Een nat pak

Is me dat boffen: de buufhond is niet thuis. Hoef ik ook niet bang te zijn voor zijn luidruchtige blaf. Dat beest bezorgt me altijd de bibbers. Nu kan ik – Bella – eens fijn de baas van de buurt zijn! Katten, vreemden: aan de kant want hier komt Bella uit Kakelland. Oh, kijk toch eens, wat een rijkdom: lampionnetjes. Hap, hap, weg, zó lekker! Wat zal ik nu eens gaan doen?

 

Hé, het vogelbadje staat er weer. Snap je nou waar zo’n ding goed voor is? Al die aandacht voor die vliegbeesten. Hier telt maar één beest en dat is ikke, Bella! Is het baasje nergens te zien? Dan kan ik ongezien dat badje eens omduwen. Even flink met mijn welgevormde billen ertegenaan duwen. Duwen…duwen… ja hoor!

 

Aaaahh bah, water, iewk! Daar krijg ik natte pootjes van. Gauw naar binnen toe. Nee zeg, is de deur dicht. Baasje! Baasje! Waar zijn ze als je ze nodig hebt, denk ik altijd maar. Ik ga hard krabbelen aan de deur. Baasje! Ik wil er iiiiinn. Voel die koude wind nou toch waaien over mijn pootjes en natte buik. Ik zit hier een zware verkoudheid op te doen. BAASJE! Hè hè, eindelijk…

 

“Bella, wat heb jij nou weer uitgevreten? Je bent helemaal nat…”

Dat komt door dat flutvogelbadje, denk je dat ik voor de lol zo verzopen ben? Gauw een plekje zoeken bij de kachel met het vlammetje.

“Nee, Bella, ga maar naar de keuken, viespeuk!”

Zie je nou, wat voor leven ik heb? Het is konijnonterend.

6 thoughts on “Een nat pak

  1. Wat een geestige foto van Bella!
    Och ja, als rechtgeaard knijn moet je doen wat je hebt te doen! Dat dat lastig is voor mensen kun je niet altijd vóór zijn, dat begrijp ik wel.
    En een nat bontje is ook niet fijn, dat weet een ieder.
    Je ziet… ik kan me wél goed inleven in een konijnen psyche, hoor!
    Liefs,
    Janny

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *