Prrrr…

Na een heftig bibliotheekbezoek (…) fiets ik met een lentezonnetje naar huis. Thuis draai ik de buitendeur van slot, wil de deur wil niet open. Kennelijk ligt er iets onder dat klem zit. Zeker en vast een lading plaatselijke krantjes. Flink duwen helpt. Verwacht ik een kudde kranten, ligt er een pakje op de mat. Oh…een pakje. Voor wie, voor wie? Voor mij! Krijg nou niks! Terwijl ik voorlopig nog lang niet jarig ben. Mijn verbazing stijgt met de seconde.

 

Ik laat mijn tas op de grond vallen om me volledig op het pakje te kunnen concentreren. Strak ingepakt voelt het aan als een boek. Met mijn jas nog aan ruk ik het papier eraf. Van verbazing valt mijn mond open. Kijk toch eens hoe prachtig, zo stevig en dan die kleuren! Precies helemaal naar mijn wens. Wat een prachtexemplaar van een schrift. Want dat is het: een schrift, hihi!

 

Maar wie o wie is de gulle gever/ster? Fijn dat er een kaartje bij zit. En zelfs nog een heel lief kaartje. Van verbazing valt mijn mond open. Ik noem geen namen, maar lieve Miepie, hartstikke Bedankt voor je Schrift! Zodra mijn huidige volgeschreven is, begin ik in de jouwe. Beloofd!

Als ik een kat  was, zou ik nu spinnen… pprrrr   

 

3 thoughts on “Prrrr…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *