Naar stal

 

Het is een herfstdag om je vingers bij af te likken: volop zon en een intens blauwe lucht. Voordat de zon er de brui aan geeft, en storm en regenbuien losbarsten, moet er nog wel het een en ander geregeld worden.

 

Stoicijns, en maling hebbend aan de inspanning van twee duwers en één trekker, staat ze stevig met haar vier poten op de grond. Ze wil niet. Nukkig staat ze in het midden van de groene wei. Heel de zomer heeft ze voor mooi weer gebeden, pas in oktober werden haar gebeden verhoord en uitgerekend als het eindelijke lekker weer is, moet ze naar de stal. Jullie bekijken het maar, bokt ze, eens zien wie zich hier laat koeioneren.

 

De boerin trekt hard aan een touw om haar nek. ‘Jullie moeten harden duwen!’ roept zij naar twee kornuiten, die met vier handen tegen de bonkige en modderige koeienbillen duwen. Dat verrekte koppige rund ook. Ze duwen en trekken. Het zweet staat op hun voorhoofd, maar de koe geeft geen krimp. Even pauzeren, pffft, maar niet te lang. ‘Ja, en op drie!’ roept de boerin alweer. Weer duwen en trekken…Wat de koe betreft kan de stal nog best een dagje wachten.

 

‘Probeer het eens met lieve, zachte woordjes,’ zegt een kornuit. Tegen een koe? Ze prakkiseert er niet over. Wat haar betreft kan die koe naar de bliksem lopen. Laat ze haar hier midden op ’t land staan en kan ze mooi verrekken. ‘Al je zusters staan al op stal van het biks en ingekuilde gras te vreten,’moppert de boerin, ‘alleen jij nog niet. Ze  zet een stapje dichterbij, buigt zich vertrouwelijk vorover voor over naar de koe en fluistert in haar oor: ‘In de winter mag je kennismaken met de stier en dan word je in het voorjaar voor het eerst moeder.’

 

De stier…?
Een kalfje…?

Oh, ze verlangt nu al naar het voorjaar om samen met haar kalfje in de wei te staan terwijl de zon op haar kop brandt. Was het maar vast zo ver!

 

Ineens gaat de koe over stag. Zo plotseling dat de duwers bijna plat voorover in het gras vallen. Afgemat kijken ze elkaar aan. De koe loeit nog even om te laten weten dat het niet van ganser harte gaat, maar dan holderdeboldert ze over de loopplank de veewagen in. Uiteindelijk weet ze dat ze als koe aan het kortste eind trekt. Ze mag dan een rund zijn, zo stom is ze nou ook weer niet.

 

 

10 thoughts on “Naar stal

  1. Een bokkige koe met alle kenmerken van een ezel. Dat is pas een multifunctie koe.
    Een leuke oplossing voor het probleem gevonden terwijl de koe op het einde haast menselijke trekjes gaan vertonen. Ze kent het kortste eind en weet wanneer het genoeg is. Er zijn zelfs mensen die dat niet weten.

  2. Nou, ik kan me voorstellen dat je je gaat verzetten als ze met z’n allen aan je staan sjorren. Zou ik ook doen!
    Maar vandaag vindt ze het dan misschien wat minder erg om op stal te staan. De hele dag in de regen in ook niks!
    Janny

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *