De dwarsligger

Familie Zwaan stak de provinciale weg over. In een rij van zes liepen ze in de zen-modus naar de overkant.
Raad eens wie vooraan stond in haar blauwe doos? Juistem!
De tegenligger stopte ook.
Terwijl de zwanen hun zwemvliezen omhoog optrokken en elegant lieten neervallen, waggelden ze met hun witte konten heen en weer. De voorste drie liepen in gelijke pas. Je zou er een vrolijk deuntje onder moeten kunnen zetten.

De rij wachtende auto’s werd almaar langer.
Een persoon met een matige impulsbeheersing dacht: ik rijd er voorbij. Halverwege naast mij kwam de Volvo tot stilstand. Aan het achterportier hing een colbert op een hanger en op het dashboard lag een verkreukelde Volkskrant.
De bestuurder draaide zijn bovenlijf in een bocht en zag dat de plaats waar hij gestaan had, was vergaan. Daar stond hij dan met zijn goede gedrag: hij kon geen kant op.

De stoet zwanen was intussen een aardig eind gevorderd. Ik kon de opgeluchte zuchten van mijn medeweggebruikers bijna horen.
Tot het zwaan nummer zes teveel werd en midden op de weg neerzeeg. Hij worstelde een moment tot z’n zwemvliezen naar tevredenheid onder z’n buik gevouwen lagen, en stak zijn kop in zijn verendek. Niets leek erop dat deze te-wegligging van tijdelijke aard was.

Van frustratie begon de bestuurder van de Volvo hard op de claxon te bonken. Een zinloze actie, waarschijnlijk veroorzaakt door een naderende midlifecrisis.
De zwaan keek de bestuurder even recht aan, gaapte en hernam zijn oude houding. Het getoeter hield op.

Ik zwaaide een aantal keer m’n autoportier open, dicht, open, dicht…
De watervogel stond op. Draaide een rondje om zijn genderneutrale as, produceerde een berg groene drollen en liet zich weer zakken.

Uit de auto van de tegenligger stapte een zwaar gebouwde kerel met armen als staalkabels. Hij liep naar de zwaan, zwaaide met z’n armen en riep opruiende teksten als: ‘Kssst! Kssst!’
Dat hielp. Het beest besloot ons een plezier te doen en zijn kornuiten alsnog te achtervolgen.

Je zou denken dat alles voorbij was, maar de verkeersgoden beslisten anders.
De Volvo gaf gas en probeerde zich voor mijn auto te wringen.
Hij zag mijn kritische blik en tikte met z’n vinger tegen z’n voorhoofd. Ik zóu hem voorrang kunnen verlenen ware het niet dat ik een vals karakter heb en er geen enkele passeermogelijkheid op de  smalle weg was. Drie auto’s naast elkaar – zelfs tweeënhalf – was Godsonmogelijk. Ik glimlachte vilein en reed het gaatje nog ietsiepietsie verder dicht.

Toen de Volvo van geen wijken wilde weten, stapte de man met de staalkabels weer uit. Wijdbeens dirigeerde hij de tegenpartij achteruit.
Er verscheen iets onzekers in de houding van de laatste. Het drong langzaam maar meedogenloos tot zijn stoïcijnse brein door dat een snel heenkomen ver te zoeken was. Erger nog: er bleef maar één mogelijkheid over. Hij moest ten aanschouwen van iedereen in zijn achteruit de weg afrijden tot bij het eerstvolgende kruispunt 600 meter verderop.
Ook dáár had ik graag een gezellig deuntje onder gehoord.

109 thoughts on “De dwarsligger

  1. ha die Mirjam
    hier ook de hele dag de zon er bij , ik was dan ook ff lekker met de fiets weg , een lading oud papier naar het dierenasiel gebracht en toen met een flinke omweg over de hei terug naar huis
    ik merk het gelijk als het vochtig weer is en de luchtdruk erg laag , maar schrik er niet meer van als voorheen hihi
    ja heerlijke straatjes om in te dwalen , lekker warm zonnetje op het bolletje:)
    wens ook jullie een fijn weekend

  2. De familie Zwaan gaat gewoon zijn eigen gang, zit in de hele familie.
    Want ook hier woont een familie Zwaan die ook wel het zelfde doen.
    Ook verschillende automobilisten zonder geduld en altijd haast wonen hier.
    blijkbaar zit de Volvo rijder echt in zijn midlifecrisis, tja en dan komt hij ook jou nog tegen.
    nou van mij krijg je een 10 voor gedrag. Hans

  3. Ik heb eigenlijk nog nooit zwanen met 6 tegelijk zien oversteken, Waren het geen ganzen? Zwanen blijven als gezin bij elkaar, maar als de jongen groot zijn en ook helemaal wit, gaan ze eropuit om zelf een gezin te gaan stichten.
    die man heeft zijn verdiende loon. Lekker puh!

    • Ik vond het amusant om te zien hoe ze op hun dooie akkertje liepen. Typisch zwanen eigen.
      Gezellig dat je weer blogt! Je hebt het druk gehad, hè?
      Lieve groet

    • Een mooi stuk natuur voorgeschoteld, haha.
      Ik heb wel eens een domme fout gemaakt. Niet expres. Bij de veerpont dacht ik dat er een lange rij geparkeerde auto’s stond. Ik reed door en ging vlak voor de eerste auto staan. Stapte er iemand uit: of ik even achteraan wilde aansluiten. Ik schaamde me dóód. Ter verdediging kan ik aanvoeren dat ik net bij m’n schoonmoeder uit het ziekenhuis vandaan kwam en het heel slecht ging met haar.
      Lieve groet

  4. Zwanenzang van ongeduld

    zelfs onderweg voor het dagelijks brood
    al heerst er geen hongersnood
    rijden sommigen door het rood
    recht in de armpjes van de magere Dood

    Sommige lui lijken op mensen maar zijn het niet, Mirjam.
    Er vloeide weer een prachtig verhaal uit jouw gouden pen!
    Lenjef

    • “Al heerst er geen hongersnood.” :-):-)
      Sommige mensen zijn geen geschenken in cadeauverpakking en kan je beter kwijt dan rijk zijn.
      Prachtige titel!
      Dank voor je dichterlijke reactie ♥

  5. Goed zo:applaus, dat soort nare mannetjes mag rustig even een lesje geleerd worden!
    Zwanen, ik weet er alles van, woon aan een kanaal, waar al jaren 2 zwanen verblijven die door de buurt geadopteerd zijn. Heel leuk, maar als ik met mijn lobbes van een hond er langs moet als ze op de walkant zitten, word je bijna doof van hun gesis. De hele buurt heeft zich aangeleerd om in de buurt van de zwanen snel even naar de andere kant te lopen. Ze hebben echt een machtspositie bij ons!Ondankbare krengen zijn het, vorige winter heb ik nog grote reddingsactie uitgevoerd omdat er 1 met zn poot aan het ijs zat vastgevroren! Maar het blijft een prachtig gezicht als je naar buiten kijkt en ze komen daar zo prachtig aanzwemmen!
    liefs
    Roelien

    • Hoe heb je die poot losgekregen van het ijs? Met lauw water? Jij hebt lef, jij!
      In de zomer zitten ze meestal langs het fietspad. Zeker als ze jongen hebben, durven veel mensen er niet langs.
      Als je met je armen zwaait en terug sist, willen ze wel eens aan de kant gaan, maar neem toch maar niet de proef op de som (-:
      Lieve groet x

  6. Wat een heerlijk verhaal weer…met heel veel plezier gelezen! Haha die patserige dwarsligger had mooi het nakijken. En die zwanen, ja, die nemen de tijd want die hebben ze ook 😉
    Dikke knuffel <3

  7. Zulke lui zie je echt overal. Denken dat dat asfalt speciaal is aangelegd zodat zij alle ruimte hebben om te doen en laten wat ze willen. Ik reageer in zulke situaties precies het zelfde. Ik zet zelf dan mijn wagen stil, en stap soms zelfs uit om lekker tegen mijn wagen aan te leunen. Het hielp tot nu toe nog elke keer 🙂

  8. Wat een heerlijk verhaal Mirjam, knap geschreven ook weer. Wat een ei was dat.

    Wij wonen vlak bij een park. Vorige week hadden we een haan voor de auto die niet opzij wilde. Ik er uiteindelijk uit, zag ik ‘m ineens niet meer. Dus ik natuurlijk onder mijn auto kijken. Een buurman schoot me gelukkig te hulp: ‘Hij zit nu daar hoor!’
    Het heeft wel wat kneuterigst. Topvorm van onthaasten, een mooie les voor jouw ongeduldige mannetje.
    Liefs, Narda

    • Een haan onder je auto. De dekselse donder!
      Aardig van je buurman om even te assisteren.
      Ik heb ook meestal haast maar vond dit wel een leuke onderbreking.
      Liefs xxx

  9. Met een BMW moet je asociaal rijden, anders mag je geen BMW kopen. Als je net niet asociaal genoeg bent voor BMW dan moet je in Audi of Volvo de wegen onveilig maken. Wannabe BMW rijders. Dan moet je dus inhalen, al kan het niet.

    Mijn schoonzus heeft nu een Mercedes, na jarenlang de wegen onveilig gemaakt te hebben met een BMW. Het valt haar zwaar, Mercedes rijders zijn toch veelal taxi’s of oudere, rustige mensen. Haar volgende bolide wordt vast weer een BMW!

  10. Heerlijk om zo’n dwarsligger de aftocht zien blazen. Dat blazen nam hij vast over van de zwanen. Prachtig die zwaan midden op de weg zijn groene hoop te zien dumpen.Big smile on my face haha.
    Mooie foto waarmee het verhaal begint.

    Liefs XXX

  11. Goede avond Kakel, heerlijk om die Volvodrammer te zien terugtrekken, onder alle ogen die hem volgden. Tja de zwanenoptocht was vast wel leuk om te zien, ik zou er zeker ook voor stoppen, met al mijn alarmlichten aan, zodat er niemand met zijn auto op mijn achterbank zou parkeren.
    Mooie foto trouwens boven je verhaal.

    • Het was de N-weg naar ons dorp. Daar kan je makkelijker stoppen dan op een gewone provinciale weg.
      Van de zomer stopte ook een vrachtauto om een moedereend met pulletjes over te laten steken. Die man heb ik een dikke duim gegeven.
      Daar valt zo’n Volvo-sukkel bij in het niet!
      De foto is van Google, hoor.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *