Open huwelijk

Voorjaar 1987

Binkerig komt hij naast me rijden. Hij draagt een minuscuul triatlonpakje; borsthaar wappert door zijn openstaande shirt naar buiten; en met een hand kamt hij een haarlok achterover. Hij straalt een waanzinnig zelfvertrouwen uit, en het is me duidelijk: deze dude heeft mij uitverkoren om naast  te rijden.
Ik ben onmiddellijk ondersteboven van de man. NOT.

Hij geeft me een joviale schouderklap en vraagt waar ik naartoe fiets.
Dat ga ik hem niet aan zijn snor hangen. Ik lieg dat ik getrouwd ben en in Capelle woon.
Capelle, wat vindt hij dat leuk! Hij woont in Nieuwerkerk en nu mag ik fijn het hele eind met hem meefietsen. Hij is ook getrouwd, maar – knipoogt hij veelbetekenend – hij heeft een heel open huwelijk.

De man is één bonk zelffelicitatie. Wat wil je als je verstand hebt van kunst en politiek; regelmatig een triatlon wint; en het goed doet bij de vrouwtjes? Die laatsten struikelen allemaal over zijn charmes. Stoicijns en niet gehinderd door mijn gebrek aan belangstelling, komt hij steeds een stukje dichter tegen me aan fietsen. ‘Rijdt lekker, hè?’ vraagt ie, en oh, had hij al gezegd dat hij een open huwelijk heeft?
Ik word niet goed en sla spontaan rechtsaf een gehucht in. Ik zwaai demonstratief zodat hij weet dat dit een  afscheid is, maar meneer zet doodleuk de achtervolging in. Wel met een wat verwonderde uitdrukking op zijn gezicht:  laat ik hem – een brok dynamiek – zomaar schieten?
Ja, ja, het leven is een tranendal jongen.

Hij houdt toch van kunst?, vraag ik in Oudewater.
Nou en of!
Moet hij eens kijken naar die beelden in de vijver daar. Ik beloof dat ik aan de overkant bij de kerk op hem wacht.
Ik jakker over de keitjes en rijd in rechte lijn een smal steegje in. Privé en uit het zicht gluur ik naar de kerk recht ertegenover. Daar is Dude. Kijk ‘m loeren…De leegschedel denkt zeker dat ik net zo blond ben als ik er uitzie?

Zet-ie z’n fiets tegen de pui van het VVV-kantoor!
Ik ga niet blijven staan wachten tot hij vertrekt. Ik loop zo dicht mogelijk langs de gevel, en loop gehurkt naast mijn fiets onder het grote raam door. Voorbij de ruit ga ik weer rechtop staan. Dat heb ik mieters handig aangepakt, al zeg ik het zelf.

Waarom zie ik nu pas op dat er bij het stadhuis zoveel toeschouwers staan? Het gros heeft mijn kunstje gevolgd en gaapt me aan alsof ik een aap in een circus ben. Ik kan het ze niet kwalijk nemen: ze hebben niets beters te doen dan op het bruidspaar wachten. Schaamte giert uit al mij poriën.
Met de prikkende ogen van de Dude in mijn rug worstel ik me met een afgewend hoofd tussen de wachtenden door.
In de verte zie ik het licht van de brug knipperen. Rijden, rijden, rijden! Pal achter me gaat de brug omhoog.
Eindelijk samen met mijn snorrende derailleurwieltjes!

Shimano dura ace

70 thoughts on “Open huwelijk

  1. Brrrrrr…wat een engerd. Vreselijk, zulke mannen. Ik ben een keer uit geweest met iemand die alleen maar over zichzelf kon praten. Hoe geweldig hij wel niet was. Na twee uur ben ik opgestaan en zo de discotheek uitgelopen. Hij heeft mij nooit meer aangekeken.

    Liefs Frederique

  2. Wat een vervelend kereltje. Bah!
    Kun je niet een klein doosje punaises meenemen en er stiekem een paar voor zijn wiel strooien?
    Je maakt wat mee op zo’n fiets. Heerlijk verhaal weer.
    Liefs, Narda

  3. Wat een verhaal alsof ik er zelf in beweeg zo levendig en je bent hem toch maar goed te slim geweest die engerd
    Ik heb wel een vraag : de Dune is dat iets dat ze bij jou in Nederland gebruiken ik ken het niet

  4. Heerlijk verhaal!
    Jaren geleden…… Ik ben begin 40 en laat aan het begin van de avond mijn hond uit tussen de weilanden vlak buiten de nieuwbouwwijk waar ik woon. Achter mij hoor ik een hardloper aan komen rennen. Naast mij houdt hij in. Ik kijk opzij; het is een jongen van misschien 20… Hij kijkt ook opzij en tot mijn verbijstering vraagt hij: “neuken?”
    Ik hap naar adem en bijt hem toe: “Moet jij niet naar huis voor het Jeugdjournaal?!?”
    Hij schreeuwt mij een paar verwensingen toe en rent dan door. En ik? Ik sta te trillen op mijn benen…..

    • Welkom Ipie. Bedankt voor je reactie.
      Wat goed dat je zo ad rem kon reageren en ook nog op zo’n gepaste manier. Achteraf is het altijd makkelijk verzinnen wat je had kunnen zeggen, maar het gaat om het moment zelf. Natuurlijk stond je te trillen op je benen!
      Ik ben heel vaak lastig gevallen en niet alleen op de fiets. Ik heb er nooit over gepraat. Toch denk ik dat ik er over ga bloggen. Het wordt tijd…
      Dankjewel dat je het wilde delen!
      Groetjes kakel

  5. Natuurlijk is het weerom een hilarisch verhaal, iets wat jij zo goed schrijven kan Kakeltje. Maar leuk is natuurlijk anders… jij hebt het op een schitterende manier opgelost!

  6. Goede avond Kakeltje, voor mij is het een gloednieuw verhaal goed opgelost, maar ik zou hem ook zo van zijn fiets hebben getrapt, wat een . . .
    Ik wens je nu welterusten, want ik duik mijn bed in.

  7. Homo erectus…

    sommige venten lopen altijd rond met veroveringsplannen
    een oerdrang sinds het begin der tijden
    voor vrouwen vaak de bron van lijden
    rond heel veel penissen hangen weinig beschaafde mannen

    Lenjef 😀

  8. die dure derailleur heeft z’n werk dus goed gedaan toen… 😉
    Hahaha, ik kan me de verbaasde blikken van het ongewenste publiek best voorstellen!

    • Op die Colnago heb ik uiteindelijk meer dan honderd duizend km gefietst. Nooit iets aan gehad. Die derailleur kon ik tenminste vertrouwen 😉
      Aan dat ongewenste publiek word ik liever niet meer herinnerd…
      groetjes Kakel

  9. hahaha. Leegschedel, er zat echt niets in. Blij dat ik geen open huwelijk heb,maar een ouderwets. He zeg, ik ben dan wel in dat jaar getrouwd maar niet daar.
    Ik zou hem de vijver van heel dicht bij laten bekijken….

    • Ja, had-ie kunnen afkoelen. De pest was dat hij heel de tijd links naast me fietste en ik rechtshandig ben.
      En ook al wil je het niet, je voelt je toch geintimideerd.
      Goed trouwjaar, 1987 🙂

  10. Wat weet je het weer heerlijk te beschrijven; ik zie de Dude gewoon voor me en krijg, terwijl ik ik heerlijk in het zonnetje zit, acuut kippenvel! Wat een engnek!
    Je hebt hem wel goed aangepakt. En die toeschouwers… wat maakt het uit.

  11. Volgende keer gewoon een hamer meenemen, kun je dar bord voor z’n kop dat z’n zicht belemmert aan diggelen slaan, lijkt me beter voor de man!

    • Rietepietz 🙂 Dat ik daar niet eerder opgekomen ben.
      Ik heb me nog wel afgevraagd of ik ‘m zou slaan met m’n fietspomp, maar dat was een veel te licht dingetje.
      Briljante vondst!

  12. Ja, ze bestaan echt, die macho’s. Een woord is een woord. ‘Mijn bieke’ en ik vinden dat al 43 jaar OK.
    We houden het dus netjes, zoals die derailleurwieltjes van je.

