Een dierenliefhebster? Grrr!

“’t Is zo jammer!” zucht de mevrouw tegen de verkoper,“bij haar komen ze wel en bij mij niet.” Waar hééft ze het over? De Chippendales? De belastingdienst? Nick en Simon? Nieuwsgierig kom ik een stapje dichterbij. “Bij mij komen alleen twee koolmeesje,” zucht de vrouw verder. Oh…ze heeft het over de buitenvogels. Eigenlijk een best voor de hand liggend onderwerp in een dierenwinkel.

“Jammer toch, hè?,dat ze bij haar wel komen en bij mij niet,”vervolgt ze op enorme zeurtoon. “en ik ben juist zo’n dierenliefhebster.” Nou, als zij tijdens het voeren ook zo zeurend praat, snap ik best dat de vogels wegblijven. 

“Komt door de katten,”zegt de dierenvriendin. “Die jagen alle vogeltjes weg. Zulke rotbeesten zijn het! Krengen! Nu heb ik gif gekocht. Van gehakt maak ik balletjes en daar stop ik ’t gif in.”  

Wat?! Katten gif voeren?! Ontdaan loop ik dichterbij.

Kijk haar staan, met haar uitgestreken gekreukelde gezicht! Grijze knot, zwarte jas, zwarte rok, blikdichte zwarte kousen, zwarte tas. Boy, oh boy. Het toonbeeld van keurige degelijkheid. Haar dochter, bij wie de vogeltjes  blijkbaar wel komen, ziet al even zwart als haar moeder. De dochter is zichtbaar trots op mama, die zoveel van dieren houdt. Dat moet je als mens maar gegeven worden, hoor!  

‘Gij zult niet doden’, ligt op het puntje van mijn tong. Katten zijn ook dieren,hoor! Schijnheilig rotmens. Sjonge, wat heb ik zin in ruziemaken!

De verkoper heeft zijn meest neutrale gezicht opgezet. Taxerend kijken hij en ik elkaar aan. Ik ken ‘m nauwelijks, maar herken de blik: twee zielen met één gedachte.

En nou, hup! als de sodemieter die winkel uit, denk ik, anders slá ik je eruit. Wegwezen! En dat doet ze, weggaan. Mijn ogen prikken nijdig in haar rug. Flutwijf! (Zeg ik netjes hè?, heel netjes)

Thuis heb ik spijt dat ik van haar geen gehakt gemaakt heb. Grrr!

7 thoughts on “Een dierenliefhebster? Grrr!

  1. Als mij dit overkomen was, had ik ook mijn mond gehouden en daar achteraf spijt van gehad. Maar zou ik mijn dochter (dierenliefhebster in de ware zin des woords) bij me hebben gehad, dan zou zij haar absoluut de waarheid gezegd hebben. Vogeltjes voeren en katten vergiftigen…. spoort niet, dat mens!

    • @ Midlife Me: ik ken Adje niet, maar zelfs ik moet er niet aan denken. Ik heb spijt als haren op mijn hoofd dat ik niks terug gezegd heb tegen de ‘mevrouw’. En ik heb echt heel veel haar…

  2. Nou ja zeg, hoe haalt iemand dat in zijn hoofd. Dan spoor je toch niet? Overigens liet hier de verkoper ook een veer vallen:-) Hij had best iets vermanends kunnen inbrengen. Dat van dat “flutwijf” vind ik een mooie. Die ga ik onthouden!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *