Ingesloten

 

Najaar 2009

 

Wat…is het al kwart over twaalf? Om 12 uur sluit deze tent! Hurry, hurry, radio uit, licht ook en als de wiedeweerga pak ik mijn volle tassen vast. Slalommend baan ik me een weg tussen de eikenhouten wandmeubelelen, glasserviezen, kroonluchters en schemerlampen naar de uitgang.

 

Das raar…de buitendeur klemt. Flink die spierballen laten rollen…nóg harder…Vol ongeloof sta ik vastgenageld voor de deur. Hij zit op slot! Die troela is me vergeten en heeft me ingesloten. Zelf is dat donderse mens vast al pleite. Bekijkt me altijd vol achterdocht, alsof ik met flessen drank in bed lig of – erger – een sloddervos uit een vogelvrije kerk ben. Terwijl ik zo ordentelijk als de pest ben. Intern noem ik haar: De Ingetogene. Haar kledingstijl is zó van vorige week maandag; afgewerkt met solide schoenen en vleeskleurige panty’s.

 

Langs zinken teilen, emaille bussen en koekoeksklokken loop ik naar de voordeur van het historische pand, maar die blijkt helaas gebarricadeerd met hoog opgestapelde kasten en vitrines. De net liep ik hier nog gelukzalig rond te dolen. Nu is het meer sneu rond sjokken. Wat nu? Iemand bellen van de Kerkvoogdijwinkel? Ja, maar De Ingetonene is al naar huis. Mannen vol bravoure van de brandweer bellen? Kan altijd nog.

 

Aan de achterkant van de pastorie zijn ramen zat om door naar buiten te klimmen. Ik gluur door de hoge ramen naar beneden en schat de afstand op een meter of drie. Dat wordt eerst mijn tassen het raam uitgooien en er zelf achteraan springen. Bekijk het positief: weer eens wat anders dan sleur. Ik kies het middelste raam, want daar staat een Kliko onder. Errug jammer dat de ramen naar binnen toe opendraaien, want nu moet ik eerst allerhande brocante verhuizen.

 

Voor het open raam klim ik op tafel en smijt de tassen één voor één het raam uit. Zo zeg, dat geeft best een vrijgevochten gevoel. Denk maar niet dat ik de tassen achterlaat, want ik heb er niet voor niets anderhalf uur over gedaan om elk boek uit de overvolle boekenkasten te selecteren. Ik moet er per stuk 1 euro voor betalen en verkoop ze voor minstens het tienvoudige bij Bol punt com. Hoe ik dat weet? Ach…ik weet zóveel (poe poe,maar goed dat het raam al openstaat…)De opbrengst van de boeken is overigens voor Kika. Zelf heb ik alles al.

 

Na de tassen mag ik het raam uit. Ik zet mijn voeten in de opening, draai me om en hengel onhandig met een been naar de Kliko. Sjit…die is leeg en valt om. Dat is natuurlijk om het spannend te houden. Dan maar springen. Een, twee, drie in godsnaam lat ik het raam los en zet me schrap voor de landing. Heelhuids kom ik op de grond terecht. Zo zeg, helemaal van daaraf gesprongen! Dat viel niet eens tegen!   

 

Nou moet ik zeker ook dat raam nog ergens mee dichtduwen? Eens kijken of ze hierzo in die royale tuin nog iets nuttigs hebben. Ja! De notenboom wordt gestut met stokken en daar mag ik er vast wel eentje van lenen. Zo gedacht, zo gedaan. Volgende uitdaging: over het smeedijzeren hek klimmen. De tassen hang ik aan de spijlen en zelf ben ik er in een wip overheen.   

 

In het winkeltje van de Kerkvoogdijwinkel achter het hek, waar ik 39 euro zou moeten betalen, is inderdaad niemand (meer) aanwezig. Eerstvolgende opening: over 2 ½ dag. Goed dat ik geen afwachtend typje ben. Mezelf een breuk sjouwend met de tassen struikel ik in het zicht van de auto over een ongelijke stoeptegel. Word ik van hogerhand gestraft omdat ik de boeken onbetaald meeneem? Omdat gestolen goed toch niet gedijt, spreek ik thuis een voicemailbericht bij de Kerkwinkel in. En De Ingetogene? Daar heb ik nog een heel kistje appels mee te schillen.  

5 thoughts on “Ingesloten

  1. Had je mijn reactie op jouw vraag om tips gezien op mijn site? Voor de zekerheid nog eventjes hier ook:

    Ik zie je reacties ook niet ergens op mijn dashboard terug, gek… (enneh, digibeet? Ik wist niet eens dat je ook via de mail kunt reageren, haha!)

    Volgens mij hoef jij zeker niet bang te zijn voor een gebrek aan fantasie. Je kunt zo beeldend vertellen, dat een verhaal je ook moet lukken. Ik heb nog helemaal niet nagedacht over de komende week, maar wat je bijvoorbeeld zou kunnen doen is dit: Je neemt 1 van de woorden, bijvoorbeeld ‘ achterweg’ en dan bedenk je wat je ermee wilt doen. Je kunt het op een verrassende manier gebruiken, maar je kunt er ook voor kiezen om die achterweg als aanknopingspunt voor de omgeving te gebruiken, dat is misschien het handigste als je niet eerder een (kort) verhaal hebt geschreven.
    Bedenk bijvoorbeeld hoe die achterweg eruit ziet (lang en recht, slingerend met veel bomen aan weerszijden, geen huis in de buurt te bekennen of juist in de buurt van een dorp… dat soort dingen). En dan ga je van daaruit bedenken wat er dan op die achterweg gebeurt, met in je achterhoofd de andere twee woorden.
    En datzelfde kun je natuurlijk ook met 1 van de andere woorden doen.

    Helpt dat een beetje?
    groetjes!

    Wil je andere tips? Mail me dan even (intussen@hotmail.nl). Ik kom er niet door als ik aan jou probeer te mailen.

    • @ Trui: thanks! De politie? Ja, had zomaar gekund…

      @ Incinta: nee, zelfs geen scheurtje in mijn broek! Gelukkig ook geen traumatische ervaring…

      @ Sterretje: das nog erger dan een gewonene Ingetogene: een Stiekeme Ingetogene!

  2. Hahaha zie het al helemaal voor me! Toch in het vervolg maar wat meer op de winkeltijden letten. De Ingetogene heeft het met opzet gedaan, stiekem is ze nl niet zo ingetogen …..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *