Kleumen op een bankje

kleumenopeenbankje

Ken je dat gevoel, dat je af en toe treurig wordt van alle toestanden in de wereld? Je kunt er niets aan doen of veranderen, maar krijgt ze wel elke dag op je bordje geserveerd. Via internet, de krant of de tv. Soms wil je daar iets tegenoverstellen, noem het een kwaliteitsmomentje inbouwen. Maar probeer maar eens te verzinnen wát! Nou, zíj gaan het in elk geval proberen.

Het is ochtend; echt nog heel vroeg. Stilletjes zit ze op het witte, houten bankje in de tuin. Daar komt het dienblad met het ontbijt: beschuitjes, hompen ontbijtkoek met roomboter, en sloten koffie om warm te blijven.
‘Loop maar om de vijver heen, hoor! Niet over de plank’, adviseert de zitster.
Ja, dat lijkt de draagster zelf ook het beste. Ze ziet geen hand voor ogen, laat staan de vlonder over de vijver.

Buiten is het windstil en donker, alhoewel dat laatste slechts een kwestie van tijd is. Zusterlijk kruipen ze naast elkaar op het bankje en nippen zwijgend van de koffie. Het is ook nog een beetje vroeg om te praten. De stilte is juist prettig. Lange tijd staren ze voor zich uit, zonder enige elektronische onderbreking. Hoe vaak maak je dat nog mee?

Ongemerkt schuiven ze dichter naar elkaar toe. De kou trekt van de grond, via hun benen omhoog naar boven. Poeh, het is nog een slopende zit op dat harde bankje, maar ze willen het voor elkaar niet weten.
Hadden ze niet nog een kwartier langer in bed kunnen blijven liggen?

Begint het te gloren of is het hun verbeelding omdat ze het zo graag willen?
Een eerste merel laat voorzichtig van zich horen ‘Gwutto! gwutto!’ roept de grutto in de polder. Vleermuizen vliegen een laatste rondje door het zwerk en de lucht wordt overtuigend lichter.
Ze stoten elkaar aan. Het zal nu vast niet lang meer duren! Ze voelen de belofte van de zonsopkomst in de vochtige lucht.
Dat de rest van heet dorp nog slaapt, moeten zijn weten.

Langzaam laat de zon zich zien. Beetje voor beetje klimt ze omhoog tegen een oogverblindend mooie lucht.
Ze knipperen met hun ogen. Een Fisterman’s friend-momentje? Nee, het is de dauw die van hun wimpers rolt.
De ene merel roept en een ander geeft antwoord. Weldra klinkt het geluid van tientallen vogels.  Is elke zonsopgang zo mooi en hemelsrood?
Waarom gaat elke ochtend dit wonder aan hen voorbij?

Ze zien ze hoe de zon steeds hoger klimt tot ze schijnt in volle glorie.
Ze zuchten en voelen zich voldaan. Dit helpt écht tegen de onrust in je hoofd. Het mag dan koud zijn aan hun kont. Het is mieters warm aan hun hart!

53 thoughts on “Kleumen op een bankje

  1. Het klinkt als een strak plan (alleen jammer dat het zo vroeg is 🙂 )
    Ik probeer maar niet te veel en niet te vaak nieuws te volgen… ik word er zo naar van!

  2. Jij schrijft echt mooi. Het zal nog wel even duren, maar ik ben zo vrij om alle postjes voor mezelf te kopiëren en op mijn memo-pad te zetten als een PDF-file.
    Als het te mooi weer is om te bloggen, dan lees ik je in het zonnetje. Ik lees je in de metro, ik lees je als ik ergens moet wachten.
    Eigenlijk lees ik je niet, ik verslind je en geniet.
    Bedankt Kakeltje.

  3. Wat heb je dit weer mooi beschreven. En wat een heerlijke manier om al het leed van deze wereld eventjes van je af te laten glijden. Want ja, dat is soms wel erg veel wat we zo al in de looop van de dag te horen krijgen.

  4. Zelf ben ik er te lui voor vrees ik. Alhoewel, als ik het zo lees, moet ik het toch eens doen, zo die zon zien opkomen buiten in de tuin. 🙂

  5. Ja we krijgen bakken leed en verdriet over ons heen waar me (meestal) niets aan kunnen veranderen. Misschien toch maar voor kiezen om niet alles binnen te laten en de “aan” knoppen van alle apparaten wat vaker met rust laten.
    Dit soort momenten creëren maakt dat je in ieder geval in je eigen omgeving een rustpunt kunt zijn voor anderen en daar hébben we iets aan! Ik denk zelfs meer dan aan het steeds maar oprakelen van alle leed en ellende waar we zélf niets aan kunnen veranderen.

  6. Al die ellende, dan denk ik dikwijls aan het liedje van Herman van Veen.
    Helaas, ik kan niet toveren……
    En die vroege morgenmomentjes….. ik ken wel die avond momentjes.

  7. Toen ik nog werkte, kon ik soms zo verwonderd en blij worden van die prachtige zonsopkomsten in de auto. Dan zou ik wel willen stoppen om te blijven kijken, niet dat dat ging. Ik nam me toen in stopte met werken voor om dat zo nu en dan te blijven bekijken. Helaas als avondmens komt dat er eigenlijk nooit van. Toch wel jammer. Ach zonsondergangen kunnen ook schitterende luchten geven.

  8. Heerlijk geschreven zo samen op een bankje en alles om je heen even vergeten
    Doet me denken aan jaren geleden met verlof in Turkije man lief die slaapt ik ‘s morgens heel vroeg op ging naar mijn eilandje op het domein van het hotel verbonden met een loopbrug
    Alleen ik en de zee de golven die tegen de rotsen klotsen de meeuwen en dan de zon die vanachter de berg plots tevoorschijn kwam een ongelooflijk moment
    Ook ‘s namiddags zag je me daar soms zitten op ern rotsblok weer heel alleen en genietend van pure rust

    • Jij hebt letterlijk en figuurlijk op je eigen eilandje gezeten 🙂
      Ik had iets vergelijkbaars in Zweden. We gingen naar een museum en daarna naar een park.
      Zo stil! Ik ben op een hoge rots geklommen en had een waanzinnig uitzicht.
      Het was alsof alles daar van me afviel. Dat was een mooi moment.

  9. heel graag gelezen, en van iemand die zelden leest is dit dus een dikke pluim
    een gezellig verhaal, k zie de ‘personen’ zo zitten met hun bakje koffie
    t lijkt me een ideaal plaatsje om de ellende van de wereld even te vergeten

  10. Wat een mooi verhaal… Ik zie ze al zitten zo saampjes!
    Dacht even dat je ging vertellen dat ze naar de verkeerde kant zaten te kijken. Heeft mijn vader een keer meegemaakt in een vakantie, hilarisch. Hij was altijd al eerste op en liep dan naar het strand. Zaten er 2 Duitse dames naar de zee te kijken en toen hij vroeg waarom ze zo vroeg waren zeiden ze “we willen graag de zon op zien komen…
    Toen zei hij “draait u maar eens om” 😉

  11. Tja, ik doe dit dus zo vaak 🙂 De zon zien opkomen boven het water. En ik zie hem ook vaak ondergaan. Ook weer in het water.
    Zoals Cassilda zegt, liever een bevroren achterste dan een bevroren hart.

    Los komen van alle wereldse ellende is gewoon nodig.

  12. Als je zo vroeg op bent dat je de zonsopgang meemaakt, dan inderdaad, denk je wel dat je dat meer zou moeten doen.

    Maar als het niet hoeft, denk je er zelfs niet aan om op te staan.

    En de vogels en vogeltjes hoor ik tot in mijn bed en dan stel ik me die mooie zonsopgang zo ook wel voor.

    😉

  13. ‘s morgens vroeg voor dag en dauw
    loop ik buiten, nog in de kou
    geniet van de stilte en de rust
    de vele jonge gansjes op het gras
    de zonsopgang het is een must
    ik wil niet denken aan het gas
    als ik zie de ganzenpas
    de zorgzaamheid
    waakzaamheid
    wat een vreselijk slecht ganzenbeleid
    van een onnadenkende overheid.

    Liefs, Ria

    • Die arme ganzen. Wanbeleid, vind ik het. Het ligt niet aan de hoeveelheid ganzen.
      Het ligt aan het feit dat hun leefomgeving steeds kleiner wordt!
      Soms zou ik willen dat ik sommige informatie niet zou weten…
      Bedankt voor je mening in dichtvorm.
      Liefs Kakel

  14. Juist nu, in deze tijd is het zo belangrijk dat we allemaal het mooie blijven zien. Wat heb je dit weer beeldend geschreven. Ik neem me voor om inderdaad ook wat vaker bij het ochtendgloren in de tuin te gaan zitten. Dat deed ik met Hemelvaartdag al, toen ik zo vroeg op het strand was maar nu, na het lezen van jouw stukje hier, weer!
    Liefs, Nardax

    • Jouw Hemelvaart was wel een heel bijzondere.
      Ik ben blij dat de zon scheen al zo vroeg scheen! Dat verdienden jullie ook.
      Jij kunt lekker de zonsopgang zien in je mooie tuin.
      Liefs Kakel

    • Welkom Hanna en bedankt voor je reactie!
      Ik ben even op je site wezen kijken en wist het meteen: jij bent een grote fan van paarden.
      Het zijn ook zulke bijzondere dieren, hè?
      Groetjes Kakel

  15. 🙂 gelukkig kakeltje zit er een aan en uit knop op alles, alleen nog niet op mensen, maar daar kun je hard voor weglopen:-)
    een warm hart…
    “ahhhhhhhhhhh” how loflie, daarmee komt het wel goed:-)

    dag kakelino m’n kleine jongen heeft gisteren voor het eerst gezwommen:-)
    aai send joe e viddeo 🙂

    xxx

  16. Je kunt er niet naast kijken

    de doffe ellende in de wereld was nog nooit zo zichtbaar
    door de beeldbuis
    zit ze in ons huis
    voor en na de reclame van shampoo voor glanzend haar

    Een koude kont noch een warm hart kunnen de realiteit veranderen, Mirjam.
    Helaas!
    Lenjef

  17. Liever een bevroren achterste, dan een bevroren hart. Kunnen genieten van dit soort dingen dat heeft echt kleur aan het leven. Prachtig <3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *