Eén-en-twintig!

31 maart 1996.
Zondag 23.00 uur breken mijn vliezen op de wc. Mijn tot barstens toe gezwollen buik heeft z’n langste tijd gehad. In bed heb ik direct weeën en blijf heel de nacht wakker. Man niet. Hij stapt in bed en valt acuut in coma; een enorme steun.

1 april 1996.
9 uur. Daar is de verloskundige. Ze vraagt om de hoeveel minuten ik weeën heb en rent weer weg. ‘Tot 12 uur.’
Tot 12 uur? Duurt het nog zo lang?

12 uur. De VK komt, voelt en gaat weer weg. ‘Tot 15 uur!’
Tot 15 uur? Ik kan haar wel sláán.
Man zegt: ‘Ik ga eten. Wil je ook een boterham?’
Echt hè? Ik verkeer in barensnood en hij denkt aan eten.

13 uur. Mijn vader komt een extra pak kraamverband brengen.
Door de continue lekkage ben ik er doorheen.
‘Het valt niet mee, hè?’ zegt-ie.
En dat vertelt-ie me nu pas!

15.30 uur. De VK komt en blijft. De kraamhulp verschijnt ten tonelen.
Ik weet niet meer hoe ik de weeën moet opvangen. Tevergeefs probeer ik alle standjes uit.

17.00  uur. Ik ben kapot. Ik kap ermee! Ik stuur iedereen de deur uit. Ook Joris. Vooral Joris: ‘Het. Is. Jouw. Schuld!’
Ik kijk intimiderend maar iedereen blijft.
‘Nu moet het binnen een uur geboren worden anders moet je naar het ziekenhuis,’ dreigt de VK.

18.00 uur. Mijn gezicht en kleren zijn drijfnat. Ik pers alsof mijn leven ervan afhangt. Ik doe net of ik moet poepen, maar dan anders.
‘Wil je het geboren zien worden?’ vraagt de kraamhulp. ‘Dan pak ik de spiegel uit de badkamer.’
‘Alsjeblieft niet.’

18.40 uur. Ik beval op de grond in de slaapkamer. Er verschijnt een hoofdje met navelstreng om de nek.
‘Doe maar even rustig aan,’ adviseert de VK.
Net nu ik een lancering in gedachten had.

18.45 Ik ben moeder! Maar van wie?
Alle drie kijken ze met obsessieve interesse tussen mijn benen.
Ik hoor en zie niets, en word op zes verschillende manieren zenuwachtig.
‘Ze (!) krijgt zuurstof,’ zegt Joris geruststellend.

Dan een brul en er wordt iets op mijn buik gelegd.
Wat is dat? denk ik. Oh ja, een baby! Door de pijn was ik vergeten waar ik mee bezig was.
‘Ik doe het nóóit meer,’ zeg ik hartgrondig tegen de VK.
‘Dat zeggen ze allemaal,’ lacht ze.
‘Maar ik meen het,’ werp ik tegen. ‘Hecht mij maar met schrikdraad.’
‘Meid, je bent een wonder. Bevallen van een negenponder zonder knip of scheur.’

Ik kijk naar mijn levende kunstwerk: een meisje met rood haar en een verkreukeld gezicht. Ik heb het gevoel alsof een loc met 67 goederenwagons over me heen is gereden, maar ze is het waard.

Lieve Roos ♥ de wereld werd pas mooi met jou erbij.
Van harte gefeliciteerd met je éénentwintigste verjaardag !

78 thoughts on “Eén-en-twintig!

  1. Wat een bijzonder verhaal! Je vergeet het nooit meer, blijft altijd gisteren. Voor mij dan 😉
    Maar je hebt een mooie gemaakt! Mag je trots op zijn! Gefeliciteerd met je grote kind (uiteraard, zoals altijd, zijn mijn felicitaties vooral heel veel mosterd als de maaltijd allang verteerd is) en ik hoop dat jullie een leuke verjaardag gevierd hebben!
    Knuf uut ’t noord’n! x

  2. Oooo Kakel, wat een mooi, blij en heerlijk stukje is dit! Heel, heel hartelijk gefeliciteerd met jullie prachtige grote mooie dochter! 21 jaar Kakeltje! Ongelooflijk he? Gisteren waren wij nog 21 en nu onze dochters!! (De mijne volgend jaar). Ik snap er niks van!
    Veel liefs, xxx

  3. Beetje laat maar nog van harte. Mooie datum toch? Was onze trouwdag!!
    Tijdens mijn weeën hadden DOC en manlief het over mestproblematiek.. heb ze de kamer uitgestuurd. Steun van niks. Laat die kerels een kind krijgen , kun je ze Verwey horen…
    Groet, Wilma

    • Ben jij getrouwd op 1 april! Dat vind ik een goeie (-:
      Tijdens je bevalling over mestproblematiek praten? Typisch mannen. Maar oh wee (!) als ze zelf iets mankeren…
      LIeve groet ♥

  4. Hey Kakelinootje!

    Gefeliciteerd met jouw prachtige dochter!
    Wat een verhaal zeg…
    Het is een beetje of ik mijn eigen verhaal lees…
    Man lag in bed en ik lag gekromd van de pijn op de grond de volkskrant te lezen. Ja… je moet toch wat!

    Mijn tante Ali was op 1 april geboren.
    Toen mijn opa aan de familie ging vertellen dat er een meisje was geboren geloofde niemand dat.
    Ze dachten allemaal aan een 1 april grap. “Ja hoor, 1 april!”

    Na een week kwamen ze eens kijken hoe het met de zwangere moeder was (mijn oma dus)
    Nou… niks zwanger.
    Die lag prinsheerlijk op bed met de kleine Alida in haar armen.
    Op 1 april geboren… Ergens begin 1900…

    Dag schatje…
    De taart is al op, jammerrrrrrrr….
    Liefs en een dikke pakkerd van Marlou

    .

    • Toen ik in verwachting was, ging Joris het op de zaak vertellen. Wij zijn een bankstel en ik werkte er al een tijdje niet meer.
      Iedereen vroeg: “Wanneer is ze uitgerekend?” Daarna geloofde nie-mand hem meer (-:
      Het verhaal van jouw tante Ali is nóg mooier!
      Dag dag lief Lou-Loutje.
      Dikke knuffel ♥

  5. Sorry, maar ik heb in een deuk gelegen bij het lezen van dit stukje. Ik kreeg associaties met Goede Vrijdag: Joris laconiek beneden aan het kruis terwijl er daar hevig geleden werd.

      • Op Goede Vrijdag stonden de mensen beneden aan het kruis naar boven te kijken hoe Jezus leed.
        Als je het moet uitleggen is het nooit leuk meer, Maar ik zag in gedachten Joris naast het bed kijken naar de plek (het kruis…) waaruit een geboorte moest plaatsvinden.

      • Ahhh…het muntje is gevallen. Ik kwam niet verder dan het kruis waar Jezus op staat/aan hing (-: Hij blijft leuk, Tagrijn!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *