Waardevol afscheid

 

“Zie je ertegenop?”vraag ik aan hem. Ik kijk naar zijn gezicht dat scherp wordt afgetekend door het zonlicht. Het stoplicht springt op groen en hij geeft een flinke dot gas, want hij wil de BMW eruit rijden. “Ach,”zegt hij, en haalt zijn schouders op, “ik heb niet zoveel moeite met dergelijke dingen.” Hij zegt het nonchalant. Te nonchalant? Of wil ik dat het nonchalant klinkt? Dat is in elk geval beter dan onverschillig zijn, en onverschilligheid kan ik me niet voorstellen.

 

Hij zwijgt. Ik zwijg. Dat kan als je broer en zus bent.

 

Bij de ingang van het flat bellen we ons naar binnen en pakken de lift naar de achtste verdieping. Mijn spanning stijgt in overeenstemming met de hoogte van de lift.

 

We bellen aan. Ik zucht. Oom doet open. “Hallo! Kom binnen.” Binnen zien we haar zitten op de bank. Een uitgeblust mensje dat toch probeert te lachen. Smak. Smak. “Hoe gaat het?” Stomme vraag, want het gaat niet en overgaan zal het ook niet meer.   

 

Broer en ik zijn zo’n beetje samen met onze zieke tante en haar gezin opgegroeid.  Haar kinderen waren voor ons eerder onze zus en broer dan nicht en neef.

 

Tante knikt ons bemoedigend toe. Wij krijgen koffie en tante vertelt. Over de pijn, het onderzoek, de uitslag van het onderzoek, de paniek en de verslagenheid bij de kinderen en kleinkinderen. Over nachtelijke bezoeken naar de apotheek voor morfinepleisters.  

 

Ze ziet er desondanks verzorgd uit, tot in de puntjes; zoals altijd. Steekt het lichamelijk verval daardoor sterker af? We praten met elkaar en durven zelfs nog wat lachen. 

 

Het gesprek vermoeit haar. Voor Broer en mij het sein om weg te gaan. Hij staat op uit de stoel, gaat met zijn grote lijf voorzichtig naast Tante zitten en slaat zijn twee lange armen stevig om haar heen. Hij snikt en knuffelt haar met rode ogen. Ja, ja, leer mij deze stoere vent kennen.

 

We vertrekken met pijn in ons hart. Nog stiller dan op de heenweg.

 

Gisteravond, woensdag 10 november is ze in haar slaap overleden.

 

8 thoughts on “Waardevol afscheid

  1. Wat verdrietig. Gecondoleerd met het verlies van meer dan je tante…sterkte! Wat goed dat je nog bij haar bent geweest. Dat moet je hopelijk wat kracht geven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *