De herhaalreceptenlijn

 

 

 

 

 

 

 

 

In ons welvarende dorp hebben we een huisartsenpraktijk met apotheek. Als je “er voor gaat” kun je over alles en iedereen iets positiefs verzinnen, maar wat er voor positiefs aan onze apotheek is? Misschien dat Joost ‘t weet, maar ik na 20 jaar nog steeds niet. Uiteraard spreek ik namens de gehele gemeenschap.

 

Hoe werkt de herhaalreceptenlijn? Simpel: je spreekt de medicijnen die je herhaalt wilt hebben, via de telefoon in op een computer, en dan kun je ze (als je geluk hebt) later ophalen. Zo werkt dat bij onze apotheek. Schrijf ik werkt?  Dat moet zijn: werkt niet.

 

De telefoon verzoekt je je naam en geboortedatum in te spreken. Daarna komt de vraag: ‘Dient het medicijn bezorgd te worden?’ Let op: van een alleenstaande die met een zware longontsteking comateus op bed ligt, wordt nog wel verwacht dat hij alle buren uit heel de straat opbelt, tot hij iemand gevonden heeft die zijn medicijnen voor hem wil ophalen. Want de service is er wel, maar het is niet de bedoeling dat er gebruik van wordt gemaakt. Ja, ze zijn daar een beetje gek, ze hebben wel wat beters te doen!

 

Daarna komt hét moment dat je de naam of namen van het medicijn dat je herhaalt wilt hebben, mag inspreken. “U krijgt ruim te tijd. Daarna drukt u op hekje, en wacht u op Piep! Door de Piep! weet u als patiënt dat alles correct in de computer staat.”

 

Misschien ten overvloede: hoor je geen Piep! dan staan je ingesproken medicijnen dus NIET correct op het bandje. Een meneer die vóór mij aan de beurt was in de apotheek en zijn herhaalmedicijnen kwam ophalen, kreeg het haarfijntjes uitgelegd: zijn medicijnen stonden niet in de computer, dus of hij nog een keertje wilde terugbellen. Ze rekende op zijn begrip. Ik verdenk haar ervan dat ze nooit hoger dan een 3 voor rekenen heeft gehaald.

 

Wij als patiënt hebben een luizenleven, maar beseffen ’t alleen niet. Wij hoeven slechts iets in te spreken, terwijl de assistentes alles uit de kast moeten halen om hun werk te doen. Geloof me: die kast is permanent leeg. Dat verklaart de tekst die goed zichtbaar voor iedereen aan de muur in de apotheek hangt: “Laat ons vooral rustig ons werk doen”. Vanzelfsprekend met de nadruk op rust.

 

Toen was het moment daar dat ik bijna door mijn voorraad pillen heen was en ik de herhaalreceptenlijn belde.

 

Om te beginnen spreek ik al-tijd lang-zaam, want ze zijn daar allemaal blond. Op de vraag of het medicijn bezorgd moet worden, zeg ik standaard: ja graag. Omdat ik weet dat ze daar opgewonden van raken. Na het inspreken van mijn lekkere slaappillen, kreeg ik zoals beloofd alle tijd. Ik wachtte… en wachtte… Zolang had ik werkelijk nog nooit gewacht. Wel zeker 5 minuten! Nou ja, die Piep! zou nu wel niet meer komen, daarvan was ik zeker. Ik was een beetje flauw, jolig en balorig. Hopelijk heb jij die momenten ook weleens Wat deed ik? Iets inspreken wat spontaan in mij opkwam. Een flauw klachtendoorkiessysteem. Ik zei: ‘Voor haperende herhaallijnen: kies 1. Voor klantonvriendelijke bediening: kies 2. Voor het stelselmatig niet kunnen terugvinden van herhaalrecepten: kies 3. Heeft u  overjarige medicijnen voor ons museum: kies 4. Voor losers, toets: 5. …en toen hoorde ik dus: Piep!

 

Zo stom. Welke sukkel doet er nou zoiets?

 

6 thoughts on “De herhaalreceptenlijn

  1. Gelukkig mogen wij gewoon het lege doosje medicijnen in de brievenbus gooien bij onze huisarts, dus krijg ik altijd de goede medicijnen! Hebben ze in het dorp bij jou natuurlijk nog nooit van gehoord ….. dat het eigenlijk zo simpel kan zijn!
    Hebben ze een ideeënbus? Dan zou ik het wel weten!

  2. Lachen!
    En dan nog te bedenken dat iedereen zo’n naam anders uitspreekt!
    Probeer ‘ Acetyl cysteïne’ maar eens bij een 80 jarige uit te laten sprekken.
    Of occillococnium!
    Waanzin! Hoe werk je risico’s in de hand? Bel de herhaallijn!

  3. Nee, ik vind het ook helemaal niet stom! Heel terecht!
    Ik dacht dat ons gezondheidscentrum (alleen die naam al; je wordt daar niet gezond, maar juist heel erg ziek van) de kroon spande in klantonvriendelijkheid en regeltjesliefde.
    Maar die apotheek van jou slaat alles. Hoe bedenken ze het?
    Als in apotheken werkzaamheden goed gereorganiseerd zouden worden, zouden heel veel klachten kunnen worden opgelost.
    Ik had het gezicht van degene die de band afluisterde wel willen zien! Jij?
    Janny

  4. Nee, helemaal niet stom. Zeer begrijpelijk en ongelofelijk hilarisch, dat wel. Ik hoop alleen dat de blondjes jouw pillen wel op tijd klaar hadden staan (of heb je die voor de zekerheid door iemand anders op laten halen?)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *