Karnemelk met slagroom

’t Is winter en je staat op stal waar het net zo druk is als in een potje met pieren. Samen met je soortgenoten stink je een uur in de wind. Wás er maar wind. De enige winden die in de stal waaien zijn losse flodders, terwijl je juist zo houdt van frisse lucht. En voor een pluk vers Hollands gras doe je een moord.  

 

Je hebt zó genoeg van de rammelende voederketting en je kwijlende buren. Aldoor moet je hoesten van dat droge ingekuilde keleregras en van het mestoverschot onder je poten krijg je tranende ogen. Rita slaat voortdurend haar staart tegen je kop; Liesje heeft een koemelkallergie en niest continu; en je  eksterogen steken vreselijk van het lange staan. Uitgerekend dat je er even bij gaat liggen, doet Martha een plas en spettert je zeiknat. ‘Stom rund! Kan je niet uitkijken?’ ‘Tsssk, alsof jouw waterval schoner is dan die van de rest!’ De irritaties lopen hoog op. Of zie je alles te zwart wit? Eén ding weet je zeker: je hunkert naar een stier…

 

Hoe heet dat ding ook alweer dat bovenin in de lucht hangt en zo op je kop brandt, terwijl je verkoelende slokjes slootwater drinkt? In gedachten schurk je je welgevormde billen tegen het hek. Je loeit eens wat voor de lol. Uiteraard heb je sjans met de stier aan de overkant (‘je kan me toch niet pak-ken’)..oh…buiten zijn is gewoon het áller áller fijnste wat er is.  

 

Zachtjes vallen de eerste voorjaarsstralen door ‘t stalraam naar binnen. Aandachtig volg je de weersverwachtingen op de radio. ’t Kan nu écht niet lang meer duren, hoor! Net als het je toch nog teveel dreigt te worden, gooit de boer de staldeuren open. Eensklaps wordt alles groen en blauw voor je ogen. Het enige wat je nu nog wilt is je poten in de lucht gooien, huppelen, dansen, ravotten, schudden met je uiers… Je krijgt opnieuw tranen in je ogen maar nu is het van de frisse buitenwind.

 

Maar zegt één foto niet meer dan duizend woorden?

 

 

Eén klein nadeeltje voor de boer: de komende twee dagen geven de klotsende uiers door al dat gehuppel alleen maar karnemelk of slagroom. Na die twee dagen zijn de meisjes zo moe geworden het gehol dat alles weer ‘normaal’ wordt.

 

Zaterdag 16 april mochten de koeien van melkvee- en kaasboerderij Schep in Bergambacht voor het eerst naar buiten!

8 thoughts on “Karnemelk met slagroom

  1. Wat een heerlijk verhaal! Heb er van genoten en moet je meteen mijn verontschuldigingen aanbieden…… ben zo druk met zoveel andere dingen, dat het lezen bij anderen er heel vaak bij inschiet. Ik ken mezelf en ga daarom geen valse beloften doen. Ik ga wel proberen weer wat vaker langs te komen.
    Liefs
    Avalanche

  2. Wat een beestenboel op de weblogs.
    Trui heeft het over uilen en duiven
    Rietz over eenbuizerd en een meeuw
    Kakeltje over dolle mina’s (koeien)
    .
    Ooit wanneer ik nog een klein Hulkje was zei mijn vader tegen mij, “ik breng eerst de koe naar de wei en dan kom jij 5 minuten later met het kalf”!
    Zo gezegd, zo gedaan!
    Zodra het kalf ‘het licht zag’ accellereerde het als een formule 1 wagen er vandoor en sleepte de Hulk achter zich aan want die liet het touw niet los.
    Tijdens die sleeppartij wist ik toch weer op mijn benen te komen en skiede door het gras achter dat beest aan. Mijn vader lag kreupel van het lachen terwijl ik de grootste moeite had om het kalf in bedwang te houden.
    Uiteindelijk won ik toch!

  3. Geweldig voor de dames!! En zo beeldend beschreven 😉
    Zielig dat voord ie koeien die altijd maar op stal moeten staan. Ik wilde dat we humaner met beesten omgingen.

  4. Ja, eindelijk mogen ze dan!
    Ik heb het weekend ook zo genoten van alle dieren die weer in de wei stonden. Ik kan me hun blijdschap helemaal voorstellen!
    Groetjes,
    Janny

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *