Pak me dan!

“Bella? Bel-la, zit je stuk?”

Hiewp hieuwp ik zit vast.

“Ik dacht dat je er zelf wel uit kon komen.”

Hoe dan, baasje? Er prikt iets heel stevigs in mijn kont.

“Dat is de knop van de CV.”

Hang die maar aan de kapstok. Waar blééf je nou zolang? Was je weer weg op je tweewieler?

“Nee, ik ben nijverig in de huishouding bezig!”

Nou ja, nijverig… Pak me dan! Pak me dan!

“Zul je niet spartelen?”

Nee!

Stevig grijp ik Bella beet in haar bontkraag, til haar een meter kaarsrecht omhoog, en zet haar op de grond. Zij spartelt niet één keer… Ik denk: nou, die verdwijnt stampvoetend onder het lage tafeltje. Maar nee, zij strekt zich langgerekt uit voor de nephaard. Daarna doet zij een lange dut.

4 thoughts on “Pak me dan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *