Het lieve beestje

 

 

 

Behaaglijk strek ik mijn lange stelten uit op het zonovergoten terras. Ha, daar komt mijn bestelling aan: koffie en appelgebak mèt.

 

Wat is het leven soms eenvoudig en mooi. Soms is nu.

 

Er vliegt iets om mijn hoofd. Wattisset? Een lieveheersbeestje. Hij landt precies op de rand van mijn koffiekopje. Wees toch voorzichtig. Ga nou niet op ’t kopje zitten, want als je in de koffie valt, verbrand je al je pootjes! Voorzichtig laat ik ‘m op m’n vinger lopen en zet ‘m op het tafeltje. Zo, da’s een stuk beter.

 

Nieuwsgierig hipt een musje dichterbij. Ziet hij daar een lekker stukje gebak? Ja, maar zelfs in je stoutste dromen krijg je nog geen kruimelstukje. Laat dat maar uit je drukbewegende koppie. Maar een stukje koekje dat op mijn schoteltje ligt, wil ik wel met je delen.

 

Ik gooi een stukje naar het musje. Wat ben ik soms toch een gulle vrouw. Ik krijg er echt een goed gevoel van. Het musje komt hip-hip dichterbij; kijkt beurtelings van het stukje koekkruimel naar het lieveheersbeestje, hip-hip, en…

 

….HAP  alles  is  voorbij.

 

5 thoughts on “Het lieve beestje

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *