De diepvriesblik

zeiknat

Op de stoep loopt een oude vrouw met een boodschappentas. Op het moment dat de wind haar capuchon afblaast, rijd ik door een immense plas. Ik kan niet meer remmen en de vrouw krijgt de volle lading over haar heen. Van afschuw staat ze stil.
Ik rijd door.
Wat ben ik blij dat er niemand naast me zit, want ik scheur bijna in tweeën van het ingehouden lachen.
Ik sla driemaal rechtsaf en parkeer tegen de stoep. Het minste wat ik kan doen is de vrouw naar huis brengen.

Ik put me uit in verontschuldigingen.
De vrouw schenkt me een diepvriesblik.
Logisch na zo’n ijskoude regensluier.
‘Zal ik u naar huis brengen?’ bied ik aan.
Ze kijkt me aan en geeft geen sjoege.
Ik ken de vrouw niet van gezicht. Nou zegt dat weinig want ik woon hier pas 25 jaar.

Ze ziet er allerbelabberdst uit. Haar haar zit aan haar schedel geplakt; haar panty sopt in haar korte laarsjes, en door haar natte bril kan ik nauwelijks haar ogen zien. Ze heeft een snor en voor zo’n oud vrouwtje draagt ze een heel kort rokje. Door haar panty’s zie ik haar zwaar gerimpelde knieën. Waar let ik op? Ik lijk wel niet wijs!
‘Zal ik u naar huis brengen?’ houd ik vol.
Ze is allerminst enthousiast over mijn aanbod. Ze blijft zich hullen in stilzwijgen. Wel neemt ze me voortdurend op, van boven naar beneden en weer terug. Ik krijg er een wankele gemoedstoestand van. We staan hier maar op de stoep in de zeikregen. Nog even en dan ben ik net zo nat als zij.

Dan mompelt ze iets en geeft me een minimaal knikje.
Het mag vast omdat ik zo aandring; dit is echt mijn geluksdag. ‘Woont u in de Veertienhuizen’? gok ik.
Dat blijkt correct.
Ze stapt in m’n auto en snift.
Nou niet vervelend gaan doen, het ruikt gewoon naar natte hond.
Ik wil haar tas aanreiken maar ze rukt ‘m uit m’n handen. Hopelijk heeft ze haar kinderen beter opgevoed.

Ik voeg me in het verkeer en sta binnen vijf tellen vast in een heuse verkeersopstopping. In ons dorp gebeurt dat gemiddeld één keer per jaar.
Na de opstopping heeft een tractor moeite met de wegversmalling, en staan we een straat verder vast achter bouwauto’s die stenen staan te lossen. Over een hemelsbrede afstand van driehonderd meter doen we een kwartier. Was het vrouwtje gaan lopen dan had ze haar eerste kop koffie al achter haar kiezen gehad.
Ondertussen hangt in de auto een sfeer van koude oorlog. Elke mogelijkheid tot een gesprek kapt ze af.
Ein-de-lijk zijn we waar we wezen willen. Ik rijd haar tot voor de ingang. Ik wil haar helpen met uitstappen maar ze ineens opmerkelijk vief. Tegen haar rug roep ik: ‘Ik zal het echt nooit meer doen!’
Ze draait zich om en reikt me haar hand met lange, dunne vingers.

84 thoughts on “De diepvriesblik

  1. Toch een hand, ik dacht dat het er niet in zou zitten. Je hebt het niet expres gedaan, jaren geleden deed dat iemand wel bij mij. Hij ging expres naar de zijkant van de weg om door die plas te rijden, de aso.

    • Een ijskoud handje.
      Expres doen, vind ik inderdaad aso. Zo heeft een automobilist mij eens in de sloot geduwd. Ik zat op m’n racefiets en de auto duwde me steeds verder het gras in tot ik niet verder kon en in de sloot belandde.
      Het ging allemaal zo snel…

  2. ha die Ria
    ja het was een gemoedelijk samen zijn met zeer oude bekenden
    ik had een goed begin deze week met zonnetje op de bol liep ik de folder wijk
    ja er zijn al lang vele sneeuwklokjes te bewonderen en het zijn elk jaar weer mooie
    fijne avond en lieve groet , Karel

  3. Aan de beschrijving van haar kleding denk ik dat ze daar gewoon liep te tippelen. (Want ouwehoeren bestaan echt) En met dat weer nog geen stuiver verdiend natuurlijk. Dan stopt er opeens iemand. Hoera, eindelijk een klant. Maar nee dus. Nee, daar zou ik ook niet vrolijk van worden…

  4. Hey Kakeltje,

    je hebt het juist fantastisch gedaan.
    Volgende keer gewoon weer…

    Je weet nooit wat er achter zit.
    Misschien denkt ze ’s avonds achter een eenzame borrel: “Wat fijn, dat ik thuis gebracht werd in m’n natte plunje…

    Dus… geef niet op!
    Uiteindelijk geldt altijd: Wie goed doet goed ontmoet.

    En ik geef jou een dikke pakkerd voor deze goeie daad!
    X!
    Marlou

  5. ha die Mirjam
    ik pak mijn rust wel hoor 🙂
    ja de dagen lengen nu echt goed , en zeker als het van dat mooie weer is zoals vandaag
    sneeuw zo als in het plaatje en de pps er in is echt mooi , maar ook ik kijk uit naar warm weer 🙂
    fijne avond nog

    • Daardoor zag ik het juist als een uitdaging (-:
      Achteraf ga ik pas bedenken wat ik beter had kunnen doen: gewoon naar huis rijden of teruggaan. Ik moet eens leren op het moment zelf na te denken…

  6. Ik was niet gestopt, ik kan niets aan de plassen doen, daarvoor is de gemeente verantwoordelijk. Ook kan ik er niets aan doen dat zij door de regen buiten schappies gaat doen. En ik kan niks aan de regen doen. En uitwijken voor een plas en dan frontaal tegen een vrachtauto aan rijden, of een bus met schoolkinderen, die dan in een ravijn rijdt van 200 meter diep, het kan te gek.
    Maar als ik gezien had dat iemand op de stoep een plens water over zich heen krijgt was ik ook niet uitbundig gaan lachen. Nee. Is giechelen het goede woord?

  7. Oorzaak en gevolg

    af en toe nemen we het anderen kwalijk
    dat ze boos reageren op daden
    die onvolwassenheid verraden
    het kind in ons is lang niet altijd loffelijk

    Ook meisjes kunnen kwajongens zijn, Mirjam! 🙂
    Lenjef

  8. Dan doe je iets goeds en je wordt nog afgestraft ook… Zelfs al je de schuldige van dat nat pak zou zijn, dan nog was die halsstarrige houding van die vrouw niet gepast, je hebt er toch alles aan gedaan om het in orde te maken? Als het een echt verhaal is tenminste en niet weer eentje die uit je begenadigde pen is gestroomd…
    OT: om op je vraag te anwtoorden, kijk hier eens naar: https://nl.wikipedia.org/wiki/The_White_Queen
    En maak er een fijn weekend van Kakeltje!

  9. Ik ga nu heel heilig klinken, maar met slecht weer let ik daar ontzettend op. Ik ben een keer heel vroeg op de dag zo nat geworden door een automobilist. en moest daar de rest van de dag nog mee door.
    Nee, ik begrijp die mevrouw mat haar gerimpelde knieën wel.

    • Heel stom, maar vannacht lag ik wakker en dacht ik dat ik van jou geen berichtje had gehad dat je nieuwe Bankshow klaar stond.
      Lag ik zomaar aan een “vreemde” man te denken vannacht (-:
      Bedankt voor het draaien van m’n verzoekje. Ik kom eraan om te luisteren!

  10. Soms kan dat gebeuren dat je een voetganger een ongewenste douche geeft, zeker met de regen van de laatste dagen.
    hondjes ruik je als het regent, maar je hebt een kwartier de moeite genomen om het ijs te breken.
    Het heeft je een handdruk opgeleverd. Hans

    ot, de zanggroep kwam ik tegen tijdens mijn speur tocht naar muziek en vond het verhaal achter de dames wel interessant.

      • De verhalen en nieuwtjes van bloggers weef je altijd heel leuk door de show heen.
        Dat, en de muziek, maakt ‘m zo apart.
        Lieve groet

  11. ijzig! Brr, wat een koele tante. ALs niemand wat zegt, zou ik gaan zweten,maar hier zouden de ijspegels tegen mijn rug omhoog kruipen.
    Ze had vast geen zweet handen.

    Een warme groet,
    Wilma

  12. hahaha , zo iets zou ik nu nooit doen hé
    ja wel door zo’n plas rijden , maar niet terug gaan
    wist niet dat je zo’n kwameisje was 🙂
    maar al in al liep het toch goed af

    zo ook met mij , had goed weer gister en ook vandaag was ik nog een uurtje onderweg en hield het droog 🙂
    dus alles bleef droog
    ja een pracht exemplaar die barometer
    fijn weekend wens ik je ook
    lieve groet , Karel

    • OT… regen is wel bijzonder daar. Het hele land is eigenlijk bijna 1 grote woestijn, maar door irrigatie is er veel groen bij gekomen. Alleen zoals veel landen heeft Israel ook een tekort aan regen. De winter is het regenseizoen, maar stel je daar niet te veel van voor. En de rest van het jaar is het droog. En water op rantsoen.

      Love as Always
      Di Mario

      • Bedankt voor je uitleg! Het was dus bijzonder dat jij een foto kon maken van Israël in de regen.
        Hebben mensen dan wel genoeg water om eventueel een moestuin aan te leggen?
        Lieve groet

      • Moestuin heb ik daar nog nooit gezien. Wel tuinen met bananenbomen, kamerplanten.. tenminste bomen die we hier in de kamer hebben als plant. Maar moestuinen.. nope. Olijfbomen.. die wel.. citroenen.. ehhhhh sinaasappels, nou ja..de bomen dan.

        Love As always
        Di Mario

      • Nou ja, als je een tuin hebt met sinaasappels, bananen en olijven ben je een zeur als je nog aardappels wilt poten.
        Lieve groet

  13. Een ingeblikte blik in een blik en die lange dunne tengeltjes.
    Dat korte rokje over de knotsknietjes kan nog wel. Het is tenslotte korterokjesweek.;-)
    Leuk verteld,
    lieve groetjes, Ria

  14. Ach, jij reed niet expres door die plas, dat had ze zelf ook kunnen bedenken. Maar ik was niet met je meegereden als ik nog maar een paar honderd meter hoefde te lopen. Ik had je excuses wel aanvaard maar verder, no hard feelings hoor. Maar dat die dame dan eerst een diepvriesblik voor je reserveert, valt het me nog mee dat ze je een hand gaf.
    Fijn weekend gewenst.

  15. Haha, ik zou me ook bescheurd hebben. Maar was beslist niet teruggereden. Ik heb het eens zelf meegemaakt op de fiets, met een vrachtwagen, ik, en een vriend waarmee ik samen was werden compleet bedolven. Ik keek naar hem en hij naar mij en we hebben ons de rest van de weg bescheurd van het lachen. De vrachtwagen chauffeur deed het ook niet met opzet..

  16. Mooi geschreven, maar …
    ik heb mijn twijfels bij je “nobele” goedmakereij van je ….
    Eerst je bescheuren in de auto, ….
    maar in een dorp, …. kent iedereen … iedereen
    en weet iedereen alles over elkaar, ….
    dus dat je auto herkent wordt als die …..
    Men hale de schandpaal weer op het dorpsplein…
    En over de tonge zal je gaan als die …..

    Op de foto heeft zelfs een Rosa een blik van ,.. je gelooft het zelf 😉
    Fijn weekend

    • Oh nee, ik heb het niet gedaan omdat iemand misschien mijn auto herkent. Dan zou het juist eerder een uitdaging zijn om door te rijden (-:
      Iedereen zegt altijd dat mensen in een dorp elkaar kennen maar ik ken nog niet de helft van de helft van de helft. Toen we in Rotterdam woonden, kenden ik meer mensen uit de straat dan nu…
      Leuk dat je de nieuwe foto van Rosa ziet!
      Lieve groet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *