Onder de gordel

Kijk eens, wat een aantrekkelijk stel mannenbenen! Ik geef toe: deze foto is onder de gordel, maar dat uitzicht! De benen van een sterke man; sokken in zijn crocks; een lange, korte broek en daarover een elegant oranje schoort. Maar wat leverde hij fantastisch lekker werk!

 

Met geroutineerde handbewegingen draaide hij als een pro het vlees op de bbq om; hij floot er zachtjes, en werkte zich het zweet onder zijn oksels. Die vlekken gaan er zonder extra vlekkenmiddel niet uit. Ik kan het weten, want ik heb vlak naast hem gezeten. Uiteraard zat ik op de eerste rang; dicht bij de warmte èn het afgebakken vlees. Iedereen had het naar zijn zin en genoot ongeremd van het eten. Tot de schemer inviel en de muggen zich aan ons tegoed kwamen doen. Je had ons naar binnen moeten zien rennen!  

 

Helaas zat het feest er toen op. Helaas? Nou, voor één iemandje niet, want die zat knorrepottend in een nachthok. Die mensenmassa in de tuin had hem tegengestaan. ’t Was ook nog maar zo kort geleden dat hij van ondervoeding was flauwgevallen. Alsof het zijn schuld was dat zijn baasjes hem van pure liefde vol hadden gestopt met lekkers. Opeens paste hij niet meer op de kattenweegschaal bij de dierenarts, en moest hij onverdoofd een streng dieet volgen. Alleen omdat hij, Lollie, een beetje dikkig dwergkonijn was! Vanaf dat moment kreeg hij één minihandje brokjes per dag en verders niks. Hij had al  afgekloven nagelstompjes en verder niets dan houtjes om op te bijten.

 

Gedreven door de honger was hij aan de poten van zijn hok begonnen. Van het ene op het andere moment was hij onwel geworden en…BAM!…ineens achterover gevallen. Echt waar: bijna was de honger hem fataal geworden. Een reuze bof dat hij op dat moment bij Oma logeerde. Zij propte hem vol voer en masseerde zachtjes zijn buikje. Toen zijn baasjes terugkwamen van vakantie en het verhaal hoorden, schrokken ze zich te pletter – lekker, net goed- en beloofden hem nooit meer op dieet te doen. Wat maakt het ook uit? Dan toch gewoon voortaan op de hondenweegschaal?    

 

De familie reed tevreden en doorvoed naar huis, en Lollie strekte zich behaaglijk uit in zijn hok. Blij dat aan alle feestvreugde een eind was gekomen.

18 thoughts on “Onder de gordel

  1. Jullie zijn met z”n 3tjes hardstikke welkom hier in Br. te Dr.. Maar de zwemvijver is na deze zomer wel heel erg koud………..Ik heb er zelf niet eens in gezwommen dit jaar.

    • @ ekim: ik ben niet zo van de zwemmerige, ik viste alleen een beetje naar de uitnodiging Grapje hoor! Lief van jullie. Ik wil ZO graag op de fiets komen, maar mijn lijf wil niet wat ik wil. Bedankt dat we welkom zijn. Eens komt t ervan!

  2. Famke is een bruine lab. Ze houdt van zwemmen, maar gelukkig niet in onze zwemvijver…. (dat je dat nog weet…). En inderdaad we missen Buddy nog vaak. Was mijn tuinmaatje….. ze liep altijd achter mij aan, was heel aanhankelijk. Maar Famke is een heel goede plaatsvervangster.

    • @ ekim: leuk, een bruine! ’t zal vast nog wel eens knagen van Buddy. Fijn dat ze ’t zo goed gehad heeft bij jullie. Heel soms droom ik nog weleens over mijn hond. Kun je nagaan ze is al zo’n 25 jaar dood…
      Die zwemvijver: wil ik ooit nog ns uitproberen…

  3. Net terug van een paar dagen camperen in Twenthe (“het was eventjes mooi weer”). Hond heet Famke. Is als pup bij ons gekomen en inmiddels al weer 8 jaar. We hadden nog een 2e labrador (Buddy) maar die is begin dit jaar (13,5 jaar) overleden aan een hersenbloeding. Zij kwam uit het asiel na 4 jaar te zijn “misbruikt” als een fokteefje.

    • @ ekim: ha, jullie hebben een goede daad verricht door Buddy uit het asiel te halen! Goed dat ze haar van die fokker gered hebben, daar word ik blij van. Jullie zullen haar wel missen/gemist hebben. Zal voor Famke ook wel wennen geweest zijn. Leuke namen trouwens.
      Dus jullie hebben eventjes mooi weer gehad. Verbaast me niks. Je krijgt wat je toekomt! Groeten aan Soel en poot voor Famke (is ze blond/bruin of donker? En hoe vaak heeft ze al in de zwemvijver gelegen? Je ziet: ik hou van details.)

  4. Ter aanvulling, van jaloezie is geen sprake. Inderdaad,je broer heeft strakke benen (lijken op treinrails; toeval………..). Maar met mijn benen is nog steeds niks mis. Het zijn inderdaad/helaas geen Hulkenbenen, daarvoor fiets ik te weinig. Maar we wandelen wel veel (Soel, labrador en mijzelve).

    • @ ekim: wat een goeie van die rails, ik zal m’n broer meteen ff sms’en. Ik ben niet zo heel erg nieuwsgierig, maar hoe heet de labrador? En van wandelen krijg je prachtige (strakke) kuiten…

    • @ ekim: ja,ja, ik proef hier enigszins jaloezie 🙂 Dit zijn nou de benen van broer (the one and only.) Zijn jullie nog op vakantie geweest??

      @ ha Es!: hihi, zit in de familie die benen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *