Tour du Port

Gisteren – zondag 27 juni – was een heel dubbele dag. Eentje van uitersten. Ik heb heerlijk gefietst en van de helikoptercrash niets gemerkt.

 

*****

Het verzamelpunt van de tocht is de Kuip. Daar hangt al meteen bij binnenkomst een soort legioengevoel tussen alle fietsers onderling. Wat een sfeertje! En dit is nog maar het begin, want na afloop van het fietsen wacht ons een Pasta Party; een Tour de France truck waarin we ons kunnen meten met de echte profs; een optreden van Lee Towers; een dweilorkest; grote tv-schermen met live beelden van het NK Wielrennen en voetbal. Dat belooft nog wat!

 

In het stadion halen we onze benodigdheden voor de fietstocht op: start- en stempelkaart, route en stuurbordje. Vanaf de Kuip fietsen we dwars door de stad naar het World Port Center, het hoofdkwartier van het Havenbedrijf op de Wilhelminakade. Onderweg naar de start is het één grote chaotische bende. Heel veel verkeersopstoppingen en nog meer politie. En werkelijk óveral fietsers. Maximaal 1200 stuks. Als dit de generale repetitie is voor komende donderdag, waarop 10.000 wielertoeristen de ‘Grand Depart’ van de Tour de France gaan rijden (waaronder deze racende reporter) , dan wordt dit een heel leerzame dag voor de politie.  

 

Bij Hotel NY cirkelt de helikopter luid en duidelijk boven ons hoofd. Er speelt een brassband, de zon schijnt en alle fietsers hebben er zin in. De route is imposant. Havenbedrijven kunnen onderweg bezichtigd worden – zoals duikbedrijf Smit – maar fietsers willen maar één ding: fietsen. Langs de ECT overslag, kilometers containers, goederentreinen, cruiseschepen, aanlegsteigers… We passeren Poortugaal, Hoogvliet, Spijkenisse en Heenvliet. Het fietslint lijkt alleen maar langer te worden.

 

Sssslurp, doet het asfalt onder onze wielen. Wat is het heet! Al vóór Brielle zijn de bodems van onze bidons in zicht.

 

Langs de Nieuwe Waterweg blaast de wind ons als een warme fohn in het gezicht en uit elkaar. We stoppen om op achterblijvers te wachten. Vanaf de overkant komt een fotograaf met een camera en lenzen waar je u tegen zegt, aangelopen. Hij klikt en klikt. “Meneer, heeft u misschien water bij u?” vraag ik. “Ja hoor.” We mogen zijn hele fles leegschenken en opdrinken. Ik hoor het van binnen sissen, zó lekker. Dorstige fietsers op de voorgrond en joekels van schepen op de achtergrond; de fotograaf kan er geen genoeg van krijgen.

  

Dan zien wij diverse traumahelikopters overvliegen. “Wat zou er gebeurd zijn?”vragen we aan elkaar.

 

Op de Punt van de Maasvlakte rijden we praktisch de boten van de Stenaline op. Helaas: we zijn verkeerd gereden, omdat er routebordjes weggehaald blijken te zijn. En we hebben die bevoorradingspost juist zo hard nodig! Bij aankomst krijgen we bananen, Snickers, Marsen, energierepen en flesjes drinken. Iedereen vult zijn bidons bij. Wij laten ons in de schaduw op de grond vallen. Naast mij klinkt het geluid van een mobiele telefoon. Er wordt opgenomen. “Of met mij alles goed is?” vraagt de beller,  “ja, hoezo?” …. “Wat? Een helikopter gecrasht? Waar?”… “Dat meen je niet…”  Verbaasd hangt hij op. Tegen ons: “Er is een helikopter van de fietsorganisatie Tour de Port neergestort. Op de Maasvlakte, aan de Noordzeeboulevard. Twee doden: de piloot en iemand van het Havenbedrijf en drie zwaargewonden.”

 

Alle gesprekken verstommen. Het nieuws slaat in als een bom. Velen pakken de I-Phone en zoeken verbinding met internet. Verbijstering alom. Ongeloof. Iemand van de organisatie komt vertellen dat de tocht wordt afgelast, maar ja, zij die onderweg zijn moeten toch nog terug.  We klikken onze schoenen in de pedalen en rijden maar weer verder.  

 

De terugtocht verloopt aanmerkelijk stiller. Een groot aantal fietsers heeft te weinig gedronken en staat met kramp in de benen langs de kant. Het is zoeken naar de route en van rijden door de Botlek worden we ook al niet vrolijker.

 

Bij terugkomst in de Kuip is de verslagenheid groot, vooral onder de medewerkers. Het parkeerterrein biedt een desolate aanblik en het hele stadion is ontruimd: alle kraampjes zijn afgebroken en de trucks verdwenen. Terecht.

 

 

Bedrukt begeeft iedereen zich huiswaarts. Eenmaal thuis lees ik vol ongeloof op teletekst dat er vier mensen door de helikoptercrash om het leven zijn gekomen. Dat een dag die zo leuk begon, zó dramatisch kan eindigen…

4 thoughts on “Tour du Port

  1. Ja, ik heb het ook gezien. Geen idee natuurlijk dat jij meedeed.
    Wat verschrikkelijk. Hoe ineens een feestelijk iets kan omslaan in een drama.
    Duurt natuurlijk even maar hopelijk kan je het een beetje van je afzetten in de loop der tijd.

    Liefs,
    Janny

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *