Vurwende soddemieters

Het is windstil met een helderblauwe lucht. Mijn adem stoomt in wolken naar buiten. De overgang van de wal naar de sloot is op sommige plaatsen moeilijk te zien en bij tijd en wijle zak ik kuitdiep weg in de sneeuw. De witte wolbalen midden in het weidse landschap blijven dicht bij elkaar staan en krabben met de voorpoten de sneeuw weg op zoek naar gras. Eentje houdt de boel in de gaten zodat de rest op grasjacht kan.

Halverwege liggen drie roerloze gestalten. Zouden het dode schapen zijn of liggen ze op hun rug? Er zit totaal geen beweging in. Ik klim over een hek en loop in hun richting. Vlakbij gekomen zie ik dat het gedeeltelijk ondergesneeuwde bonken hooi zijn. Aha, bijvoer voor de dames! Da’s mooi, want hun buiken zitten vol pootjes.

Als ik me omdraai voor de terugweg, staat de boer bij het hek. Ik steek m’n hand op. Een minimaal knikje met zijn hoofd is zijn antwoord. We kennen elkaar van gezicht.

Alhoewel, met de muts die ik op heb…

Zonder muts, sjaal of handschoenen staat hij met open jas doodleuk tegen het hek geleund. Een verrekijker om zijn nek. Tweemaal daags controleert hij de kudde.
‘Daagie daat ze dot ware?’ vraagt hij als ik dichterbij kom.
Ik knik en voel me ietsiepietsie betrapt.

‘’t Binne vurwende soddemieters,’ zegt hij. ‘Ze krabe liever met du potte de sniw weg voor un plukkie dot graas, dan da ze ingekooild graas vrete. Net zo eigenwijs als vrouwen,’ vervolgt hij in dialect. Hij kijkt me recht in de ogen, zodat ik goed begrijp wat hij bedoelt.
Ik grinnik; hij zegt het met een twinkeling. ‘IJzersterk soort hè, om onbeschut bij min tien de nacht door te komen,’ zeg ik bewonderend.
‘Mijn zoon heeft voor hij vanochtend naar zijn werk ging het hooi neergegooid, maar ze blieven het niet, zie je ‘t? Ik zou ze liever binnen halen, maar dat moet met de veewagen en dat levert te veel stress bij ze op.

Heb je het koud? vervolgt hij op dezelfde toon. Vol verbazing ziet hij hoe ik me tot de wenkbrauwen heb ingepakt en het nog niet warm heb. Dat moderne volk ook!
Hij stapt in zijn auto, waarvan het raam tot halverwege openstaat, en ik graaf mijn fiets uit.
Als de sodemieter naar huis. Hopen dat ik niet doodvries onderweg in mijn dikke jas, thermohemd en handgebreide 100% wollen schapentrui.

110 thoughts on “Vurwende soddemieters

  1. ha die Mirjam
    de 11 stedentocht is in de voorlaatste provincie welke ik breng hohoho
    mooie fiets en wandel route die langs de kust , ken ze te voet en fiets 🙂
    de Vecht loopt hier vlak bij , en ook de polders en Waterland zijn zeer mooi

    fijne avond groet

  2. Prachtige blauwe lucht boven het sneeuwlandschap.
    Mooi van jou dat je even een kijkje neemt of alles in orde is.
    en nog een praatje met de boer,
    in dit mooie landschap waar je het niet verwacht.
    Mirjam wens je een mooi weekend!
    liefs……..
    groetjes Christiene

  3. Goede morgen Kakeltje en een fijn weekend gewenst.
    Je hebt hier weer een knap geschreven en ook wat grappige verhaal neergepend zoals we dat van jou gewoon zijn.
    Tja, boeren en echte buitenmensen hebben het precies nooit koud terwijl wij lopen te bibberen in de sneeuw hé.

  4. herkenbaar…. een paar weken terug reden Anita en jij, die dag dat jij ons ook sprak samen… langs een lange rij weilanden tot zij ineens STOPPPP gilde…
    ik de auto aan de kant, zij de auto uit… klappend en fluitend… op zeker moment, zeer dichtbij inmiddels, ging het vurwende schaap staan en blète haar toealsof ze haar uitlachtte om de moeite die zij al gedaan had om bij haar te komen…
    *grijnsss* je zou ze toch

    xxx♥♥♥

  5. Een ding weet je zeker, zo’n hooibaal zit barstens vol leven ook al lijkt het dood.

    Je hebt vandaag weer iets bijzonders laten gebeuren. Ondanks dat mijn opa en geen boer was en al jaren dood, las ik de tekst van de boer in zijn stem. Gewoon omdat een aantal dialect woorden ineens van herkende als gebruikt door opa. Grappig.

  6. whahaha….. ja als datzo stil blijft liggen ga ik er ook op af kakel…
    maar eh… ik zag ook weleens een witte buizerd zitten 😉
    toen ik dichterbij kwam, was het een boterham zakkie aan een takkie…. hmmmm. fijn dat m’n nieuwe bril er is 😉

    thermondergoed… dát motte gij hebben, en n sneeuwscooter of kors 😉

    • Thermo-ondergoed heb ik. Nog van het fietsen. Ook lekker om in te slapen (-:
      Volgens mij heb jij (ook) een nieuwe bril nodig!
      Dan heb ik liever een tractor 🙂
      Dikke kus ♥

  7. Even was de sneeuw ons goed gezind, heerlijk foto’s.
    Leuke bolletjes wol in de sneeuw en balen hooi, wel lief dat je je zorgen maakte.
    Nou ja lijk jij dan op een verwend schaap?
    nou dan vraag ik me af wie meer doorzettingsvermogen heeft: Jij op de fiets of hij op zijn kont achter de voorruit van zijn auto. Hans

  8. Ohhh die arme schapen denken wij mensen dan.. ze hebben er geen moeite mee dus. Alleen moeten ze niet op hun rug terecht komen. Ik zag laatst op TV hoe je een schaap weer op de pootjes moet zetten. Ik zou het doen als het nodig was, maar ik weet niet ik wel sterk genoeg zou zijn. Want wat weegt zo’n schaap wel niet? En helemaal als ie nat is.
    Leuk die conversatie met die boer.. haha hij was nog bezorgd om je ook, of om je hoofdpersoon van het verhaal?
    Kan bij jou alles zijn 😉
    Liefs XXX

    • Je moet een schaap vanaf z’n achterkant op zijn poten zetten. Het is een gigantische klus. En je wordt er vies van (-:
      Het was eerder dat de boer niet kon geloven dat ik tot m’n wenkbrauwen was ingepakt en het nóg koud had.
      Een pakkerd ♥

  9. Prachtig logje , kan nooit kwaad om even e kijken als je twijfelt of alles oke is. En koud was je toch al;-) Ik pas meer bij de boer, jij meer bij Henk, die mét muts, handschoenen en vier kledinglagen naast mij loopt, ( zonder handschoenen , muts en behalve die bh 2 lagen kleding waarvan er 1 de jas is.
    Zo heb ik ook de sneeuw vn de auto afgehaald;-) Ik ben waarschijnlijk eigenlijk een schaap.

  10. Wat een leuk verhaal! (Uit de oude doos? Ja ik lees je langer dan vandaag haha)
    Boeren hebben zo hun eigen kijk op het leven, meestal lekker kort door de bocht maar daardoor juist vermakelijk!

    Liefs Petr@

  11. Hahahaha grappig. Ik rijd ook nog met m’n raampje open, en een winterjas heb ik nog niet echt aangehad. En dan zie ik andere mensen kou lijden en dan vraag ik me af waar dat verschil tussen hen en mij is ontstaan. Punt is wel dat ik zelden verkouden ben, en als ik het al ben ik het nauwelijks merk. Ik ben denk ik gewoon niet modern 😆

    • Ik rijd ook altijd met m’n raam een stukje open, anders voel ik me opgesloten in de auto. Maar in de winter zijn dat koude tijden. Zit ik met handschoenen aan achter het stuur. Nee, niet van die sjieke 🙂
      Jij bent gewoon heel ouderwets!

  12. Stoer wijf ben jij hoor dat je de wei ingelopen bent, wadend door die dikke laag sneeuw. En die boeren kunnen er wat van hoor. Mn man komt uit een boerenfamilie, nou nou ik weet er alles van. Goed volk hoor dat wel.

    • Het is niet stoer hoor, alleen wel handig als je goeie laarzen hebt. Officieel mag je je niet in een weiland begeven maar boeren kijken niet zo krap.
      Ik wilde eigenlijk met een boer trouwen maar dat is me niet gelukt 🙂

      • Is ook geen verplichting, hoor (-:
        Sinds de up-date van WP krijg ik ook veel gewone mails in mijn spamvak. Het is me een raadsel hoe dat kan…

  13. wat een mooi verhaal Mirjam
    je kan ook goed dialect schrijven 🙂
    ik vind het mooi van je dat je ff het land in liep om te zien wat er aan de hand was
    en je kon het niet koud hebben want dat was het ook niet , toch

    fijne avond groet

    • Blijkbaar toch niet zo goed dialect want iemand dacht dat het Utrechts was 🙂
      Boeren vinden het niet erg als je even gaat neuzen om te kijken of alles in orde is.
      Warme groet

      • en welk dialect is het ?
        nee dat vinden de boeren niet erg , als hekken indien geopend ook weer gesloten worden , en het overeind zetten van schapen was zelfs in de media , dus dan is het toch wel bekend bij velen

        fijne avond groet

  14. Zou hij jou ook een vurwende soddemieter hebben gevonden met al die inpaksels en dan nog bibberen van de kou?
    Heerlijk verhaal. Ik heb dat ook weleens, pakken hooi of bomen aanzien voor (dood) vee.
    Lieve groet, xx

  15. Goede avond Kakel. Die boer had zeker wel hart voor zijn schapen, anders was hij er niet naar komen kijken. Die dames zijn op deze tijd ook lekker warm ingepakt in een dik wollen vacht, dus snel zullen ze het niet koud hebben. Meestal is er ook ergens wel een soort open schuilplek waar ze als er teveel wind staat in kunnen schuilen. Maar vurwende soddemieters zou ik die dames niet noemen, al krijgen ze wel voldoende aandacht zowel van de boer als van zijn zoon. In een sneeuwlandschap zien schaapjes er altijd wel wat vuil uit, maar dat kun je ze moeilijk kwalijk nemen nietwaar?
    Fijne avond nog.

    • Tweemaal daags inspecteert de boer zijn troepen. Mooi toch? Hij moet ook in de gaten houden of ze niet over het ijs de weg oplopen want dan gebeurt ook regelmatig.
      Ze zijn niet verwend. Zeker niet als je weet dat ze allemaal drachtig zijn. Als ik niet douche, word ik ook vuil 🙂
      Warme groet

  16. Ach, het zijn beesten…

    het is elk jaar opnieuw hetzelfde liedje
    al vriest het stenen uit de grond
    toch lopen er nog dieren rond
    in weiden op zoek naar een grassprietje

    Heel veel mensen zouden niet geboren mogen worden, Mirjam.
    Er zou veel minder dierenleed op de wereld zijn.
    Knappe schrijfsels weer! 🙂
    Lenjef

    • Veel mensen zouden niet geboren mogen worden. Jij en ik kunnen er zo een paar honderd opnoemen.
      Dit is wel een goede boer, hoor. Schapen kunnen wel tegen een stootje.
      Maar verwend zijn ze zeker niet!
      Bedankt voor je dichterlijke groet ♥

  17. O boy wat koud. Lief van je dat dat je ging kijken.. meesten doen dat niet.
    Leuk boertje… je bent in waarde gestegen bij hem omdat je ging kijken.
    Warme groet!
    Wilma.

    • Er zijn wel meer mensen die zich ermee bemoeien.
      Als ze zelf niet durven kijken, bellen ze de dierenambulance.
      Sta ik weer een octaaf hoger bij je 🙂
      Liefs ♥

  18. eigenwijse schapen, een juiste woordkeuze van die man.. lijkt me

    je kan moeilijk tegen hun leefwijze ingaan

    een hartverwarmend winters verhaal

    zeker als je een wollen trui draagt

    fijne avond Mirjam

    • Schapen zijn liever buiten. Bevallen doen ze ook het liefst in de wei, maar dat is te gevaarlijk voor zowel moeder schaap als de lammeren.
      Ik wist meteen waarom ik een zwak voor schapen heb: ik ben gek op wol!
      Warme groet

  19. Hello dear,

    lief van je dat je bent gaan kijken of er niets aan de hand was.
    Gelukkig waren het alleen maar vurwende soddemieters!
    En die boer… wat een kerel van stavast, bijna bloot de wei in!
    Nou ja… bijna bloot… komt omdat wij zoveel aanhebben.
    Ik heb ook altijd lekker veel aan, je ziet alleen mijn ogen (soort winter-boerka hahahaaa) maar ik heb het nooit koud!

    Dagdag!

    • Hello darling,
      Als ik niet was gaan kijken, zou ik binnen niet lekker op een stoel hebben kunnen zitten.
      Nu was ik helemaal gerustgesteld. Haha: de boer gaat bijna bloot de wei in en jij draagt een winter-boerka (-:
      DagDag ♥

  20. Een ijskoud hartverwarmend verhaal en een dromerige foto.
    Die boer kan het moi vertellen mit zien schoapen tellen
    Intussen ligt zijn eigenwijze poes zeker bij de warme kachel met de schapendoes.
    Liefs XXX

    • De foto’s zijn voor mijn doen zeker goed gelukt (-:
      Het is fijn als je merkt dat boeren om hun dieren geven.
      Poezen mogen meestal niet binnen, die moeten buiten hun eigen kostje opscharrelen…
      Liefs ♥

  21. Ja, dat is wat he. Weet nog dat bij ons vroeger op de boerderij er wel eens heel verontwaardigde zogenaamde dierenbeschermers kwamen om te vragen waarom die paarden in vredesnaam niet in een lekkere warme stal mochten. Nou, omdat ze dan die stal afbraken, en zo vreselijk graag weer lekker naar buiten wilden, waar ze volop voer en water (en frisse lucht) kregen. Maar leg dat maar eens uit aan de echte dierenacivist! NIet te doen.
    groetjes
    Roelien

    • Je mag toch van een beetje dierenactivist verwachten dat hij zich kan inleven of inleZen in wat dieren willen?
      Totaal mislukt. Hopelijk hebben ze daarna een beter geslaagde hobby gevonden. Of hebben ze zich geconcentreerd op dieren die activisten nodig hebben.
      Warme groet ♥

  22. Afgelopen zondag rende ik in de sneeuwstorm (ja ik ben gek) en toen moest ik zo lachen om die schapen in de wei met een laagje sneeuw op hun rug.

    Ik ben zelf nog al kouwelijk als ik stil zit maar eenmaal in beweging heb ik nergens last van (behalve dooie vingers en tenen). Wandel ze!

    Groetjes,

    Dorothé

      • Alleen tijdens hardlopen had ik het nooit koud. Deed ik onderweg vaak nog mijn handschoenen uit, pffff.
        Maar dat weet jij beter dan ik 🙂

    • Ik heb wel eens in een sneeuwstorm gefietst. Onderweg naar Schoonhoven kwam ik een boer tegen die op een bootje door de sloot voer. Ik dacht: die man is gek! Nu besef ik dat hij waarschijnlijk hetzelfde over mij dacht (-: Heel stoer van je, dat je bent gaan hardlopen!
      Warme groet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *