Kinderarbeid

Heb je een mes? Dan kun je bij ons thuis de sfeer snijden. Want Kind is jong en ze wil van alles maar geen toetsweek. Ze ploetert zich met veel gezucht en gekreun door bergen toetsen heen. Is eerst verdrietig, daarna des duivels.

 

‘Hierzo,’ foetert ze, ‘wat is nou het nut van de term “zeer onedele” metalen, als je dat “zeer onedele” ook kan vervangen door een drieletter woord dat exact de lading dekt? Bovendien,’ vervolgt ze in  mitrailleurtempo, ‘hebben die toetsen geen enkel nut, want de cijfers zijn alleen maar voor mijn overgangsrapport, en tssss… over ga ik toch wel. En die leraren, hè, moet je ze  horen klagen! Dat het voor hun heus geen lolletje is om alles na te moeten kijken. Huh, zij geven toch die toetsen op? Nou dan. En het zijn der-tien toetsen hè, der-tien! Zoveel heb jij er nooit hoeven maken,’ zegt ze jaloers tegen mij. ‘Wel waar, dat heb je me zelf verteld! En straks moet ik ook nog door die plensbuien dat hele roteind naar school fietsen. Kinderarbeid. Dat is het. ’t Mos nie magge.’

 

Zo sleept ze zich voort van dag tot dag. Zelfs Bella moet het ontgelden. Wanneer die met haar voorpoten over Kinds voeten krabbelt voor een handje aandacht, duwt Kind haar weg. Bella is een volhoudster, rent ter afleiding een rondje om de tafel en bijt daarna vol overgave in de pijpen van Kinds spijkerbroek, want aandacht krijgen zál ze. Als ook dat niet helpt, knabbelt ze door Kinds sokken heen aan haar tenen. ‘Bella, opzouten!’ Zeg nou zelf, wat heb je aan een slecht opgevoed en sloerig konijn als je nog negen toetsen moet leren?

 

Na het eind van de eerste toetsdag roept ze knoerhard, nog voordat ik de voordeur helemaal geopend heb: ‘Whoeaaa! de rest van mijn leven hoef ik nooooit meer scheikunde en Grieks te leren!’ Klopt. Die vakken laat ze vallen als een baksteen. Binnen ploft ze innig tevreden neer op de bank; al is ’t slechts van korte duur.

 

Ik ga Kind bed verschonen en de schone was in haar kast leggen (soms is ’t  beter als je je tijdelijk wat soepeler opstelt.) Boven haar bureau kijk ik naar haar memobord. Ik lees en lach. Typisch Kind.

 

De kerstmarkt in Keulen is inderdaad al lang voorbij. En ook de Duitse lessen  want dat vak laat ze ook vallen. In de vierde klas blijven meer dan genoeg vakken uit haar versgekozen profiel over, maar die opmerking kan ik maar beter bewaren voor na de vakantie…

 

 

12 thoughts on “Kinderarbeid

  1. Succes, Kind en Kakelbont, met alles!

    PTA = Programma van Toetsing en Afsluiting ;). Binnenkort ben ik weer zo’n afgrijselijk figuur dat toetsen opgeeft EN ze moet nakijken……

  2. Sowww. aardige paps heeft ze, hahaha. Mijn zoonlief heeft al een jaar een betaalde baan bij Appie Heijn. Heb ook al gezegd dat hij veel moet gaan werken deze vakantie. doet hij in ieder geval iets nuttigs. Beetje jammer alleen dat hij bij mij in het filiaal werkt, whahaha. Zelfs geen rust als je aan het werk bent dus!!

  3. Pubers zijn zo ….. en vooral met zichzelf bezig. Zijn wij onze jeugdige jaren vergeten?
    En dames, geloof mij, het komt allemaal goed! Ik spreek uit ervaring, maar ook met een dame van 24 jaar in huis vliegen de vonken er nog weleens vanaf.

    • @ Ha Es! in moeilijke tijden denk ik maar aan jouw Kind en dan kan ik wel weer lachen. Over een half jaar is er bij jou rust in de tent en dan mis je de vonken. Wedden?

      @ Myra: inderdaad de vakantie, slik. Wat is ie lang hè? Kind gaat waarschijnlijk twee weken vrijwilligerswerk doen bij een bejaarden/verzorgingshuis in Lekkerkerk. Verdient ze niets mee. Maar…paps betaalt 3,50 p/u. Goed voor de ervaring, zegt ie!

      @ Hanneke: misschien..met haar hakken over de sloot?

  4. hier een puberdochter die echt nog heel hard moet leren, wil ze nog overgaan.
    helaas zie ik er niets van en als ik naar de resultaten vraag moet ik me nergens mee bemoeien!!
    ook goed, het is haar jaar dat ze over mag doen….

    *zucht*

  5. Hey Mir
    Tja, het is heel wisselend, de ene keer is het zo’n verschrikkelijk lief jong, de andere keer dan vraag ik me echt af wat me ooit heeft bezield om een kind te willen. (Of klinkt dat nou heel erg??) Het gaat echt met pieken en dalen. Bij hem is het vooral de playstation 3 die zo lonkt naar hem, dat is natuurlijk veel leuker dan huiswerk leren. Ergens vind ik het ook wel sneu, ze krijgen zo verschrikkelijk veel op voor zo’n pww. Ik snap ze ook wel een beetje hoor, maar ja… we moeten maar blijven motiveren om nog een weekje vol te houden. En dan… eindelijk vakantie (pffff wat natuurlijk wel betekend dat hij dan 8 weken thuis is, slik)

  6. Ook hier een kind met pww-week. En volgens mij ben ik net zo blij als hij wanneer deze week voorbij is! Voorlopig niet meer achter zijn vodden aanzitten dat hij moet leren! Heerlijk……

    • Ha Miepie! Inderdaad een drama dat achter de vodden zitten. Gisterochtend wilde mevrouw om 7.15 uit bed, om nog wat aan geschiedenis te doen. Ze hoefde pas om 9 uur de deur uit. Komt ze uit bed, wil ze eerst uitgebreid tv gaan kijken. No way! Even achter haar lappie dan? Vergeet ’t maar zei ik, hup, aan je werk. Ik zag haar denken: wat moet ik in godsnaam tot 9 uur gaan zitten doen. Toestanden!
      Komt ze uit school zegt ze: nou mam, maar goed dat ik geschiedenis moest doen van jou, want ze vroeg precies wat ik vanochtend nog heb zitten leren. Dus ja: ’t kan thuis vriezen, maar ook dooien.

      Succes voor P! Gaat vast ook over? Is het nog een beetje uit te houden met ‘m of ga je binnenkort een boek schrijven: hellup, ik heb een puber thuis!

  7. Superpuberdochter is vandaag ook aan een 2 wekelijkse PTA week begonnen.
    Ik vraag geïntresseerd wat PTA betekent?
    (Krijg ik een moeilijk antwoord wat ik nu alweer vergeten ben)
    “Oh”, zeg ik, “dacht dat het Proberen Te Antwoorden betekende”.
    Ze had vandaag wiskunde
    Makkie!
    Volgens zeggen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *