Een pakket!

 

Trrrring! Trrring! De voordeurbel gaat. (Zo klinkt onze deurbel niet, die geeft een irritant wekkergeluid, maar daar is ’t een schel voor, natuurlijk).

Zou ’t bezoek zijn? Vriendin misschien? Oh…de postbode met een pakketje. Zeg maar gerust pak! Zo, en nog zwaar! Zwaarder dan een stoeptegel. Wat zou erin zitten? Eens kijken, wie is de afzender? Hé, ’t komt van een antiquair… Mijn spanning stijgt. Een antiquair verkoopt doorgaans alleen tweedehands en bijzondere boeken. Man heeft niets voor Kind besteld, want dan had hij dat wel tegen me gezegd. En Lief leest niet, hooguit een boek dat vol cijfers staat. Blijft er één persoon in dit huishouden over. Eentje die van boeken nooit genoeg krijgt. En nee, dat is niet Bella. Ik schud. Zou ’t voor mij zijn? Ergens deze maand ben ik jarig en word ik net zo oud als ik me voel: 94 jaar.

 

Het pakket is gericht aan Man. Zijn post maak ik nooit open. Maar een pakket altijd wel. Op de verpakking zit een factuur. Als ik die nou eens openmaak, dan weet ik meteen wat erin zit, ha! Zal ik ‘m openmaken? Dat is toch niet leuk! Wat is daar niet leuk aan dan? Voelt dat niet als huisvredebreuk of als schending van Man z’n  rechten? Ja, maar dat maakt toch niet uit als ik nieuwsgierig ben? Dan oefen je maar in geduld .Oké, jij je zin. Het zal een marteling worden, maar ik houd het vol. Ik zet de doos weg. Weg uit de kamer. Maar nu nog zien om ‘m uit mijn hoofd te krijgen.   

7 thoughts on “Een pakket!

    • Ja, knap hè die zelfdiscipline, ik sta er zelf ook enorm van te kijken. Het ergste is nog wel dat Kind in het complot zit en weet om welk boek het gaat, maar haar mond stijf dicht houdt (dat doet ze anders ook nooit.
      Geduld een schone zaak? Anmehoela! Ik sta op springen.

      @ Broea: weet ik toch!

  1. Godsamme wat een engelengeduld! Ik maak het pakket van de PABO voor de buren ook gewoon open. Zeg ik gewoon: “sorry, ik dacht hoopte dat het voor m’n vrouw was…”
    😉

  2. Mirjam… wat goed ben jij! Ik zou ook die overwegingen allemaal maken en dan vervolgens als een idioot het papier eraf scheuren!
    En wel rottig is nu overigens dat je ook ons zo vreselijk nieuwsgierig hebt gemaakt:-)
    Meteen publiceren als je wat weet, he?
    Liefs,
    Janny

  3. En toen kwam Lief thuis en toen zei je; ‘Er is een pakketje,’ en toen, en toen, en toen? Vertel. Heeft hij met een geheimzinnig lachje het pakketje aangenomen en erover gezwegen? Of weet je ondertussen al wat erin zit?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *