Boze Buufman

Eindelijk rust. Na een drukke week zitten Buufie en Buufman ’s avonds uitgeteld op de bank. Ineens is het: ‘BAM!’ tegen hun keukenraam. Wel gloeiende, gloeiende… Steeds vaker worden eieren of waterbommen tegen de ruit gegooid, maar nog niet één keer hebben ze de dader kunnen betrappen. Dít is hun kans! Beiden vliegen overeind van de bank. Buufie holt naar het keukenraam en Buufman snelt knarsetandend naar de voordeur. Hij rukt ‘m open…

 

…en ziet de buurjongen van de hoek de kuierlatten nemen. Buufman bedenkt zich geen moment, trekt onmiddellijk de spurt aan en zet de achtervolging in.  Buufie zou er het liefst ook hard achteraan rennen, maar twee volwassen achtervolgers op één snotaap van 12 is wat veel.   

 

Snotaap ‘Niels’ holt zo hard zijn benen hem kunnen dragen naar zijn huis. In plaats van de voordeur te gebruiken, wurmt hij zich tussen de coniferen van de achtertuin door. Ondanks de formidabele afmetingen van Buufman springt hij elegant tussen dezelfde coniferen door, Niels achterna.  De bommenwerper was zich nog niet van zijn achtervolging bewust, en krijgt de schrik van zijn leven als hij zich omdraait. Hij gilt van schrik. Daar staat zomaar ineens een grote boom in de tuin staan! Eentje die er eerder nog niet stond. Dat klopt; die boom is Buufman. Niels vader stormt naar buiten; bezorgd en nieuwsgierig, waar zijn zoon zo van geschrokken is. 

 

Rap rolt Niels bekentenis eruit. Na het horen van de woorden ‘waterbom’ en ‘keukenraam’ concludeert dat hij – de vader – hem – de buurman  – beter te vriend kan houden. Met z’n drieën lopen ze naar het huis waar het water onder het keukenraam ligt op te drogen en het zakje in de heg isi gewaaid. Pa verontschuldigt zich zoals het hoort. Zoon scheldt pa uit, zoals ’t niet hoort. Dat doet maar, denkt Buufman, die jeugd ook van tegenwoordig.

 

“Opruimen” commandeert pa tegen zijn zoon “en daarna je excuses aanbieden.” Beide buurmannen praten zich nader tot elkaar praten. Mocht er al sprake zijn van enig probleem tussen hen, dan verdampt dat nu samen met het water van het bommetje. Zoon smeert ‘m stiekem naar huis; opruimen doet z’n vader maar, vindt hij. Als de buurmannen bijna vriendschappelijk – “nog een prettige avond!” “Ja jij ook!”- uit elkaar gaan, is het verhaal nog niet ten einde.

 

Integendeel, nu begint het pas! Op hoge poten, op teenslippers en met het laatste model zonnebril, komt Niels moeder aanstappen. Al van grote afstand foetert ze tegen haar man: “Wat denk je wel?! Nielsje is zich rot geschrokken! Dat kind is helemaal overstuur, en dat is jouw schuld. Jij moet het voor je kind opnemen!” Razend en scheldend trekt ze haar hele register open. Waren haar woorden waterbommen geweest, dan had pa nu soppend in zijn schoenen gestaan. Onverschrokken brult moe verder. Pa schaamt zich voor zijn vrouw en blijkt de wijste.   Hij zegt dat hij het er buiten op straat niet meer over wil hebben, draait zich om, en laat zijn vrouw scheldend achter. Korte tijd later stapt Pa in zijn auto en rijdt er in hoge snelheid vandoor.

 

5 thoughts on “Boze Buufman

  1. Gnagnagna! dat is goed voor hem! Nielsje…pfff.. 😀 ! Gnagnagna! het is helemaal niet zielig hoor! het is een heeel…eh… vervelend iemand…netjes gezegd. maargoed… wie heeft nou de troep opgeruimd? 😀

  2. Zo hé, ook een verstandige moeder! Nielsje zal daar veel aan hebben in zijn verdere leven, hoor. Je schiet daar veel mee op, zo’n opvoeding en zo’n houding, kweekt kinderen met de juiste attitude. NOT. Maar helaas zijn er veel Nieljes en veel moeders-van-Nielsjes!
    Fijn weekend,
    Janny

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *