Zeuvenenzeuventig

Lomperik!
Is er iets irritanters dan iemand die het laatst opengebleven parkeervak gluiperig en met opzet voor jouw neus inpikt? Nauwelijks! In mijn spiegel zie ik de lomperik uitstappen: felrode broek met lelijk knalgroen colbert. Wat een combi… Hij heeft vast een afspraak met de oogarts. Kleurenblind. Na deze mij goeddoende constatering, zet ik koers naar de parkeergarage.

Omvergelopen
Via de hoofdingang loop ik het ziekenhuis binnen, waar ik een afspraak met de neuroloog heb. Vanuit mijn ooghoek zie ik dat de betaalautomaat stuk is. Straks dus een andere zoeken.

’t Is binnen een doolhof vanjewelste en op goed geluk beland ik bijna als eerste achter de afsprakenbalie. Bijna ja. Vlak voor mijn neus gaat de liftdeur open waarna de kleurenblinde mij ellebogend ondersteboven loopt en klem voor mijn neus bij de balie gaat staan. Ik heb er wel de pest in, want da’s dus de tweede keer vandaag! Het haar op mijn tanden jeukt, mijn tong prikt, maar ik zeg niets. En hier zit ook geen oogarts.

“Ik heb haast,” zegt de man tegen de secretaresse. De secretaresse noteert zijn afspraak en schenkt hem een afkeurende blik. De man loopt naar een lege stoel en in zijn haast loopt hij de tas van een mevrouw omver. Hij heeft nog niet veel vrienden gemaakt vanochtend.

 77

Een uur later loop ik naar een andere betaalautomaat. Een oud baasje tuurt peinzend van zijn parkeerkaartje naar het grote apparaat.

Mevrouw,”zegt ie tegen mij, “ik ben al zeuvenenzeuventig en kan nog prima autorijden, maar die nieuwerwetse dingen…” Hij zucht. “Zou u mij willen helpen?”

“Tuurlijk, meneer.” Ik pak het bonnetje van hem aan en zoek de juiste kant van het kaartje, als een lelijk knalgroen geklede arm vanuit het niets naar de gleuf voor het kaartje reikt. Met een snelheid die mezelf nog het meest verbaast, houd ik mijn vinger op de gleuf. Voor de derde keer voorpiepen? Ik dácht het niet!
“Als u haast heeft, bij de hoofduitgang staat nog een automaat,” zeg ik geërgerd.
Met het kaartje in zijn hand, beent hij wild weg. Het scheelt niet veel of hij  loopt een mevrouw op twee krukken ondersteboven. Had ie nou toch maar naar de oogarts gegaan!

Een nieuwe vriend
Het oude baasje doet een stapje opzij. Ik zie hem denken: wie heb ik in hemelsnaam om hulp gevraagd.
“Dat doe ik anders nooit hoor,” haast ik me te zeggen. “maar hij pikte m’n parkeerplek in en piepte  voor bij de dokter.”
Oh, is het heus?” Hij lijkt een beetje gerustgesteld. “Dan heeft u groot gelijk, mevrouw”. Ineens begint ie een beetje te giechelen.
“Maar…eh… die automaat daar is stuk,” zegt hij, wijzend in de richting van de hoofdingang. Ik grijns terug.
“Ja, goed hè?” Wij lachen samenzweerderig naar elkaar.

Bij het uitrijden van de parkeerplaats wordt er getoeterd achter me. Het is meneer Zeuvenenzeuventig. Breeduit grijnzend en zwaaiend rijdt hij achter me. Bijna als goede vrienden gaan we uit elkaar. We wuiven tot hij de hoek omrijdt.

13 thoughts on “Zeuvenenzeuventig

  1. Dag Mirjam,

    meel ontvangen. “het net” en “freeweb” blijken niet met elkaar te praten. Dus hier maar even een reactie in onze “geheimtaal”. Site toevallig gevonden. Klant was op zoek naar een Villa Kakelbont in Dr. Kwam uit R”dam, dus ik dacht dan zal hij daar ook wel in Villa Kakelbont wonen. Even googelen en hatsikidee daar kwam een bekend achterhoofd op het scherm. Voor wat betreft Dr………., dat doen we in feite al 10 jaar. Onze huidige activiteiten zijn meer voor “leuk erbij” en je blijft onder de mensen.
    Groeten aan BJ en S.
    MM

    • Aha! Ik dacht al; als het MM uit B niet is, eet ik mijn laptop op (poeh, kan ik nu
      makkelijk zeggen). Wat n complimenten! Dat je me gevonden hebt op het web…wat een mirakel!

    • Aha, volgens mij hebben wij samen en met anI aardig wat kilometertjes gemaakt?
      Ik herinner me dat we oa. nog eens naar Buren gefietst zijn? Hebben we daar nog koffie met gebak (met kunstsneeuw)gegeten. Díe ekiM?

  2. Ha Mirjam (Barbarba)! Je ziet het, ik ben meteen komen kijken. Erg leuk, jouw posts. Je hebt een heel eigen stijl en die bevalt me goed. Jouw verhalen op schrijversweb vind ik ook altijd erg leuk. Ik heb jouw weblog inmiddels ook aan mijn blogroll toegevoegd, wie weet weten dan ook ‘mijn’ lezers je te vinden. Dat is zeker de moeite waard!

    • Dankje, dankje, wat een complimenten Emilie! Ik val er gewoon helemaal stil van.
      Jouw site is ook een feest om te lezen. En geen spelfouten… wat een rijkdom! Ik moet ook altijd heel erg lachen om jouw commentaar op Schrijversweb. Bedankt voor het toevoegen van mijn site op je blogroll. Ik wil heel graag jouw blog aan de mijne toevoegen. Maar daar heb ik hulp bij nodig (jaja, een computernono met een eigen site).
      Nogmaals bedankt voor je reactie (smile)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *