De kerstbal

Lady in red

Max houdt meer van zijn vrouw dan er bloemen groeien in alle tuinen. Hij koestert haar hazelnootkleurige haar, groene ogen, welopgevoede manieren en kwajongensstreken. Hij kijkt naar haar als ze haar tanden poetst, zich aankleedt, een toetje eet of een boek leest. Zijn liefde voor haar maakt hem sterk. Maar hoe zwak zal hij zijn als hij haar verliest?
Zelden voelde geluk zo broos.

‘Wil jij mijn jurk dichtritsen?’ vraagt Madelief. Ze houdt even haar adem in en brengt haar schouders wat dichter naar elkaar.
‘Tuurlijk, schat,’ zegt Max en voldoet aan haar wens.
Madelief draait een rondje: haar rode jurk laat haar vrouwelijke vormen goed uitkomen. Om haar hals draagt ze een losjes vallende, zilverkleurige sjaal die flonkert bij iedere stap die ze zet.
‘Perfect,’ zegt Max goedkeurend, ‘per-fect!’ Hij heeft nooit eerder een kledingwens tegen zijn vrouw uitgesproken, maar deze dag is speciaal en vraagt om een speciale jurk.

‘Welkom. Ik ben blij dat u er bent. We beginnen meteen,’ verwelkomt de glasblazer het echtpaar in zijn atelier.
‘Zijn wij de enige gasten voor de demonstratie?’ vraagt Madelief een tikkeltje ontsteld wanneer ze de lege werkplaats ziet. De glasblazer zegt op raadselachtig toon: ‘Niet bang zijn, mevrouw, u zult weldra schitteren in volle glorie.’
Haar vraag wordt niet beantwoord.

Het atelier baadt in een oranje gloed. Ovens branden en op planken aan de muur staan kleurrijke vazen en potten uitgestald. Ondanks dat het er tropisch heet is, onderdrukt Madelief met moeite een huivering: in de ruimte hangt een onbehaaglijke sfeer.

Plotseling wordt Madelief omgeven door een immense hitte. Het is of een fohn hete lucht in haar gezicht blaast. Alle adem wordt haar ontnomen. Haar jurk fladdert alle kanten op, en ze wordt omgeven door een verschroeiende hitte en lichtflitsen. Het laatste restje zuurstof wordt uit haar gedrukt. Help! Help! roept ze naar Max, maar uit haar mond komt geen geluid.
Haar man bekijkt het tafereel of hij naar een circusvoorstelling kijkt. ‘Sorry lieverd, je zult het nooit begrijpen, maar het moet,’ zegt hij, ‘het móet.’

Madeliefs sjaal knettert. In een laatste poging steekt ze wanhopig haar armen omhoog. Ze komen tegen iets hards aan. De hitte verdwijnt en maakt plaats voor een doorzichtige kilte. Het laatste wat ze ziet is de hand van de glasblazer die naar haar reikt…
…en tegen Max fluistert: ‘Hang haar voorzichtig in de boom.’

66 thoughts on “De kerstbal

  1. De ontbinding voorbij

    iedere mens heeft op het leven een andere kijk
    wat veel egoïsten ‘liefde’ noemen
    mag niet verwelken zoals bloemen
    sommigen maakt men na hun dood onsterfelijk

    Als kerstbomen konden praten…

    Lenjef 🙂

  2. Beetje Roald Dahl achtig verhaal, en volgens mij had ik ooit een boekje met bizarre verhalen van Godfried Bomans, ik kan hem echter niet meer vinden in de boekenkast. Maar ik houd wel van dit soort verhalen met een gekke afloop, ga gerust zo door! Fijne feestdagen!

    (Het verhaal over de man die kabouters vangt in een speciale stoel in zijn kelder is zo’n voorbeeld, de vertegenwoordiger die het geloofd kan dat niet navertellen…)

  3. Goede morgen Kakeltje, bedankt voor dit weer knap geschreven maar toch wel droevig verhaal.
    Hopelijk gaat het ondertussen iets beter met je en kan je het piekeren even laten…

    Voor jou:

    Stilte en vreugde
    van Kerstmis tot het nieuwe jaar
    hopende ook op hoop
    © Herman Van Rompuy

  4. “Max houdt meer van zijn vrouw dan er bloemen groeien in alle tuinen?” Ik heb daar een licht afwijkende mening over.

    “Max houdt meer van Max dan er bloemen groeien in alle tuinen”. Een egoïst van het zuiverste water. Iemand waar je van houdt is geen hebbeding.

    Nu ja, als je iets schrijft en het geschrevene maakt wat los, dan is het natuurlijk goed geschreven.

    😉

  5. Geweldig heerlijk verhaal om kippenvel van te krijgen!
    Eens een ander kerstverhaal dan dat we gewend zijn, zonder happy ende.

    * Maar nu ga ik weer in mijn kerstflow zitten, liefelijk met mooie gedachten als je het niet erg vindt? *

    • LET THE COUNTDOWN TO THE 2016 NEW YEAR BEGIN ? ° . . . ? °? . * ? ¸ . ? ° :. . • ? ° ? . * . . ° . ? . ° ? °? ¸. ? . ? ? ° ? ? ¸. ¸ ? :. . • ? ° ? . * . . ¸ . ° ¸. * ? ¸ . ° ? ° ¸. ? ¸ . ? ° . • ° . * :. . ¸ . ? ¸ ? YOU HAVE BEEN Sprinkled with BLESSINGS of PEACE, LOVE, and HAPPINESS! NOW … PLEASE … GO FORTH AND SPRINKLE OTHER PEOPLE TOO!? ° . . . ? °? . * ? ¸ . ? ° :. . • ? ° ? . * . . ° . ? . ° ? °? ¸. ? . ? ? ° ? ? ¸. ¸ ? :. . • ? ° ? . * . . A MERRY X-MAS TO EVERYONE AROUND THE WORLD ?

  6. Al in het begin begreep ik dat zijn liefde “ziekelijk” was. Het einde niet verwacht (of eigenlijk verraadde de titel het al).

    Heel fijne kerstdagen Mirjam!

    • Ik zat een beetje met de titel in mijn maag: ik was bang dat-ie teveel van het eind zou verraden. Maar gezien de reacties viel dat mee 😉
      Jij ook fijne dagen, Nathalie!
      Lieve groet

  7. Fijn dat het schrijven weer lukt, hopelijk betekent het dat je je iets beter voelt.
    Mèns, hoe kóm je er weer op, knap hoor.
    Ik kan echt niets meer verzinnen tegenwoordig:-(
    Liefs, Narda X

  8. harregat jakkes Kakeltje toch….wat weer een letterlijk en figuurlijk “schitterend” doch ook kippenvel bezorgend verhaal…

    Ben ik ff blij dat onze mannen ‘iets’ minder van ons houden dan Max van Madelief.

    -x-♥

  9. brr Max is slecht in delen of bij voorbaat al jaloers.Straks laat hij haar vallen en dan zijn er enkel nog scherven en niet van geluk.

    Haar wordt niet beantwoord.moet zeker haar vraag zijn?

    Fijne dagen Mirjam

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *