Flutapotheek

Bam! Kind komt thuis. Ze neemt niet de moeite haar jas en laarzen uit te trekken en dendert briesend de kamer binnen. Eén tel later staat ze voor mijn neus.

‘Wat denken ze daar wel niet bij die…die…die flutapotheek? Dat ik nog een kind ben of zo?’ Rookwolken stomen uit haar neus en oren naar buiten.

‘Tizzerdan?’

 

‘Nou, jouw slaappillen…? Ik krijg ze niet mee…dat vinden ze “onverantwoord gedrag”. Tsk!’ In een klap begrijp ik Kinds irritatie. ’t Is dat ik al hoofdpijn heb, anders had ik het van nijd wel gekregen.

Kind bood aan mijn slaappillen voor me op te halen bij de apotheek. Zij kwam er toch langs, zei ze,  op de terugweg van de bieb. ’t Is ook niet dat ik bang ben voor de boze wolf dat Kind het karweitje voor me opknapt. Veel liever was ik zelf gegaan, nieuwsgierig als ik ben naar de gezichten van de assistentes. Maar helaas, ik ben gevloerd door migraine vanwege het afkicken van koffie. Vandaar dus dat ik blij was met Kinds aanbod.

 

Ik bel de apotheek en vraag naar de werkweigeraarster. Toevallig is ze net met iets bezig (das wel heel toevallig ja, dat is ze anders nooit.) Of ik geduld heb? Ikke wel.

‘U werkt toch maar tot 16.00 uur?’ vraag ik liefjes.

‘Normaal gesproken wel,’ zegt ze. Normaal gesproken dan, want bij voorbaat nemen ze daar allemaal een kwartier eerder al de kuierlatten. Geeft niets: in dit geval heb ik dus meer tijd dan zij.

 

Best snel nog krijg ik de desbetreffende assistente aan de telefoon. Poeh poeh, nou en of vindt ze het veel te gevaarlijk en ook zo enorm onverantwoordelijk voor een moeder, om een snotneus van veertien dergelijke pillen op te laten halen. Man, man, man, ze moet er niet aan denken wat er allemaal mis zou kunnen gaan: Kind kan in zeven sloten lopen; ze kan denken dat de medicijnen snoepjes zijn en die zelf opeten of uitdelen aan kleine kindertjes op straat; ze kan het doosje verliezen…  

 

Toen ze klaar was met praten, was het mijn beurt. Ik praatte lang-zaam en zachtjes. Dat laatste uiteraard door de migraine, maar ik voelde gewoon dat zij dacht dat het van pure ingehouden woede was. Ik kon horen hoe ze zich aan de andere kant van de lijn schrap zette. Ik hield het kort. Ik hield het beschaafd. Zelfs voor iemand die op school nog nooit hoger dan een 3 voor rekenen had gehaald, was het haar volkomen duidelijk: dit moest ze nooit meer doen.

 

Kind is niet meer teruggeweest voor de pillen. Het regende… Ik ga vandaag fijn zelf. Kan ik de assistente(s) recht in de ogen kijken.

6 thoughts on “Flutapotheek

  1. Gaat het weer een beetje met die verschrikkelijke migraine?
    Hoezo wil je van de koffie afkicken?

    Ik ben van mijn migraine afgekomen toen ik stopte met roken.
    Echt van de één op de andere dag.
    Had ik dat maar eerder geweten dan was ik veel eerder gestopt met die vredespijpen!

  2. Het afkicken van de koffie is dus wel een heftige affaire, begrijp ik? En helpt het qua slapen? Succes bij de apotheek overigens! Al snap ik wel een beetje dat ze daar geen slaappillen aan Kind meegeven, als Kind onderweg de pilletjes naar binnen popt, is het de verantwoordelijkheid van de apotheek.

  3. Wat overdreven! Een kind van 14 snapt heus wel dat je bij de apotheek in zo’n steriel wit zakje GEEN snoepjes meeneemt, helemaal niet als ze een gerichte opdracht van moederlief heeft; namelijk ‘medicijnen halen’. Zijn daar wetten voor, net als bij alcohol onder de 16? Niet dat ik weet in ieder geval. Maak je niet te druk daarzo, je hebt al last van je hoofd… en het is dat mens niet waard…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *