Het hondenvrouwtje

Meteen de eerste dag was het al raak.
‘Zo, heb je een pup?’ vroeg de vrouw aan Kind. ‘Dat wordt een grote hond, die moet veel eten, hebben jullie daar erg in? Alle honden in dit dorp zijn gek op me. Ik geef ze altijd iets lekkers maar alleen als ze iets kunnen.’ De vrouw kijkt nog eens naar Rosa die erbij is gaan liggen, en sluit haar monoloog af met: ‘Ik ken geen hond die mij niet aardig vindt.’
Nou, Roos anders wel.

Het hondenvrouwtje is niet slecht maar net een kapotte grammofoonplaat. Haar stakerige benen steken dun af in haar grove wandelschoenen, en ze gebruikt haar fiets als steun bij het lopen. Haar hondje Max – een morsig hondje; gered uit de binnenlanden van Spanje – sjokt landerig naast haar voort.
De vrouw woont vlak bij ons in de buurt en haar ontlopen is een kunst.

En elke keer heeft ze wel wat. ‘Loop je nou alweer buiten met die hond? Hij moet ook leren alleen thuis te zijn! Alle honden in het dorp houden van me omdat ik ze iets lekkers geef. Maar alleen als ze zijn opgevoed. Jouw hond kan nog niets.’

Kind weet wel beter. Rosa is zindelijk en kan al:
zit!
stop!
wacht!
volg!
spring!
zoek!
eet smakelijk!
verstoppertje spelen en – heel belangrijk –
bellenblazen in de sloot.
In zeven weken tijd! Dat is geen kattenpis. Bovendien, als je goed in Rosa’s ogen kijkt, kan je haar zieltje zien en dat is rein.

Roos is het ge-bemoei zat. De vrouw heeft het wel over háár hond! Uit ervaring weet ze dat de vrouw nu spoedig over stukjes kaas en worst zal beginnen.
‘…Alle honden houden van me omdat ik ze stukjes kaas of worst geef. Jij moet die hond opvoeden, anders krijgt-ie niets van me!’
‘O, maar dat geeft niet,’ zegt Roos beleefd. ‘Wij leren onze hond geen eten van vreemden aan te pakken.’
Ze draait zich om en Rosa loopt vrolijk achter haar aan. Kind weet het niet zeker, maar ze zou zweren dat Rosa’s lolmeter harder zwaait dan ooit tevoren.

imageedit_2_4030729841

56 thoughts on “Het hondenvrouwtje

  1. Niet begrepen worden

    het brein van een hondje kun je ongeveer vergelijken
    en nee, niet in de mist
    met dat van een autist
    wie door de eigen ogen blijft kijken zal niets bereiken

    Volg gewoon jouw hart, Mirjam! 😉
    Lenjef

  2. Grammofoon ontloopt Roos en Rosa denk ik.
    Niet zo moeilijk om het te leren aan Rosa: vraag een ander iets te geven en zeg: Nee.
    Als ze het niet doet kun je haar belonen met een brokje.
    Maar oefenen en oefenen, net als opvoeden he………..en dan lopen ze allebei die dame zomaar voorbij. Haar mond valt open(kun je er ene stukje worst instoppen bijv. maar kijk dat is nou niet aardig van mij toch?)

    • Roos zal geen last meer van haar hebben, vermoed ik. Tegen mij zei ze nóóit wat. Jammer hè?
      Ik ga mijn vader inschakelen om Rosa te verleiden. Hij is daar de geknipte persoon voor, ook al weet hij het nog niet:-)
      Een pup opvoeden vind ik trouwens zwaarder dan een kind opvoeden…
      Liefs x

  3. Natuurlijk zijn er honden die niet altijd willen worden aangehaald.
    Zo lopen er veel hondjes uit verschillende landen rond, waar wat mee was.
    Heel goed, niet leren eten van vreemde, je weet het maar nooit. Hans

  4. Ow ow ow wat is die dochter van je ad rem 😀 En wat had ik daar graag bij willen zijn 🙂 Ze heeft gelijk hoor dat ze zich niet laat doen, er zijn grenzen… ook voor bejaarden…

  5. Weer een bejaarde die overtuigd is van het gebrek aan opvoeding van een kind en hond. Waar gaat dat naar toe in onze maatschappij? Wij hebben twee katten, die hoeven niet uitgelaten te worden en leren ook zeker geen kunstjes, maar plakjes leverworst, die lusten ze wel! (Ze krijgen alleen geen leverworst, veel te zout en slecht voor hun tanden)

    • Mijn man is heel zachtmoedig; hij zegt zelden wat. Ik ben het tegenovergestelde en vind dat je alles mag zeggen, zolang het maar op een nette manier is.
      Ik denk dat Rosa wel een hele leverworst lust, haha. Leuk, twee katten. Hoe heten ze?

      • De oudste is helemaal wit en vernoemd naar een wit beertje uit een Barbie film, die heet Bibbel. Doorgaans noemen we hem Bips. Dat geeft wel eens twijfelachtige momenten, als Bips weer eens een dag niet thuis is gekomen. Buiten vragen of iemand onze Bips heeft gezien, hij is harig en wit, dat geeft onbegrijpende blikken.
        De tweede kat is veel jonger, en zwart, en is een Noorse boskat. Hij heeft daarom een Noorse naam, mijn dochter heeft de naam Loki bedacht, dat is een plaaggeest die oa meedoet in de Marvel films. Een Noorse boskat lijkt op een Maine Coon, en is een grote kat. Loki heeft geen stamboom en wordt ook niet zo groot als we hadden verwacht.

      • Bestaat er zoiets als een Barbie-film? Bibbel, wel een heel originele naam. Of Bips, nog beter. Haha, heeft u mijn Bips gezien?
        Noorse boskatten ken ik, prachtige beesten! Van een Marvel film heb ik nog nooit gehoord. O God, zou dat de leeftijd zijn!
        Jij “moet” meer schrijven op je blog, je hebt humor.
        Lieve groet

  6. Janse neemt wel aan als haar iets wordt gegeven( Hier loopt ook een vrouw die het niet kan laten al vraag ik het telkens weer, nu vermijd ik haar zoveel mogelijk)
    Speedy neemt van niemand iets aan, alleen hier in huis, dan nog moet janse het hare eerst opeten, alsof ze voorproefster moet zijn.

    Petje af voor Roos en snel een knuffeltje voor puppy.

    Liefs Ria

  7. whaha haar lolmeter, super
    oooh wat knap, bellen blazen, Rosa is een kunstenaar
    en je dochter, helemaal haar moeder denk ik, die weet hoe de taal te gebruiken, beleefd maar duidelijk 😀
    super oogjes, om in te verdrinken

  8. Wat een beleefd maar duidelijk antwoord! Vreselijk toch die mensen die altijd iets eetbaars aan andermans hond (of kind) willen geven. heel waarschijnlijk goed bedoeld maar dat doe je toch niet?! Rosa’s lolmeter, hahaha, iedere keer als ik nu een kwispelende hond zal zien dan zal ik daar aan moeten denken.

  9. Hahaha daar stond de grammofoonplaat met een bek vol tanden denk ik zomaar 😆 Ik kon een grijns niet onderdrukken.
    Hier mag de hond ook niets van vreemde aanpakken. Met de vorige ging dat makkelijk, maar deze die we nu hebben was al 2 en die leer je iets net wat langzamer aan en af.

    • De grammofoonplaat pikte er ook iedere keer mijn dochter voor uit. Nooit mij of haar vader. Daar houd ik niet van.
      Van mijn man moet ze altijd haar mond houden, van mij mag ze alles zeggen zolang het maar op een nette manier is.
      Ik ga toch eens zoeken hoe je je hond aanleert geen eten van vreemden aan te pakken. Heb het tot nu toe nog in geen enkel boek zien staan.
      Groetjes Kakel

  10. Kind verdient een pluim, op álle fronten gescoord want natuurlijk moeten honden niéts van vreemden aanpakken, net als kinderen!
    Toch wel een pietsie droeve ogen van Rosa…. zag misschien tóch een lekker stukje kaas wel zitten?

    • Bellen blazen doet ze omdat ze graag de sloot in wil (om te zwemmen) maar nog niet durft.
      Jammer dat jij zo ver weg woont, anders had je er een leuke foto van kunnen maken:-)

  11. whaahhaha, ik zie het metertje al zwiepen:-)

    heerlijk, oh a wat lopen er veel betweters rond hé. maar ergens in dat hart van betweterigheid zit ook vást iets erg goeds:-)
    dat probeer ik dan maar te denken voordat ik plof:-)

    wat heeft ze mooie ogen dat kleien wonder van je…
    prachtig,

    xxx

  12. Ach, wat een lieve trouwe hondenogen, daar smelt je toch van?
    Goed gezegd Rosa, waar mensen zich toch ook allemaal mee willen bemoeien.
    Dat bellenblazen, hoe kom je erop. Het handigste bevel wat ik Nino had geleerd vond ik ‘dáár schudden’;-))
    Liefs, Narda

  13. Hahahaha, ze zou ook nog een volgende keer kunnen zeggen. Kaas en worst is heel slecht voor een hond. U hoeft hem van mij niet liefdevol dood te voeren, dus hou dat lekkers maar voor jezelf…

    Love As always
    Di Mario

  14. Prima reacties, niets zo irritant als die mensen die honden altijd van alles maar willen geven. Al hoewel als ik naar die ogen kijkt zou hij van mij ook wat krijgen hoor maar dan wel verantwoorde kluifjes of zo……..Prachtig beest zeg.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *