Deadline

Eenmaal in het slaapcentrum trek ik mijn pyjama aan, en begint een laborante met het opplakken en vastbinden van allerhande zuignappen, kabeltjes, metertjes, borstbanden, en slangetjes. Ze drukt me op het hart dat dit een kostbaar onderzoek is, waar mensen die pas één jaar slecht slapen niet voor in aanmerking komen. Ik kan haar geruststellen: ik sliep in de vorige eeuw ook al slecht. Deze mededeling doet haar zichtbaar goed.

Het feest begint pas goed als mijn hoofd aan de beurt is. Met behulp van een luchtdrukpomp waar menig fietsenmaker jaloers op is, plakt ze de sensoren stevig vast met klodders lijm. Als ik opper dat Frits Wester sneller klaar zou zijn, blijkt dit niet het geval. Integendeel, Frits kan jaloers zijn op mijn lange haar, want daar kloddert de lijm zo lekker in vast. Ik hoef me absoluut niet ongerust te maken dat de punaises  op mijn hoofd zullen loslaten, want dat lukt slechts met liters aceton. Hoef ik daar in elk geval niet van wakker te liggen.

 

Tevreden met het plakwerk, brengt ze  me door allerlei gangen, verdiepingen en liften naar de afdeling waar ik de nacht mag doorbrengen. Onderweg trek ik veel bekijks. Helaas niet omdat ik zo’n flamboyante verschijning ben.

Met de laborante heb ik een tijd afgesproken waarop ik zal gaan slapen. Of eigenlijk is het meer andersom: ik moest haar beloven niet vóór die tijd in te vallen. Iemand beloven niet in slaap te vallen; waren er maar meer dingen die zo makkelijk zijn.

Het rondsjouwen van alle apparatuur blijkt een vermoeiende bezigheid en ik hang dan ook bijna scheef onder het gewicht van de kastjes die alles registreren. Om een doorgezakte rug te voorkomen, is languit op bed liggen de meest praktische oplossing. Nu ik niet vóór 22.00 uur in slaap mag vallen, word ik op bed lichtelijk ongerust dat ik de gestelde ‘deadline’ niet zal halen. Wat een dilemma. Thuis ook maar eens proberen: verboden in slaap te vallen.

Rechtop in bed zittend met de mp3 op volume 20, haal ik de tijdslimiet. En dan mag ik ein-de-lijk doen waar ik voor gekomen ben: slapen.

5 thoughts on “Deadline

  1. Poeh hé, dat klinkt heftig allemaal!
    Zelfs als je geen slaapproblemen hebt zou je ze hier spontaan van krijgen!
    Ik ben erg benieuwd of je wel geslapen hebt en of de uitslag meteen in te zien is.
    Je hebt, ondanks de ernst van het onderwerp, er weer een heel geestig logje van gemaakt. Daar ben je inderdaad heel goed in, Mirjam!
    Liefs,
    Janny

  2. Hmmm….Moet ik thuis ook eens proberen……”nee ik ga nog niet naar bed, ik doe aan de regel: Verboden te slapen.” 🙂
    Gelukkig ben je alweer thuis he mam? XxxX Kind.
    .

    .
    .
    P.S. dat eerste is natuurlijk een grapje! 😛

  3. ‘Ik kan haar geruststellen: ik sliep in de vorige eeuw ook al slecht.’

    Dit vind ik van een onderkoelde humor waar ik echt van kan smullen. Waar een ander misschien een heel dramatisch, zwaar verhaal zal maken van een dergelijk onderzoek, ben jij in staat om het enorm te relativeren. Zo goed gedaan, Mirjam!

    Ondertussen ben ik natuurlijk wel razend benieuwd of het slapen met toeters, bellen en kastjes iets heeft opgeleverd…..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *