Door dik en dun

overwicht

Ze heeft vandaag gezeur van haar baas aangehoord, boodschappen gehaald, gekookt en de vloer gedweild.
En wat heeft haar man gedaan? Hoogstwaarschijnlijk naar half ontklede vrouwen langs de waterlijn gekeken en een appeltje geschild met zijn survivalmes.
In het huishouden doet hij niets. En maar praten, praten, praten…
‘Houd nou eens je mond, ik wil m’n boek uitlezen,’ zegt ze snibbig.
‘Jij altijd met je boeketreeksjes, ik wil ook wel eens aandacht!’
‘Boeketreeksjes…’ schampert ze. Met haar linkerhand steunt ze op de armleuning van de bank terwijl ze overeind komt. Haar hart hamert alsof het zich een weg naar buiten probeert te slaan.

Beledigende scheldwoorden over haar overgewicht doen haar niets. Zodra iemand in de buurtsuper moeilijk doet, gaat zij midden in het gangpad staan en geen hond die er nog langs kan. Nadat ze eenmaal dit voordeel van haar gewicht was gaan inzien, houdt ze zich er met haar volle 136 kilo aan vast.
Ze zal haar man verpletteren onder haar aandacht!

‘Nu je toch staat, kan je net zo goed een biertje voor me halen,’ zegt hij gevat.
Ze krijgt zin het laatste beetje lucht uit ‘m te drukken, maar in plaats daarvan doet ze wat ze meestal doet: tot twintig tellen en ‘m zijn zin geven.
Onderweg naar de keuken vraagt ze zich af wat meer inspanning zal vergen: hem heropvoeden of verticaal begraven in de tuin. Ach, ze leest te veel thrillers, dat zal het zijn!

Terwijl ze haar neus snuit in een keukenpapiertje kijkt ze uit het raam. Op het bankje in de binnentuin zit een zoenend stelletje. Hoe lang is het geleden dat zij zo verliefd was? En wat is er met haar gevoel voor humor gebeurd?
Ze gooit de tissue weg, opent een keukenkastje, pakt een pijpje en een glas, en duwt met haar kont het deurtje weer dicht. Met koud water spoelt ze het glas om. Plotseling schiet haar een passage uit haar boek te binnen: “De wijn vloeide rijkelijk maar niet in het glas.” Wat zal Sjors opkijken als ze zijn biertje over het krokodillenmerkje van zijn poloshirt giet! Eerst gniffelt ze maar al snel begint ze met haar volle gewicht te schudden van de lach.
Zomaar ineens is haar nukkige stemming verdwenen. Had ze net niet te cru gereageerd? Ze kan van tijd tot tijd zo’n bitch zijn… Hoe vaak heeft hij nou de kans om een dagje te vissen? Dat boek kan ze morgen ook wel uitlezen… Ze krijgt zin in iets gezelligs. Neuriënd loopt ze naar binnen met het bierflesje en het glas.

Sjors kijkt haar lachend aan. ‘Wat heb jij ineens een lol,’ zegt hij.
Ze grijnst en doet ‘m een voorstel: ‘Als jij straks de vaatwasser leeg ruimt, maak ik nu wat hapjes klaar. Zullen we dan samen naar een film kijken?’
Hij kijkt haar verbouwereerd aan, herstelt zich snel en reageert bewonderenswaardig lenig. ‘Tuurlijk, schat. Daar drink ik op!’
Ze is blij dat ze niet bovenop ‘m is gaan zitten.
Veranderingen beginnen bij jezelf.

73 thoughts on “Door dik en dun

  1. Prachtig! Ik vind het zo’n menselijk, realistisch verhaal! Zo gaat het gewoon, situaties brengen je soms tot de vreemdste gedachten. Je bent een Meesteresse in het verhalen over de kleine dingen van het leven – de grilligheden van de mens, eigenlijk 🙂 Doet me soms denken aan Simon Carmiggelt, maar dan toch met meer aktie. En meer vrouwelijk gezichtspunt.

  2. Een kostelijk verhaal.. de humor moet er echt in blijven anders ben je verloren! Ik zag het allemaal voor me! 🙂

    Zag dat John je op een foutje wees.. Altijd moeilijk maar ik zag ook iets geks: Had ze de net niet te cru gereageerd?

    Lieve groet!

  3. ha die Mirjam
    ja een mooie bloemen pps , ben blij dat het je beviel , maar als bloemschikster zal deze je zeker aanstaan

    het ligt toch ietsje anders tussen mij en deze mede blogger , het is mijn maatje van het 1ste uur 🙁
    ik hoop dat het en ik denk het haast ook wel , dat het weer goed komt
    bedankt voor je lieve en mooie woorden
    lieve groet , Karel

  4. ha die Mirjam
    dank je voor je lieve reactie
    en ja er zitten kunstwerken tussen , ik heb er zelf ook al velen gezien op mijn wandel en of fietstochten
    mijn fiets tijd komt wel weer , het is pas half maart 🙂
    ach die 22 KM zijn goed te doen voor iemand die graag wandelt
    over dat halve maatje het volgende , dat is nu net het verschil tussen een schoen van Lowa en die van Human Nature bij de anwb vandaan , best een goede schoen voor om het huis , maar zeker niet voor de lange afstand
    die Lowa kocht ik vorig jaar januari , nog met €50,00 korting , liep er een 1600 KM mee en ze zijn bijna glad nu 🙂 , maar ja ik moet nu ff wat centjes apart zetten voor nieuwe , komt goed
    smakelijk en fijne avond

  5. Hahaha super en verrassend einde … bij mij had ie het biertje zelf kunnen nemen, hoewel we zijn hier ook zo’n beetje van wat geven en wat nemen ☺ zo blijft een relatie het langste duren. En wat dat kijken betreft is mijn credo: kijken mag, aankomen niet

  6. Ik zag het biertje al tussen haar borsten leeggegoten worden….. waarna uiteráárd een wulpse passage zou volgen over hoe hij het biertje vervolgens zou “nuttigen”, zwoele verhalen zijn reuze in en ik zag het wel gebeuren bij jouw manier van schrijven 😉

  7. Mwa ik denk dat ik toch wel een beetje een bitch ben .Ik zou met mijn 136 kilo ff een tijdje bovenop hem gaan zitten maar niet voordat ik dat biertje over zijn kop leeggegooid had ..Ooit heb ik een grote vaas gevuld met kleine gele Chrysantjes over het hoofd van mijn ” heer en meester ” leeggegooid toen hij erg vervelend deed ,we liggen nu nog in een deuk als we het er over hebben .ja dus ben gewoon een bitch haha .En hij zag er fleurig en bloemig uit mag ik wel zeggen !
    Liefs Elisabeth

  8. Verandering begint inderdaad bij jezelf. Er zijn teveel mensen die het verwachten van een ander.
    Leuk geschreven.
    Klein foutje in de tekst: …en duwt met haar kont het weer deurtje dicht..

    Maar nog even, als zo’n dikke madam in het winkelpad gaat staan zeg ik er wel wat van 😛

    • Het eind heb ik veranderd. Ik had eerst dat ze het flesje bier over ‘m heen goot, maar vond dat eigenlijk teveel voor de hand liggend. Ik dacht: laat ik er eens een goed eind aan breien (-:

    • Haha (-: Ik heb het eind veranderd! Ik had eerst geschreven dat ze het glas bier over ‘m heen goot, maar eigenlijk vond ik dat teveel te gemakkelijk…
      Heb ik toch goed gegokt!
      Lieve groet

  9. Ha die Kakeltje!

    Dát vind ik nog eens mooi van je.
    Dat je het goed laat aflopen.
    Zo zouden mensen altijd met elkaar om moeten gaan… dat je mekaars beste vriend bent en gewoon vriendelijk en attent…

    Dagdag!
    Liefs van Marlou

    .

  10. sommige vrouwen weten niet eens dat ze onder de sloef van de man ligt, ze trekt haar plan, maar doet het maar toch, maar in dit verhaal durft ze al eens wat zeggen volgens mij, maar het is toch al te laat, want zo komt ze daar niet altijd vanaf

  11. Gisteren, vandaag en morgen…

    waar gewoonte
    de liefde
    beetje bij beetje heeft verdreven

    sterft de dag
    zonder lach

    is ontwaken
    een nachtmerrie
    voor de rest van het korte leven

    Leven is veranderen, niet verstenen, Mirjam! 🙂
    Lenjef

  12. Wat sneu dat man wel naar andere vrouwen koekeloert, maar zijn vrouw links laat liggen.
    Aan het overgewicht hoeft ze niks te doen, ze kan gewoon een masker opzetten. Maar de nieuwe weg die ze is ingeslagen zal succesvol zijn. Hans

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *