Dorpstokkie

op tilt

Ik sta te wachten bij de kassa als ik plots een luid kabaal hoor. Het is ons dorpstokkie. Met haar vuisten bonkt ze op de pinautomaat en roept: ‘Ik word genaaid! Ik word genaaid!’
‘Dat zou ze wel willen,’ bromt een man achter me.
Ik schokschouder van de lach. De vrouw leidt ongetwijfeld een kaal nonnenbestaan. Tokkie is een vrouw waar de verwaarlozing van afdruipt. Haar vette haar heeft lang geen kam gezien. Sigaret na sigaret zuigt ze op in de diepte. Ze ruikt nooit eens fijn naar verse deodorant; draagt altijd een vieze rok, en een vuil T-shirt met niets eronder. Al wil je het niet zien, je ziet het toch: haar borsten hangen op navelhoogte.

‘Nou slikt-ie m’n pas in, dat tyfusapparaat!’ Ze klemt haar armen om de automaat alsof het een flipperkast is die ze op tilt wil doen slaan; bang dat een magnetische storm haar pas en saldo zal wissen.
Een allochtone fietser met een menslievend gezicht loopt naar Tokkie toe: ‘Ik heb dat ook eens gehad, mevrouw, hij spuugt uw pasje zo weer uit,’ zegt hij geruststellend en met een zachte g.
‘Rot op!’ scheldt Tokkie tegen de behulpzame man, ‘Je wilt alleen maar mijn pincode zien!’ Als dank wenst ze hem vallende ziekten, hartfalen en andere ellende toe.
De stumper schrikt zich de zenuwen van zoveel turbulentie en vlucht met zijn volle rugzak richting uitgang, waar hij nog een laatste keer omkijkt.

Zijn kornuit houdt buiten de wacht bij twee fonkelnieuwe Basso’s. Met padje onder het zadel, heb ik persoonlijk vastgesteld.
De man spreekt met een Zuidelijk accent en vroeg om de kortste weg naar Dordrecht. Na mijn uitleg vertelde hij dat hij met zijn partner een tocht langs kerken maakt waar ze kaarsjes branden voor een dierbare zieke. Ze zijn begonnen in Maastricht, vanochtend gestart in Woerden en vandaag willen ze nog naar Dordt. Maar ik dwaal af….

Tokkie is in een donderbui. Onafgebroken slingert ze vloeken in soorten en maten tegen de geldautomaat. Ze beheerst haar sluitspier duidelijk beter dan haar mondspier.
Al die tijd proberen de kassières een serene rust uit te stralen.
Dan klinkt een korte, felle piep uit de automaat waarna hij blijkbaar Tokkies pas uitspuugt, want triomfantelijk gilt ze: ‘Voortaan ga ik naar de concurrent!
Er trekt een golf van opluchting en hoop door de supermarkt. Een ieder hoopt dat deze uitspraak een belofte is, want de concurrent staat ver buiten onze dorpsgrenzen.
En anders maar hopen dat de fietsers een kaarsje branden voor Tokkies weerbarstige ziel.

102 thoughts on “Dorpstokkie

    • Las pas een artikel van iemand die bewust geen zeep, shampoo, tandpasta en deo gebruikte. Onder het motto: dat gebruikten de oermensen ook niet. Een nobel streven maar ze heeft vast niet veel vrienden (-:

  1. Tot twee keer aan toe lees ik dropstokkie, snapte al niet dat het nergens over drop ging of wat een drop stokkie is.
    Eindelijk ik het kwartje gevallen. Een bijzondere mevrouw Tokkie .

  2. Ze zou je moeder maar zijn, of je dochter… wat een triest verhaal (al moet ik bekennen dat ik er wel om moest lachen, maar dat komt door je schrijfstijl).

    Ik kom je een fijn weekeinde wensen!
    Liefs,
    Nathalie

    • Misschien komen dit soort mensen in de grote stad wel op straat te staan. In een dorp is er meer tolerantie.
      Een krans van lijsterbessen…dát zou-ie wezen!
      Dikke kus

    • Wel triest dat we dergelijke mensen niet voor vol aanzien, terwijl ze net zo veel recht hebben op een goed leven als wij. Je weet niet wat ze zo ver heeft gebracht…
      Fijn weekend!

  3. Ha Kalkel……… een kostelijk verhaal!!
    en ze bestaan echt hé.
    Onze lieve heer heeft rare kostgangers
    zeggen ze wel eens.
    Maar voor jou mooi voor in je verhalen
    te verwerken,
    liefs een groetje.
    Christiene.

  4. ha die Mirjam
    ik kom niet meer zo veel in zwembaden , maar in mijn goede jaren bij wedstrijdzwemmen en waterpolo was het gewoon deze broekjes , en kwaliteit , mankeert niets aan 🙂
    maar nu ben ik een moderne en hippe 65 plusser 🙂
    nee ik zal weinig online zijn deze week hoor , niks geen magneet die me naar het bloggen haalt 🙂
    het is een mooie pps over het dagboek , denk dat je die wel mooi vind
    fijne dag nog
    lieve groet , karel

  5. Goede middag Kakel, eigenlijk vind ik het een heel triest verhaal, hoe is die vrouw zo geworden? Heeft ze eigenlijk de ggz nodig? Je ziet vaak dat het met zulke mensen van kwaad tot erger wordt. Maar ik zou ook niet vrolijk zijn wanneer een pinautomaat mijn pasje zomaar in zou slikken. Je zit gelijk zonder geld, al zouden er miljoenen op je rekening staan,nu is dat niet zo bij mij, maar toch ik mag er wel van dromen nietwaar?
    Ach, wat goed van die fietsers, dat ze overal kaarsjes aan gaan steken voor een dierbare zieke, misschien helpt het en anders weet de zieke in ieder geval dat zijn dierbaren veel om hem geven.

    • Van mensen waarvan je het verleden kent, accepteer je meer. Ik ken de achtergrond van deze vrouw niet.
      Ze schijnt schulden te hebben en zit in een “traject” van de gemeente die haar koste wat kost een dak boven het hoofd blijft bieden. En dat is mooi!
      Fijn weekend en lieve groet.

  6. er moeten van soorten zijn anders zou je niet weten waarover geschreven Mirjam :-p
    gelukkig maar dat haar sluitspier beter werkt, je zal het maar voor hebben in een supermarkt 🙂
    is dat echt haar bijnaam?
    weer heel mooi en boeiend neergepend

    • Haha, ik zie al voor me dat haar sluitspier niet werkt en ze voor me staat in de supermarkt 🙂
      Die had ik zelf nog niet verzonnen, Antje ♥
      Ik ken haar echte naam niet, maar ik woon hier ook nog maar 26 jaar, dus ben nog niet volledig ingeburgerd. Zo zien ze dat in een dorp.
      Lieve groet

  7. Goede morgen Kakeltje.
    Wat een schitterend verhaal alweer, met een lach en een traan.
    Vreselijk toch dat mensen zo diep kunnen vallen zonder dat de maatschappij zich er iets van aantrekt. Geen wonder dat als iemand vriendelijk voor haar is, ze dat niet meer opmerkt maar denkt dat het slecht bedoeld is…

    • Ze zal wel een bepaald verleden hebben. Fouten hebben gemaakt of misschien slachtoffer geworden.
      Ik ken haar niet persoonlijk en wil dat liever ook zo houden. Niet omdat ik me te goed voor haar voel, maar omdat ik geen zin heb de volle laag te krijgen.
      Fijn weekend!

  8. Och, ik oordeel niet snel over mensen. Je weet nooit hoe het zover is gekomen en geef toe, een pin automaat die je pas niet terug geeft zou je ook doen vloeken 🙂 Mij wel in ieder geval.

    Maar het zal allemaal vast wel goed komen en jullie dorpelingen zullen ooit wel van deze dame af zijn. Want die dag komt vast.

    • Ik vloek zelden. Kan me de laatste keer zelfs niet herinneren. Ik zeg wel volmondig: ‘Kut!’ Wat mijn man dan weer vreselijk vindt. Ongelofelijk dat hij daar na 26 jaar nog steeds niet aan gewend is (-:
      Ze zit in een bepaald “traject” en de gemeente zorgt er koste wat kost voor dat ze in haar woning kan blijven en dat vind ik mooi.
      Fijn weekend!

  9. Blikvangers

    hoe mensen zich soms opvallend ongegeneerd gedragen
    heeft, zoals het web van een spin
    ergens een niet ontwarbaar begin
    misschien woekeren er in hun geest teveel levensvragen

    Met welke ogen kijken zulke lui naar ‘normale’ mensen, Mirjam?
    Pijnlijk mooi geschreven!
    Lenjef

    • Je titel is wéér zo raak.
      Onze humor heeft is haar ongetwijfeld een schaduwkant.
      Langs welke lat leg je mensen om te bekijken of ze ‘normaal’ zijn of niet?
      Een mooie overdenking.
      Dank voor je dichterlijke woorden ♥

    • Hoezo in de eerste zin al? Ik heb ‘m overgelezen maar zie er niets bijzonders in staan.
      Is het misschien jouw voorgevoel dat je weer iets lachwekkends te wachten staat?
      Nee, die opmerking wilde ik ze besparen, haha!
      Ik kan ook nooit aan Dordt denken zonder aan die uitspraak te denken. Die krijgt niemand er meer uit.
      Dordrecht is een campagne begonnen met: Hoe dichter bij Dordt, hoe groener het wordt. Maar geen hond die daar in trapt, haha.
      Lieve groet

  10. ha die Mirjam
    dat zijn knappe fietsjes om mee rond te toeren en kaarsjes te branden
    of een kaarsje branden voor deze mevrouw tokkie nog nut heeft betwijfel ik 🙂
    en zo lang ze niet echt tot last is , gewoon zo laten , zou ik zeggen
    1961 en nog niet geboren , nee dat kan ik niet zeggen hihi , was ik 11 jaren oud of is dat jong , ja een jong ben ik nog 🙂 , ik genoot toen van die muziek en nu nog
    het was vandaag zeker een mooie dag , ik deed wat HH en een boodschap en wandelde fijn een stukje door m’n tuintje
    slaap wel groet

    • Hoi Karel!
      Ik hoop dat je nog steeds lekker op vakantie bent. Je hebt het getroffen met het weer. Of je krijgt wat je toekomt (-:
      Je bent zo oud als je je voelt en dat zal bij jou wel meevallen want je bent sportief genoeg.
      Warme groet.

      • gister eind van de middag weer thuis , was een fijn klein weekje
        en nog steeds is het weer goed , ga ik verder met van genieten 🙂
        ik voel me niet oud en ben het ook niet :0
        zal verder met de inhaalslag
        geniet de dag
        lieve groet , Karel

  11. Elk dorp heeft recht op een dorpsgek.
    Die man slaat blijkbaar de spijker op de kop.
    Er zijn momenten dat je beter niet je hulp aanbied.
    Een uitspraak kan zo hoop gevend zijn. Hans

      • Ik ga weer luisteren naar je show, op mij kun je rekenen!
        Je zoon stuurde alleen maar cijfertjes. Kon er niets van maken. Heb hem een mailtje terug gestuurd. Ik geef niet op (-:
        Bedankt voor je “bemiddeling.”

      • Het was mijn fout, Hans. Hij had mij een bericht gestuurd via maesenger van FB maar dat heb ik niet gezien omdat ik er geen berichtje van kreeg. En dat kwam weer omdat hij en ik geen vrienden van elkaar zijn.
        Helemaal goed gekomen en ik heb mijn bestelling geplaatst. Mijn vader zal blij verrast zijn met het cadeau!

      • Gelukkig goed gekomen.
        Het is inderdaad een mooi cadeau.
        Ik heb ook een pen van hem voor mijn verjaardag gehad en gebruik hem vaak ook bij andere en dan krijg je vaak wel reactie dat het zo’n mooie pen is.

  12. Bij zo’n Tokkie zitten steekjes los, dat zal waarschijnlijk nooit veranderen. En zolang ze niet echt gevaarlijk is voor haar omgeving, valt het wel mee. We hebben hier op het dorp, of in onze supermarkt, niet zo’n kleurrijk figuur. Maar ik geloof niet dat het een gemis is!

    • Mijn man had een tante die was ook een beetje de kluts kwijt. In haar ouderlijk huis blijven wonen. Altijd vrijgezel gebleven. Ze had wel werk maar geen vrienden/vriendinnen. Praatte alleen maar in zichzelf.
      Regelmatig gingen we even bij haar langs. Dan ontdooide ze wel een beetje maar echt gezellig werd ze niet. En toch had ik bewondering voor hoe ze alle in haar eentje opknapte.
      Heeft je dochter het naar haar zin??

      • Tot op heden wel! Maar haar school is nog niet begonnen, dus dat kan zomaar nog veranderen. Ik heb haar wel verteld dat ik haar niet op ga halen. Dat mag haar moeder doen!
        (Ze hebben nu een lang weekend in oktober in Helsinki gepland)

      • Leuk vooruitzicht dat weekend in Helsinki!
        Mijn dochter gaat zich inschrijven voor een 5-daagse tocht naar Lapland en/of een week naar St. Pietersburg.
        Er is maar plaats voor 50 personen en het animo is groot. We hopen dat ze mee kan.

  13. Hier lopen ook een paar van die figuren door de straat, hebben ieder een karretje van de Appie wat ze trouw iedere keer mee naar huis nemen, en de volgende keer weer mee terug naar de winkel. De eigenaar van Appie laat het maar zo…

    • Een dorpsgek hoort er een beetje bij, hè?
      In een dorp verderop nam de gek zijn drie honden mee naar de kerk. Die mochten niet naar binnen, werd hem verteld. ‘Maar God heeft niet voor niets de dieren in de Ark gespaard. En er staat nergens in de bijbel dat honden niet in een kerk horen. Dat kon allemaal wel zo wezen, maar de honden kwamen er toch niet in. Toch vond ik het een geniale gedachte van de man.
      Lieve groet

  14. Ik zie het ook zo voor me.
    Zulke mensen kun je niet meer opvoeden ben ik bang. Sneu hoor. Misschien moeten we maar massaal een kaarsje voor haar branden, op hoop van zegen.
    Ps. Wat is nou dat padje onder het zadel? Een IPad?

    • Ik vind haar ook sneu maar laat haar toch maar links liggen. Kaarsjes voor haar branden bevalt me beter.
      Een extra nokje onder het zadel. Gewoon, ter versiering. En alleen de fietsen van het merk Basso hebben dat.
      Liefs

  15. Toch wel triest eigenlijk. Idd uitgespuugd de wereld weer in?!
    maar een zinnig gesprek kun je ook niet beginnen met haar, want je ligt al buiten, beladen met gruwelijkheden, voor je het weet.
    Al kunnen we het soms minder hebben, wat hebben we het nog goed, toch?
    Maar ik zag het weer helemaal voor me, in gedachten.
    Lieve groet,
    Wilma

    • De meesten mensen hebben ook met haar te doen, maar ze knapt van een beetje vriendelijkheid niet op. Ze is heel achterdochtig en nogal een heethoofd. Of het door iets uit haar verleden komt of dat ze ze iets minder op een rijtje heeft,ik heb geen idee. Ik laat haar – net als de rest – het liefst links liggen…
      Leuk je even gesproken te hebben ♥

  16. Ik denk dat ieder van ons wel zo iemand in zijn omgeving heeft .Ik heb eigenlijk een beetje medelijden met zulke figuren ,maar loop er wel het liefst met een grote boog omheen .Maar je hebt het weer smakelijk beschreven op jouw geheel eigen manier haha
    Liefs Elisabeth

    • Ze is ook zielig natuurlijk. Maar niemand die zijn/haar handen aan haar wil branden.
      Zelfs van een beetje goed bedoelde aandacht knapt ze niet op.
      Lieve groet

  17. Och heden, ik zie het helemaal voor me. Grappig is dat, in bijna elk dorp loopt wel zo iemand rond. Ooit woonde ik in een dorp daar hadden we Alie.. Zwakbegaafd, waste zich nooit, ook vuile kleren, maar ze kon hard werken. En ze liep altijd het zwerfvuil op te rapen. Opeens was Alie zwanger.. Ze kreeg een zoon maar kon hem niet zelf opvoeden. Een oude man waar ze wel eens het huis voor schoonmaakte bleek de vader en ze zijn toen wel samen gaan wonen.
    Aardige jongens die fietsers, met gave fietsen.. Ik mag hopen dat jullie Tokkie echt naar de concurrent gaat.
    Topverhaal weer Kakeltje!
    Liefs

    • Dat verhaal van Alie is triest. Was er dan niemand die zich om haar bekommerde dat ze zich niet waste?
      Voordat in een andere gemeente nieuwe huizen gebouwd werden, sliep een vrouw ijs en weder dienende in een tentje. Ze wilde dat de weilanden waar de huizen op zouden komen te staan, beschermen. Want zo had God het geschapen. Eens per week werd ze door de politie “meegenomen” en mocht ze zich douchen op het bureau en kreeg ze een warme hap. Uiteindelijk moest ze toch het veld ruimen. Iedereen vond haar zowel getikt als iemand waar je respect voor kon hebben. Ze dééd het toch maar. Bedankt voor het delen!
      Lieve groet

      • Nou nee, ik weet ook niet of ze contact had met Maatschappelijk Werk of zo. Misschien wel. Ze redde zich en kennelijk was dat genoeg. Ze woonde in een klein woninkje dat helemaal volgestouwd was met troep, want veel van het zwerfvuil dat ze vond nam ze mee.
        Trieste toestand hoor.. Ze was wel altijd vrolijk en iedereen groette haar en zij groette altijd terug..
        Jeetje, ook zo iemand, die was dus min of meer aan het protesteren.. Helaas werkt dat niet als er eenmaal een beslissing is genomen hè..
        Liefs

      • Die “van jou” zei ten minste nog iets terug…
        Er woont hier een andere vrouw in het dorp en die verzamelt ook allerlei troep. In haar tuin staat een oude Volkswagen. Die is zo volgestouwd dat-ie door zijn assen is gezakt.
        Binnen in huis kun je amper lopen want het staat helemaal vol met rotzooi. Af en toe gaat er iemand van de zorg naar haar toe en dan moet die vrouw zich verplicht douchen.
        Wat zijn wij dan geruststellend gewoon, hè?

      • Zulke mensen heb je overal hè… Is toch erg zeg als andere mensen dit soort dingen in de gaten moeten houden, anders zou ze helemaal vervuilen. Alie stonk wel hoor pfff… Ja joh, wij zijn gewoon zeker geruststellend gewoon haha, mooi gevonden!
        Lieve groetjes

  18. En toch heeft Tokkie in zoverre gelijk met het wegsturen van de behulpzame fietsers dat het toch wel regelmatig gebeurt dat zo iemand zélf de gleuf heeft bewerkt en z’n hulp niet onbaatzuchtig is. Maar oke, je kunt de hulp natuurlijk ook op een fatsoenlijke toon afslaan!
    Geweldig verhaal weer , zo mooi uitgetekend dat ik “tokkie”zie staan;-)
    Fijn dat je even de Basso site hebt gelinkt, had geen fláuw idee wat een basso dan wel is…. kan er nu over meepraten natuur;ijk;-)

    • Fatsoen komt niet voor in het rijtje van Tokkie. Vrijwilligers hebben geprobeerd haar met positieve aandacht enige gezelligheid te brengen maar ze hebben de onderneming noodgedwongen gestaakt.
      Fijn hè, zo’n Basso? Heb je weer eens iets anders om over te praten op een verjaardag. Altijd maar praten over je kleinkinderen en achterkleinkinderen gaat ook vervelen op den duur. (-:

  19. Denk dat haar tweelingzus hier bij ons woont. Lang onverzorgd haar, zomer en winter met blote benen met kniekousen en standaard kratje pils voor op het stuur. Maar qua karakter denk ik iets vriendelijker dan jouw dorpstokkie. Als ze nuchter is kun je best met haar lachen. Op de een of andere manier trek ik ook altijd dat soort mensen aan. Niet altijd leuk, maar vaak ook wel!

    groetjes
    Roelien

    • Beslist haar tweelingzus: ik herken je beschrijving!
      Dergelijke mensen brengen een tikkeltje sjeu in het leven. Als jij het maar niet bent waar ze haar boze oog op laat vallen, haha.
      Ik vraag me ook af of Tokkie ongelukkig is. Misschien was haar moeder zo en heeft ze dat gedrag automatisch overgenomen.
      Lieve groet

  20. Tja… waarschijnlijk leeft ze in haar eigen vervuilde bubbel en is ze al geruime tijd teleurgesteld in de voor haar zo beperkte, kleine wereld.
    Ergens ging het mis en net als de haar pinpas werd ze terug de wereld in gespuugd… of spuugde de wereld haar juist ook naar een tijdje weer uit?

    Sorry… kwam op in mijn dromerige hoofd… maar ja…je schreef het zelf te beelden… 😉 Top!

  21. En zo heeft elk dorp wel zijn Tokkie, vermoed ik. In onze gemeente is dat overigens een man die ganser weekdagen de straten afdweilt in sjofele kleren en scheldt op alles en iedereen in zijn buurt. Maar in het weekend haalt hij zijn Ford Mustang cabriolet van stal om ermee te paraderen in de dorpsstraten. Zei daar iemand mesjogge?

    • Begrijp ik het goed: heb jij stille bewondering voor deze man? En spijt dat je ondanks je harde werken en dankzij je Bourgondische levensstijl je geen Ford Mustang kunt permitteren?
      Ik mijn jongere jaren werd ik eens uit gevraagd maar ik had weinig trek in de man. ‘Maar ik rijd wel in een Corvette!’ zei hij. Ik lach helemaal dubbel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *