Defense d’uriner

 

Om een mij bekende reden zat ik geestelijk stuk. Alsof dat nog niet genoeg was, moest ik me een partij urineren, níet normaal…boehoehoe… Er was sprake van zeer hoge nood. Een mens lijdt wat af in z’n leven. Ein-de-lijk zag ik onderweg een begroeid plekje en gooide ik mijn kameel achteloos in het struikgewas. Nee, niet de dierenbescherming bellen: met kameel bedoel ik mijn gewone (lompe) fiets van veel kilo’s.

 

Boehoehoe…ik hólde de bosjes in;  de nood was echt gigantisch. Verrek waren er nóu al muggen? Koud schijnt anderhalve dag het zonnetje en meteen al hele zwermen. Met mijn handen sloeg ik wild de bloedzuigers bij me vandaan…boehoehoe… en dan ook nog die pokkevliegen…boehoehoe…Wapperend met mijn  armen dook ik verder de bosjes in; goed kijkend waar ik liep, want de grond was ongelijk. Ik hield ’t bijna niet meer.  

 

Als versteend bleef ik twee meter verder staan.

 

Ik keek recht in het gezicht van een meneer die me zwaar in shock aankeek. Zojuist stond hij hier nog rustig zijn plasje te doen en dan gebeurt er dit. Van schrik had hij zijn geslacht nog vast. Geen charmante gezicht, kan ik je zeggen. Maar ik heb echt, écht, nee écht!  niks gezien. Ik had ’t gewoon te druk met mezelf. De wildplassende stakker keek me vreemd aan. Hallucinerende hij? Een wild om zich heen maaiende en jankende vrouw; een lijp wijf dat er debiele gewoontes op na hield. Ik zweer het je, als hij nog haren op zijn hoofd had gehad, waren ze terplekke allemaal uitgevallen. Hij wilde maar één ding en dat was zo snel mogelijk bij mij uit de buurt zien te komen.   

 

Met een gevoelssnelheid van 130 km/u denderde hij langs mij heen, onderwijl proberend zijn gulp dicht te ritsen. Het was een lullig gezicht. Het is een combinatie die ik de mannelijke lezers van harte kan afraden. 

 

Waarom had die sukkel zijn fiets dan ook niet op een duidelijke plaats neergezet? Oh…’t was een wandelaar… Hij zette het op een lopen en bleef lopen. Telkenmale keek hij angstig achterom. Hij kon gerust zijn, ik was niet van plan de achtervolging in te zetten. Hopelijk heeft de man geen traumatische ervaring aan dit incident over gehouden. (Voor mij was het anders ook geen lolletje.)

 

Daarna fietste ik Verlicht naar huis

6 thoughts on “Defense d’uriner

  1. O,o wat jaag jij de laatste tijd toch de stuipen op het lijf van al dan niet enge mannen!
    Je hebt er er een neus voor, zouden ze hier zeggen!
    Groetjes,
    Janny

  2. Het is even wennen, maar je hebt een leuke en verrassende manier van schrijven.

    Volgende keer maar een plastuitje meenemen? Kun jij ook wat in je handen houden.:-)

  3. Het is de laatste tijd bij jou wel prijs met alle vogeltjes, tja, het voorjaar is in de lucht!
    Maar ohhhhhhhh wat kan het opluchten ff een plas(je) te plegen als je nodig moet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *