Ladders

Een dwarse ladder

 

Om het maar even op kousen te houden: onderstaand gedicht is van Annie:

Wanneer ik lach, wanneer ik ween,
voel ik een ladder langs mijn been.
Wanneer ik ’s middags uit zal gaan
met hoedje op en jasje aan,
krijg ik op ’t  laatste moment de stuipen;
ik voel ineens een ladder kruipen
Ook als ik in de schouwburg zit
of als ik klaar of als ik bid
of als ik bij de slager sta
of luister naar een opera.
En als ik neerzit in de kerk
dan streeft mijn ziel omhoog naar ’t zwerk
maar niet alleen mijn ziel, o neen
een ladder ook. Vanuit mijn teen.
Dit is het lot van onze sekse,
de ladders geven ons complexen.
En daarom, vrouwen aller landen,
verenigt u.
Laat ons de rest van onze dagen
gebreide ribbelkousen dragen,
een vinger dik en grijs van tint.
Ik doe het ook. Als u begint.

Annie M.G. Schmidt

13 thoughts on “Ladders

  1. Tja ik hen niets met spijkerbroeken, die dingen zitten niet lekker… heb ik ook nog nimmer van mijn leven aangehad… wel een keer een spijkkerrok…

    Ik ben dol op pantykousjes, en ach ja daar komen ook wel eens ladders in…

  2. Annie blijft leuk….. de laatste tijd heb ik vaak gedacht aan iets wat ik haar eens in een interview hoorde zeggen. ‘Als je een relatie goed wilt houden, poets dan nooit samen je tanden; sommige dingen moet je in je eentje doen.’ Ik heb de badkamer graag voor mezelf; (inmiddels ex-)vriendje wilde hem liever delen.

    • @ Avalanche: Annie was altijd lekker recalcitrant. Gelukkig zit ze in het filmpje “think different” van DWDD! Ik heb haar biografie gelezen van Annejet van der Zijl; een aanrader. Ik poets geregeld samen mjn tanden met Lief en kan me niet herinneren ooit water bij de wijn te hebben gedaan. En andersom? Kan ik niet over oordelen, maar ik heb ‘m nooit horen klagen 🙂

  3. Hey Mirjam Kakelbont,

    dank je voor je fijne mail. Ik geniet zeker evenveel van jouw leuke blog! Je mag me altijd toevoegen aan je blogrol, ik zou zelfs zeer vereerd zijn.

    Goed idee, trouwens, om andere blogs mee op te nemen. Dat ga ik zeker ook eens bekijken.

    Lieve groet,

    Tanneke

    • @ Hanneke: …een spijkerbroek in de ban? Ik ben al blij als ik er eentje kan kopen die lang genoeg is.

      @ Plato: een dijk van een wijf, “onze” Annie!

  4. Geniaal he? Ik vind ze zo prachtig. Heerlijk. Van die kousen heb ik geen last. Van mij mogen vrouwen ze uit laten ook. Maar dat gedicht… om je baard bij af te scheren.

    • @ Platoonline: Ik moet er niet aan dènken! Bedankt voor je lovende woorden. Een wollen onderbroek?? Die had ik, werkelijk waar, nooit overleefd!

      @ Trui: ja, die dragen zelfs kousen als het buiten 30 graden is. Hebben ze toch maar geboft deze zomer…

      @ Erna: sjarretels?? Arme stakker.

      @ Tanneke: welkom! Ik kom eens gauw bij je buurten.

      @ Es: Wist ik toch, dat jij ze ook aan moest We vielen een keer allebei van hetzelfde klimrek 😉 Leggings zijn stukken beter en sterker. Later, dacht ik, als ik een kind krijg, hoeft ze NOOIT een rok of jurk aan. Wat denk je? Vroeg ze of ik alsjeblieft een rokje voor haar wilde kopen…

  5. We zouden met z’n allen lid kunnen worden van de “zwartekousenkerk”. Daar dragen ze toch van die keurige, dikke zwarte kousen? Of misschien tegenwoordig zelfs panty’s?:-)

  6. Ben gelijk weer terug in mijn woede-moment van eergisteren. Haal een funkelnagelneue panty van prachtig grijs katoen uit de verpakking. We gaan naar een feestje. Wat denk je? Aan allebei de kanten een gat met een ladder! En ik had ze nog niet eens aan gehad! Mén…van mijn kreten sprongen er spontaan ladders in de gordijnen!
    Janny

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *