Kunsthal

Kunsthal

‘Wat denken ze wel niet bij die Kunsthal! Dat middelbare scholieren criminelen zijn?’ schampert Kind.
Na de schilderijenroof hebben ze de bewaking zo aangescherpt, dat leerlingen zich alleen onder begeleiding van vijf veiligheidsmensen en drie leraren, van de ene naar de andere ruimte mogen verplaatsen!’ Ze spreekt de woorden met nauwelijks verborgen afschuw uit en kijkt er veelbetekenend bij. Mensen, waar gaat onze samenleving naartoe?

Alsof zij voor d’r plezier naar die Hal was gegaan. De schilderijen konden haar sowieso niet bommen, want ze gingen voor de tentoonstelling van Maillol. Die heeft trouwens erg mooie beelden gemaakt. Alleen maar van vrouwen. Dat vindt ze wel wat raar. Niet dat ze blote kerels hoeft te zien, alsjeblieft niet, laat haar daar vooral van verschoond blijven.

Waar was ze ook alweer? Oh ja. Iedereen moest zijn telefoon inleveren. Zijn ze bang dat iemand foto’s gaat nemen en die later op Feestboek zet? Tsssk, alleen het idee al. Ze vond er geen reet aan, aan die schilderijen. Ze zou ze nog niet gratis willen hebben.
Er hing daar een lijst aan de muur met vier gelige plakkers.
‘Ohh…’ had iemand uit haar klas gezegd, ‘het schilderij dat daar hing, hebben ze gejat!’
Beledigd had iemand van het museum gesnauwd: ‘Nee, dat is óók een kunstwerk.’
Toen was Kinds reactie geweest dat ze het logisch vond dat de dieven dat schilderij hadden laten hangen. Vreemd, die reactie werd niet gewaardeerd, maar dat ze het gezegd had, gaf haar wel een stoer gevoel.

Wat het leukst was geweest, was dat ze met vriendinnen in een “klein, schattig cafeetje” omelet had  zitten eten. Dat was voor haar dé uitsmijter van de dag geweest.
‘…maar die gasten van die Hal, man, man…’ foetert ze.
‘…die zouden ze in een boomhut moeten zetten,’ vat ik het beleefd samen.
Kijk, dát bedoelt ze nou!

14 thoughts on “Kunsthal

  1. Ja jammer wel want zo beleven ze het ook niet als leuk om daar naar toe te gaan. De goeie moeten weer onder de kwaaie lijden he…. Nou ja een omelet maakte weer veel goed.

  2. toch wel jammer dat zo’n maatregels nodig zijn voor een simpel museumbezoek. Maillol kende ik niet, maar het zijn in elk geval mooie beelden. Ik zie ze ook liever van vrouwen dan van mannen… 😉

  3. Pfffff kunst … d’r zijn niet eens zoveel werken wat echt kunst genoemd kan worden, en dan die prijzen die ze er voor durven te vragen, schandalig! Een omelet bakken, da’s pas kunst!! (en lekker goedkoop 😉

  4. Tja, soms is kunst alleen maar kunst omdat het kunst genoemd wordt. Van mooie dingen kan ik, net als jouw kind en dat van mij, intens genieten. Wij waren onlangs in het museum voor moderne kunst in Arnhem. Ook daar hangt/staat/ligt veel dat blijkbaar onder de noemer kunst valt maar dat ons niet kon bekoren.

  5. Ik grijns. Vanwege dat: ‘dat is óók een kunstwerk.’ Hilarisch, het had een vraag van mij kunnen zijn. Die dochter van jou heeft een heel gezonde kijk op het leven. Een eigen kijk. Moet zo blijven. En die boomhut mag van mij goed gevuld worden met eigentijdse zogenaamd kunstminnende minkukels in ivoren torens.

    Plato heeft gesproken.

  6. Ha, ha, ik snap ook weinig van dat soort kunst. Helaas tot ergernis en wanhoop van dochter die dit geheel anders ziet maar dan ook een echte kunstacademie-studente is. Overigens zijn die beelden van Maillol wel heel erg mooi.

  7. Ik kan me er álles bij voorstellen en dan weet ik nog dat er bákken subsidie gaan naar dit soort ” plakkertjeskunst” geen stérveling die alles op een rijtje heeft in z’n kanarie geeft daar één cent aan uit en dús gaat de subsidiepot open ! Kind heeft gewoon goede smaak 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *