Kassa!

Kijk eens hier! Valt je iets op aan deze kledingcollectie, die nonchalant over Kinds stoel hangt? Jawel, ze zijn gedragen. En wat doe je met dergelijke kleding? Nou, Kind helemaal niets.

Dat is niet de afspraak. Ik roep haar op het matje. Zwaar zuchtend sjokt ze de trap op. Ze trekt haar neusje al op, want Kind ruikt onraad. Inhaleer maar een extra teugje, want ik tel zes, zeven, acht kledingstukken. Dan mats ik haar, hè, want ik tel de vuile sokken op de grond niet mee.

“Hoe luidde ook alweer onze afspraak?”help ik haar herinneren? “Kleding één dag gedragen en nog schoon, gaat terug in de kast; vuile kleren leg je op de zoldertrap. Niet opgeruimde kledingstukken kosten 0,50 eurocent per stuk. Kijk eens,” vervolg ik liefjes, “acht kledingstukken…dat is kassa! Ik houd het in op je zakgeld.”

”Duh, je kan geen zakgeld meer inhouden,” zegt ze fijntjes, “want Papa maakt het maandelijks over naar mijn rekening.” Ze grijnst erbij. Hmpf, dat was ik even vergeten. Jammer. In gedachten zag ik me van Kinds geld al zakken vol koekkruimels kopen op de markt. Wat nu…? Ha, ik weet iets!

“Eén hele week geen chocolade,”zeg ik. “Wat?! Een hele week?!” Kinds ogen worden zo groot als onze ontbijtbordjes. Hoe kan ik als moeder zó hard zijn? Ze weet dat een week bij mij zeven dagen duurt en dat ik haar niet mats. Nog niet met één enkel daagje. Dat heet: je poot stijf houden. Want geef je puberkind één vingertje en je kunt de rest wel raden.

“Ah… mam, een hele week, moet dat echt? Het is net vakantie!” Tja, kiezen of delen. Dan is haar keuze snel gemaakt. Ze bonkt de trap af naar beneden, bam! kamerdeur dicht, ik hoor gerommel in haar la, de deur vliegt open en bam! ook weer dicht, holderdebolder stampt ze de trap op en drukt me nijdig 4 euro’s in de hand. Ik grijns erbij.

Ze wil alweer boos weglopen, maar daar steek ik een stokje voor.  “En nu opruimen,” zeg ik, “vort! “Wat! Ik heb je net betaald!” “Ja, je grootje. Dat geld is niet in plaats van, het komt er bovenop!”

Nou, je begrijpt: dit belooft nog een lange vakantie te worden.

7 thoughts on “Kassa!

  1. Zo, dat was nog eens een straffe straf… ze had je bijna weer te pakken hè. Jullie hebben dus inderdaad wel goeie afspraken gemaakt ;-). Maar ja, die oren van die pubers hè 😉

  2. De hersenen van pubers zijn nog niet helemaal ‘af’ heb ik me laten vertellen. Ik troost me dus maar met de gedachte, dat mijn dochter over een paar jaar zonder mopperen opruimt en niets laat slingeren – hoewel… tegen die tijd is ze misschien de deur al uit 😉

  3. @ Midlife me: leuk dat je gereageerd hebt, bedankt! Ik ga snel op jouw peegj kijken nieuwsgierig Aagje als ik ben).
    Gelukkig is Kind alles snel vergeten en wordt het ook gezellig! Groetjes

  4. Ik ben zo blij om te lezen dat ik niet de enige ben op het moment met een puberkind.
    Bij ons is de vakantie gelukkig weer voorbij en kind is vandaag vrolijk weer naar school vertrokken. Ik ben nog lekker een dagje vrij, dus heerlijk bijkomen van al die puberkuren!!!

  5. Oh wat enig!! Wat jammer dat ik vroeger nooit op het idee gekomen ben er foto’s van te maken. De puinhopen die Dochterlief (de mijne dan) op haar kamer achterliet zouden bij die van jou voor plaatsvervangende schaamte hebben geleid!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *