Karnemelk met slagroom

’t Is winter en je staat op stal waar het net zo druk is als in een potje met pieren. Samen met je  soortgenoten stink je een uur in de wind. Wás er maar wind. De enige winden die in de stal waaien zijn losse flodders, terwijl je juist zo houdt van frisse lucht. Voor een pluk vers Hollands gras doe je een moord.

Je hebt zó genoeg van de rammelende voederketting en kwijlende buren. Aldoor moet je hoesten van dat droge ingekuilde keleregras, en van het mestoverschot onder je poten krijg je tranende ogen. Rita slaat voortdurend haar staart tegen je kop; Liesje heeft een koemelkallergie en niest continu middenin je bek en je eksterogen steken van het lange staan, dus ga je erbij liggen. Uitgerekend op dat moment doet Martha een plas en spettert je helemaal onder. ‘Stom rund! Kan je niet uitkijken?’ ‘Alsof jouw waterval schoner is dan die van de rest!’ De irritaties lopen hoog op, of zie je alles te zwart wit? Eén ding weet je zeker: je hunkert naar de aanblik van een stier…

Hoe heet dat ding ook alweer dat bovenin in de lucht hangt en dat zo lekker op je kop brandt, terwijl je verkoelende slokjes slootwater drinkt? In gedachten schurk je je welgevormde billen tegen het hek. Je loeit gewoon wat voor de lol. Uiteraard heb je sjans met de stier aan de overkant (‘je kan me toch niet pak-ken’) Oh…buiten zijn is gewoon het áller áller fijnst wat er is.

Zachtjes vallen de eerste voorjaarsstralen door ‘t stalraam naar binnen. Aandachtig volg je de weersverwachtingen op de radio. ’t Kan nu écht niet lang meer duren, hoor. Net als het je toch nog teveel dreigt te worden, gooit de boer de staldeuren open. Eensklaps wordt alles groen en blauw voor je ogen. Het enige wat je nu wilt is je poten in de lucht gooien, huppelen, dansen, ravotten, en schudden met je uiers. Je krijgt opnieuw tranen in je ogen, maar nu is het van de frisse wind.

Eén nadeel voor de boer: twee dagen lang geven de dames door dat gehuppel alleen maar karnemelk of slagroom. Twee dagen? Ja, want dan raken de dames zo vermoeid van dat gehol, dat ze vanzelf weer “normaal” gaan doen: gras eten en herkauwen. In de frisse buitenlucht.


23 thoughts on “Karnemelk met slagroom

  1. Leuk verhaal en heb het heel wat keren gezien dat de koeien weer naar buiten gingen, blijft een mooi gezicht. En karnemelk en slagroom zijn ook lekker en een goeie afwisseling voor Joris Driepinter

  2. Erg leuk geschreven. Ik had even de indruk dat jij net zo gek doet in de lente als die koeien. Behalve dan natuurlijk dat uitdagen van mannen aan de andere kant van de sloot. Dat doe jij niet. Maar ik geloof wel dat jij af en toe karnemelk serveert en beslist van de slagroom bent. Want die presenteer je ook vaak op je verhaaltjes. Echte toetjes, dat zijn het.

    • @ Plato: heremijntijd, ligt het er zo duimendik bovenop dat ik niet flirt met mannen aan de andere kant van de sloot? Je hebt nog gelijk ook: ik ben uitermate degelijk saai. Vandaar die behoefte aan karnemelk en slagroom 😉
      Bedankt voor je lieve toetje.

  3. 🙂 heerlijk om te lezen mirjam, dat heb ik dit jaar gemist, da’s een zo gelukzalig moment om mee te maken hé, die koeien zijn zó blij…..

    fantastisch om daar bij te zijn,

    een heeeeeeee’fijn paasfeest wens ik jou

  4. wat ee heerlijk verhaal Ze zegen het hierboven al. Meeslepend beeldend beschreven, helemaal ingeleefd in de koe. De foto maakt het helemaal af. Ik houd wel van kanemelk en slagroom, maar niet samen!

  5. Je hebt je aardig ingeleefd in het fenomeen koe. Het is inderdaad een feestelijk gezicht al die springende koeien die de wei weer op gaan. Daar wordt zelfs een mens vrolijk van.

  6. Mirjam, je nam me even mee naar “ons Fries raspaardje”, Pauline, ze is zelf nog zo dartel en speels als een jong kalfje wat voor het eerst rondhuppelt in de wei.
    Ze woont nu met haar “friese boer” samen en ik zie haar daardoor te weinig vanwege de drukte die ze heeft met de koeien.

    Hmm,ik moet binnenkort maar weer eens naar Friesland toe gaan.

    • Als ik Kind niet had, en allebei mijn ogen… had er nu nog geen foto boven gestaan. Kusjes!

      @ all: de meisjes staan buiten, hoor! Tenminste overdag. ‘s Nachts mogen ze lekker naar binnen, maar dat vinden ze nix erg, want daar wacht de melkmachine en de voerautomaat.

  7. Wat een hartstikke leuk koeienverhaal…! Het is heerlijk voor ze dat het weer voorjaar is en voor ons ook. Ik geniet altijd van de koeien in de wei! Dan krijg ik spontaan zin om ook te huppelen 😉

  8. Koeien horen gewoon het hele jaar buiten te zijn. Het zijn toch geen huisdieren?
    Leuk verhaal heb je ervan gemaakt, zag het helemaalvoor me. Gelukkig heb ik nog geen geurlaptop.:-)

  9. Even dacht ik dat ik er zelf tussenstond,ik kon de geur zelfs herinneren. Niet die van melk of winden maar van die koeienplas. Zo beeldend heb je een stukje uit het dagdagelijkse leven van kakelbontekoe beschreven. Heel de tijd heb ik zitten glimlachen. Nu kan dat beestje weer naar haar stiertje lonken .De hele zomer lang !

    Zitten er nog veel van die verhalen in je mouwen, Mirjam; Schudden dan maar
    ik zit al vast gereed om ze te lezen !

  10. Ja, het blijven bijzondere taferelen.
    Wanneer ik als klein Hulkje het kalfje buiten moest zetten van mijn vader, ging ik er gras/skieénd achteraan ! ! !

    Bij mij kun je wel reageren, het duurt alleen wat langer voor het er staat.
    Zie mijn reactie op de jouwe op mijn log 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *