Hoorde bij drogist gesprek tussen twee dames. Eentje met peroxide-blond haar had tandenborstel en pasta in hand. Andere dame was een kop kleiner. Ze stonden te bakkeleien maar ik kon helaas niet horen waarover.
Uiteindelijk riep korte vrouw: ‘Jij kan beter je tanden gaan poetsen. Houd je tenminste je mond!’
Blonde vrouw keek haar met mond vol tanden na. Had anders natuurlijk geen pasta en borstel hoeven kopen. 

Heb acupunctuurbehandeling gehad en mag gedurende 24 uur geen metaal aanraken. Niet: de knoop en rits van spijkerbroek – haarspeldjes – autosleutel-  handvatten van deuren, ramen en kasten –doorspoelknop van wc – hondenriem… Moet eten met plastic bestek en dat alles om balans in lichaam te herstellen. Typ dit met latex handschoenen.

Straat opgebroken! Hadden ze geen bord kunnen plaatsen?
Wilde keren, stond ineens vrachtwagen oud papier van ijsclub achter me. We konden elkaar niet passeren.
Zag gaatje naast auto op woonerf. Moest daarvoor wel achteruit inparkeren; mijn favoriete manier. NOT.
Eigenaar van auto kwam uit huis om te kijken of alles goed ging. Vuilnismannen keken toe. Hartslag schoot als bliksemschicht omhoog.
Riep mezelf tot orde. Ik kan dit! Ik ga dit doen! En in één keer!
Gas geven…Meneer, houd uw bierbuik in want ik rijd ‘m er zó af…(Kerel hield vooral zijn adem in)…sturen…
Gelukt.
Heren keken ietwat teleurgesteld.

Reed op rotonde. Auto van rechts minderde vaart om vervolgens turbo aan te zetten. Moest vol in remmen, voelde achterkant van auto slippen maar liep goed af.
Hoorde achter me hevig getoeter. Automobilist maakte wilde armgebaren en besloot  zwaaisessie met getik op voorhoofd.
Alsof ik iets aan bijna-botsing kon doen! Zag tot verbijstering dat kerel uitstapte ondanks dat z’n vrouw ‘m probeerde tegen te houden.
Deed snel autoportier op slot, wachtte tot-ie vlakbij was, en gaf gas. Toeterde iedereen naar hem!

Zaterdag kwam in Finland bij Kind de Kerstman aan. Op slee getrokken door rendier.
‘Vieren jullie nog Sinterklaas?’ vroeg Roos door telefoon.
Riep: ‘Tuurlijk! Hoef cadeaus nu niet met jou te delen, krijg dus véél meer.’
Het zal kind jeuken. Zij bivakkeert dan fijn een week in Lapland.
‘Mam, heb de stroopwafels uit pakket gedeeld met vriendinnen. Vind je dat niet erg?
‘Is juist lief! Alles wat je deelt smaakt beter.’
‘Ze konden “stroopwafel” niet uitspreken. Maakten er “stroepwefel” van.’

Nog 36 dagen. Vraag van Roos: Wat is je droomauto?
Speel ik door naar jullie. Roept u maar!

imageedit_9_9067068170

Koolmonoxidevergiftiging

imageedit_3_2194258850

Keek op de week (19)

Daar is-ie dan: “Ik hou van je” in het Fins.

Heb vit D tekort. Kreeg gezond en 100% natuurlijk supplement voorgeschreven.
Zei: ‘Als het van levertraan uit walvis afkomstig is, hoef ik het niet.’
Gefronste wenkbrauwen. ‘Ook niet tbv gezondheid?’
‘Nee. Is tegen m’n principe.’
Geroffel op toetsenbord… ‘Google zegt dat het niet van walvis is.’
‘Kijken?’
Slik nu kabeljauw.

Roos ingeburgerd in Kuopio. Spreekt aardig woordje Fins (had 9 voor tentamen,) gaat naar sauna en eet rendiervlees tijdens lunch op uni. Kortom: geen allochtoon meer. Uitdaging té groot om woord niet te gebruiken.
‘Het is winter!’ joelt ze per app. ‘Bergen sneeuw en overdag -11. Vanmiddag sleeën.’
‘Nog geen code rood?’
‘Haha, doen ze hier niet aan! Kom niet meer fietsend heuvel op en is om 15.45 uur al donker,’ klaagt ze.
‘Niet aanstellen. Hollandse meid!’

Lag ’s nachts half vier wakker. Verveelde me te pletter. Zette slaap wakker-app uit op telefoon, sloop uit bed en keek naar NOS. Splendid nieuws: Hillary ruime voorsprong; Bill zou first gentleman worden.
Terug naar bed, dommelde weg, weer wakker, opstaan, ontbijten…nam hap en keek op telefoon. Verslikte me. Hersenen konden het niet verwerken.
Creep mag dan gewonnen hebben, blijft een loser.

Help Roos de winter door! Weer overlevingspakket gemaakt.
Bood het Joris aan. ‘Verstuur jij het deze keer via zaak of DHL?’ Wist al wat hij ging zeggen.
‘Voel eens aan je voorhoofd. Regel dat maar lekker zelf.’
‘Laat jij dan vanavond de hond uit?’ vroeg ik liefjes
Man knikte welwillend. Logisch: hij laat ’s avonds altijd hond uit.

Man liep bij nieuwe buren langs. Mocht ook binnen komen.
Buurman vertelde dat vrouw op zolder aan het klussen was en onwel werd. Snelde naar haar toe, werd zelf ook naar maar sleepte haar desondanks mee naar beneden. Liet meteen installatiebedrijf komen. Wat bleek? Ketel lekte koolmonoxide.
Joris zei: ‘Gaat gelukkig goed met allebei.’
‘Wat erg. Moet er niet aan denken dat ze alleen was.’
‘Ook typisch,’ zei Man. ‘Heb net twee O2-melders gekocht. Buurman zei: je moet ze laag hangen.’

imageedit_1_7931194078

Sint is weer in het land. Ga vanavond schoen zetten! Hoop dat Zwarte Piet er iets instopt. Vrees het ergste. Ben stout geweest volgens Joris.
‘Wees blij als schoen er volgende ochtend nog staat en Rosa ‘m niet heeft opgevreten,’ zei hij. Man lag slap van lach. Apart soort humor…

Nadeel van In.nerlijke Reis: borrelt van alles (van vroeger) omhoog. Alles wat ik deskundig diep heb weggestopt. Is kut. Opborrelen duurt meestal een jaar. Heb iets om naar uit te kijken.
Denk toch dat 2017 mijn jaar wordt.

Toeval bestaat niet. Had dip-dag en kreeg prompt kaart van Vriendin.
‘Als we later groot zijn, zullen we dan net doen als de meisjes op de voorkant van de kaart? schreef ze.
Zie ons al zitten.