  13. Dat heb je goed opgelost Kakeltje… Ik wed dat je het bruidspaar overtroffen hebt.. 😉
    (Maar jammer dat je dit soort dingen op hebt moeten lossen..)

  14. Wat een vervelende ”haantjes” zijn dat toch .Zelf heb ik er zo een naast me gehad om 23.15 ’s avonds in de stromende regen .Ik ga maar niet schrijven wat ik allemaal gezegd heb ,behalve dat als hij niet ophoepelde ik hem van zijn fiets zou trappen .Gelukkig fietste hij idd door .Maar wat een verhaal weer !!
    Liefs Elisabeth

    • Ik denk dat elke vrouw dergelijke verhalen kan vertellen.
      Je bent met de schrik vrijgekomen, Elisabeth. Dat is het belangrijkste.
      Doet me denken aan de keer dat ik iemand van zijn fiets geslagen heb. Ik heb er nooit over gepraat of kunnen praten. Elke keer was er één teveel. Toch denk ik dat ik er nu over ga bloggen. Het ruimt op, denk ik…
      Liefs Kakel

      • Ik had een ” minder leuke ” bijkomstigheid lieve kakel ,net een knallende ruzie met manlief en die liet me alleen verder gaan ,iets wat nog nooit eerder gebeurd was want hij laat me anders nooit alleen gaan om die tijd .Ik denk dat mijn woede me idd gered heeft op dat moment !
        Liefs Elisabeth

  15. Heerlijk verhaal, ware het niet dat dit soort mannen het leven van vrouwen (on)behoorlijk kunnen vergallen. Je vertelt het leuk en hebt het goed opgelost, maar misschien was een flinke trap tussen zijn ballen effectiever en voor hem heel wat leerzamer geweest. Open huwelijk, aan mijn hoela. Wat een oetlul 🙁

  16. Zo heeft je derailleur je toch ook weer goed helpen ontsnappen. Ik hoor meer van die verhalen van van die wielrennende hormoonblokken die de vrouwen ‘en soms ook mannen, lastig vallen met eigenlijk maar een doel.

    Ik vraag me dan altijd af wat die lui bezielt.

    • Het waren altijd solo-mannen die me lastig vielen.
      Als ik met de Waardrenner reed was ik altijd one-of-the-guys. Hen kon ik vertrouwen.
      Maar ik bleef er niet voor thuis, hè?
      Elk onderdeel aan die fiets heeft zijn geld opgebracht. Ik heb er meer dan honderd duizend km op gereden 🙂 Nooit wat mee gehad, alleen lekke banden of een klapband.
      groetjes Kakel

  17. Hm, ik ben denkelijk meer van de kordate aanpak. Ik zou eerder iets zeggen à la: “wat zou ik met jou moeten als ik zelf een échte man heb”, maar dat leest dan zo leuk niet hé.

    😀

  18. een open huwelijk, of samen leven als broer en zus, pfffff, zielig, ik kan die mannen ook niet luchten, hoe ze er ook uit zien

    • Hij was niet bij me weg te slaan. Ik had ook geen kennis in de buurt wonen waar ik naartoe kon.
      Als ik onderweg op een terras was gaan zitten, had-ie er bij komen zitten. Hij was nog erger dan een strontvlieg.

    • Ik fietste een rondje Vianen. In IJsselstein heb ik koffie gedronken. Daar zat de dude ook.
      Ik was al met mijn rug naar ‘m toe gaan zitten. Hij rekende tegelijk met mij af…
      De Lopikerwaard is prachtig!

  19. whahahahaha, tja, tegen sommige charmes moet je wel hééél veel geweld gebruiken hé.
    pfffffff

    Nou kakelino, je hebt het weer handig aangepakt, en heb je niet per ongeluk zijn band leeg gelaten dan 🙂

    joe go go go gurrrrrrrrrrrrrrrrrrrrl 🙂
    xxx

    • Als ik en speld bij me had gehad, had ik die gebruikt!
      In zowel zijn voor- als zijn achterwiel 🙂 En dan zijn gezicht filmen…
      Baai baai swietie 3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *