To see or not to see

Mijn entree is grandioos: ik zie het afstapje over het hoofd en kan me ternauwernood vastgrijpen aan de deurstang. Goddank klemt de deur waar ik tegenaan val, zodat ik niet met de winkeldeur in huis val. Binnen stap ik met een kleddernatte laars bovenop de laatste nieuwe krant. Ik prijs mezelf gelukkig want ik zie geen mens. Snel leg ik de vuile krant op tafel. Uitgerekend op dat moment komt de eigenaar achter een plastic kamerplant vandaan. Aan de blik in zijn ogen zie ik dat hij alles gezien heeft. Boy oh boy, ben ik bij hem aan het goede adres!

‘Goedemiddag,’ zegt hij beleefd. Zijn Adamsappel bobbelt op en neer. Hij kijkt allesbehalve verheugd. Ik snap zijn reserves: als ik zijn stoepje al niet zie, wat blijft er dan van zijn interieur over?

Alle winkels in de regio heb ik afgewerkt met nul komma nul resultaat. Probeer maar eens een nieuwe bril te vinden waar je een paar jaar met plezier doorheen en tegenaan kijkt. Op adviezen  van verkoopsters kan ik niet blind varen. Een brillenmevrouw met dood geblondeerd haar, hield glashard vol dat een montuur me “fan-tas-tisch” stond. Hallo! Dat ik ergens dit jaar vijftig word, wil nog niet zeggen dat ik een modelletje grootmoeder zoek. Zelfs een bril met kartonnen glazen had ze me nog aangesmeerd.
“Deze bril heeft niemand!” prees een collega in een andere zaak. Nee, dat snapte ik nog wel. Zelfs Dame Edna had dat model geweigerd.

 Het probleem is dat je een bril nodig hebt om te kunnen zien hoe de nieuwe staat. Brilverkopers zijn dat ook gaan inzien en tegenwoordig kun je een aangezichtsfoto laten maken met het uitverkoren  exemplaar op je wipneus. Bij mij werkt dat alleen niet, want zodra ik een foto van mezelf zie, ren ik altijd hard weg. Vandaag echter ben ik goed bezig, want ik heb Kind meegesleurd om voor jury te spelen.

De opticien reikt me montuur na montuur aan. Ik zet ze braaf op mijn neus en peil Kinds reactie. De gezichten die ze daarbij trekt…Hoe moeilijk kan een nieuwe bril kopen zijn? Ik heb er maar eentje nodig. Net wanneer de moed me in de laarzen zakt, trekt Kind een verheugd gezicht en moedigt me aan in de spiegel te kijken. Ik werp een glazige blik op mijn spiegelbeeld…en glimlach van opluchting. ‘Hij staat nog leuker als je het kaartje van je neus haalt,’ zegt Kind giechelend.
Ben ik net voor een nieuwe montuur gevallen, blijft mijn oog achter het prijskaartje hangen. Zóveel? Over eye-opener gesproken…Maar niets houdt me van de aanschaf van dit exemplaar tegen. Hij werpt vast een heel ander zicht op de zaak. Ook op stoepjes.

26 thoughts on “To see or not to see

  1. Je weblog is inderdaad erg traag. Toch wil ik je even laten weten dat ik geniet van je hilarische, maar ook gevoelvolle, stukjes. 🙂
    Enne, sterkte met Telfort.

  2. welke brildrager herkent dit niet!
    ik kan ook niet veel zien zonder bril, dus als ik in die spiegel kijk kan ik vaag onderscheiden waar de bril zit: that’s it! dus moet je wel blind afgaan op het oordeel van een ander.
    maar kent die mijn smaak?
    gelukkig heb ik een goede opticien, waar ik al jaren kom. hij weet precies wat ik wel en vooral wat ik niet leuk vind. dan komt hij ineens met een modelletje: ‘probeer deze eens, ik weet zeker dat….’
    verkocht!
    is het de bril opde foto geworden?
    veel plezier met dit hulpstuk, saraatje 😉

  3. Hahaha dit is lachen, ik zie het helemaal voor me…….
    Ook ik ken het euvel en moet met een bril op mijn neus door het leven met ook nog eens de nodige sterkte en leesgedeelte!…
    Een montuur kun je zo duur maken als jezelf wilt, maar die glazen, jeeeeetje….
    Maar ik ga toch ook graag voor een leuk en modern montuur en ja dan moet je soms wel even slikken, vooral als je dan ook nog voor twee brillen gaat!!!…..
    Hoezo niet een beetje ijdel 😉

    Liefsssss,Hanny

  4. De bril mocht definitief af, toen ik twaalf was. En ik zwoer er nooit meer een op te zetten. Tegenwoordig heb ik lenzen én een reservebril. Die zet ik alleen op in geval van nood (bijna nooit). Helaas heb ik onlangs een leesbril aan moeten schaffen die ik nog niet publiekelijk durf te dragen.

    Jou wens ik heel veel (kijk)plezier van je nieuwe aanschaf!

  5. Proest! Grinnik, was jij dat in die brillenwinkel? Ik stond er namelijk ook om een nieuw montuurtje uit te zoeken. Ik vroeg nog of mijn ogen slechter waren geworden, want de prijs van een simpel montuurtje kan toch niet zo hoog zijn?

    Weer met veel plezier gelezen!

  6. Whaa ik vind dit zo grappig!!ja het blijft een gedoe een bril uitzoeken en ik zie echt niks zonder dus ja ook hier is escorte nodig.Ben trouwens met de laatste zeer tevreden die zit gewoon goed en is best om aan te zien.Hoef er trouwens zelf niet tegenaan te kijken,dat scheelt.

  7. Als ik bij jou begin te lezen moet ik altijd al lachen, ik zie het zo voor me en ik ken mezelf ik ben ook zo’n minkukel die altijd overal over valt, knoeit of dat soort dingen.
    Maar ik ken het probleem van een leuke bril uitzoeken, ben ook nooit tevreden gelukkig wel wat gevonden ook maar goed, hoop dat de nieuwe bril al je onhandige entrees zal voorkomen al vrees is het ergste haha.

  8. Ik weet precies wat je bedoelt maar heb onlangs mijn bril ingeruild voor lenzen. Nooit meer dat gezeur met de aanschaf van een bril, het is toch een beetje alsof je een nieuw lichaamsonderdeel aanschaft!

  9. Ja nou, wat een ellende: een brilmontuur uitzoeken!
    Heb ik ook nog niet zo lang geleden gedaan en ook ik stond met mijn neus op de spiegel en zag “het grote geheel” niet!
    Manlief meegenomen maar dat maakte het nog erger: bij elke felgekleurd, raargevormd of glinsterend montuur zei hij: staat je geweldig! Ik ben al zo’n 38 jaar met hem getrouwd maar nog steeds snapt hij mijn idee van “less is more” niet helemaal:-) Ggrr!
    Ben dus maar weer alleen op pad gegaan. Kwam tenslotte met een streng, bruin gevlamd, rechthoekig montuur thuis. Zijn commentaar: “staat je geweldig”! (Hoewel hij wat minder enthousiast keek toen hij de rekening zag, maar dit terzijde:-)
    Liefs,
    Janny

  10. plezierig geschreven, zag het zo gebeuren!!! Ik ken het probleem ook.
    Neem je iemand mee om te kijken en te kiezen hoe hij je staat. ? ? Dan kan je nog niet zeker zijn. Hun keuze is de jouwe nog niet. En een foto , gemakkelijk genoeg met die gsm. Maar dan kan je op zo een piepklein beeldje nog niets zien
    met je oude bril. En de verkoopsters, Tja die moeten voor het profijt van hun bazen zorgen. En in mum van tijd is je portemonnee leeg.
    Miserie ,,miserie. zucht………

  11. Wat heb je dat weer heerlijk verteld Mirjam! Gelukkig heb ik het probleem zelf niet, kan nog goed inschatten hoe een bril me staat. En ik zie dondersgoed zelf als het geen gezicht is… Fijn voor je dat je zo goed geslaagd bent, het kan soms een hele lange zoektocht zijn 😉

  12. Kakel, mijn broer had het en jij hebt het ook: mij binnen vier regels blauw te laten aanlopen van het lachen. Ik heb de neiging alles te gaan opnoemen maar dan staat je logje straks hier. Dat moet ik dus niet doen. Geweldig geschreven. Het moet een feest zijn met jou in een winkel te staan. Plato wist zich de tranen uit de ogen en veegt zijn veel te dure brilletje schoon.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *