De schildersmossel

Uit de oude doos: 

In mijn spiegeltje zie ik hem steeds dichterbij komen. Hoofd voorover en de handen onderin de beugels. Hij doet verwoede pogingen het gat tussen hem en mij dicht te rijden. Als ie vlakbij is, kan ik hem amechtig horen hijgen. Ik wacht op het moment dat de fietser me triomfantelijk voorbij zal rijden, maar dat gebeurt niet. Tevreden gaat hij in mijn achterwiel hangen. Bah, een vreemde seigneur aan mijn billen. Ik pas altijd op dat ik als nette vrouw mijn keurige reputatie niet te grabbel gooi, dus houd ik mijn benen stil. Hup, er voorbij jij!

Chagrijnig rijdt hij langs; zijn benen wagenwijd uit elkaar. Er hangt iets groots geschapens tussen. Ja, zijn buik, hè? We houden het hier wel netjes. Hij gromt. ‘Gvd, je bent een wijf!’
(Een persoon van het vrouwelijk geslacht, heet zo iemand. Heeft die man geen opvoeding gehad?) Ik vat het maar op als een compliment.

Twee meter vóór me duikt hij ineens in elkaar en hangt hij vol in zijn remmen. Welja! Gaat ie met zijn fiets dwars op de weg staant! Tierend kijkt ie naar mij. Hij is boos.
‘Stom wijf!’ zegt ie, ‘dat doe je toch niet! Ik zou je een klap op je bek moeten geven!’
Totale verbijstering bij mij; waar heeft die man het over? Hij briest van nijd; zijn hoofd ziet zo rood als een tomaat; en woedend boren zijn ogen zich in de mijne.

‘Je gooit wat naar mijn harses! Ja, kijk maar niet zo schijnheilig! Wie doet nou zoiets?’
‘Nou ík niet!’ zeg ik.
‘Nee, ze komen uit de lucht vallen, nou goed?’
‘Waar zou ik dan mee moeten gooien?’
Hij wijst naar iets wat op de weg ligt.
Ik kijk. Daar ligt een kapotte mossel. Een schildersmossel.
‘Die heb ík niet gegooid,’ zeg ik, ‘ze komen echt uit de lucht vallen!’
De man kijkt me aan met een blik van: mij maak je niks wijs. Hij is toch zeker niet van Lotje getikt?

‘Nee, ik neem u niet in de maling. Meeuwen eten die schildersmossels graag, maar ze krijgen zelf de schelp niet open. Daarom laten ze die vanuit de lucht naar beneden op iets hards vallen. Kijk, kijk, daar!’ wijs ik.
We kijken omhoog naar een kraai met een mossel in zijn bek; even hangt de vogel stil en opent zijn bek. PATS! knalt de schelp op het fietspad. Een levensechte powerpointpresentatie door een kraai. De vogel zit al op de schelp en vreet de inhoud op.
Ongelovig kijkt Lotje van de lucht, naar de kraai op de grond, en naar de kapotte mossel voor zijn voeten. Hij weet zich met zijn houding geen raad. Hij hakkelt, stamelt, stuntelt en krabt op zijn hoofd.

Schoorvoetend bekent hij schuld.
‘Mevrouw, echt, het spijt me heel erg. Ik dacht echt dat  u het was die iets naar mijn hoofd gooide (zoveel spijt hoeft ie nou ook weer niet te hebben; ik heb er anders wel het lef voor, hè?)
‘Ach, het geeft niks,’ zeg ik. Zelf ben ik ook zo impulsief als de pest, dus ja… Lotje reikt mij de hand.
Die schud ik.
‘Goh, ik moest maar weer eens gaan,’ zeg ik.
‘Mevrouw, nogmaals sorry. U ziet er bij nader inzien best aardig uit. Kan ik u verderop misschien op een kop koffie trakteren?’
Dat wijs ik van de hand. Zó’n aardige vrouw ben ik nou ook weer niet.

51 thoughts on “De schildersmossel

  1. Hij was weer leuk om een keer te lezen. Wat zijn ze mooi he die mossels. Alleen noem ik ze altijd zwanenmossel. Het woord schildersmossel ken ik niet.

  2. Ha die Kakel!

    Hier noemen we die een zwanenmossel.
    Ik vind ze wel eens op het gras naast de vaart.
    Lijkt me een goed idee om ze eens naar een of andere malloot te gooien..

    En dan net doen alsof… een meeuw of zo…
    Meeuwen zat, dus waarom niet?!

    Haha… goed verhaal…

    Dag!
    Groetjes van Marlou

    .

  3. whahahahahahahahahahahaha

    kakel…. dat meen je niet….
    laat jij je zomaar uitmaken voor rotte vis en schud je dan ook nog zijn hand…..

    ik had hem mijn zolen laten kussen,
    of beter nog….
    m’n fietsband:-)

    dag schilderde.
    maak er een schilderachtig mooie dag van hé,
    xxx

  4. En dan denk ik ‘waar zit het intellect van die man’, want we weten toch allemaal dat… nee, laat maar ik weet het. Er zijn altijd mensen die zoiets niet weten en dan een ander de schuld geven.
    Een vrouw die een mossel gooit.. Wie een beetje doordenkt hahaha
    Leuk verhaal weer.

  5. Van mij mag je nog heel veel uit je oude doos halen Kakeltje, want dit is weer genieten van je schrijfsel!
    OT: vind jij de Boekentoren saai? Wacht maar tot die gerestaureerd is en breng er dan een bezoekje aan, ik denk dat je er wel van zal genieten, het is namelijk een sterk staaltje van modernistische architectuur, klikte je dan niet door op mijn link?

  6. Herhalingen voor diegenen die er nog niet bij waren … Werkelijk een goed idee.

    Goed dat ze niet harder aankwam of je had nog de eerste hulp moeten toepassen.

    😉

  7. Volgens mij van vóórdat ik hier las want dan zou ik zo’n apart verhaal zéker herkennen;-) Wel mazzel dat je zo’n beestje net even bezig zag om jouw stelling te bevestigen!

  8. Weet je wat ik gedaan heb? Ik heb je tekst gekopieerd, heb er een pdf-file van gemaakt, en nu ga ik er op mijn terras in het zonnetje van genieten.
    Groetjes,
    Joris

  9. Sommige dingen zijn ook eigenlijk te mooi om niet te herhalen…..
    en ja zulke dingen…………….vind men bij jou !

    Ehhh verzamel er es een paar….nemen we die mee naar jeweetwel, knallen we er een paar naar ‘verkeerd’ ogende jeweetwellen en doen dan vervolgens net alsof we ons van de prins geen kwaad bewust zijn….. dubbel hilarisch 😉

    -x-♥

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *