Autopech

Tweede en geheel herziene versie 😉 

Bevroren autoslot‘Koud, hè?’ zegt Vriendin. Ik knik, en kijk met verbazing naar de kleren die ze draagt. Het lijkt wel of ze een poolexpeditie gaat afleggen.
‘Waar ga je heen?’ vraag ik.‘Nou gewoon…naar de zaak,’ zegt ze geirriteerd. Logische dat ze dik is aangekleed: die zaak is zeker vijf  kilometer verderop.

Vriendin maakt van haar wijs- en middelvinger een V, en houdt die horizontaal tegen haar lippen. Ze ademt een teug vrieskou in, inhaleert diep, en blaast zogenaamd vergenoegd de lucht weer naar buiten. Het arme mens staat stijf van de onthoudingsverschijnselen.
‘Als ik nog rookte, zou ik van binnen veel warmer zijn,’ zegt ze.  Ze kijkt mij knorrig aan, alsof het mijn schuld is dat zij gestopt is.
‘Je bent ook nog maar net uit bed, hè?’ zeg ik vergoelijkend. ’t Is nog waar ook, want de vouwen van haar kussen staan op haar wang.

Ze loopt naar haar auto, steekt de sleutel in het slot en draait ‘m om.
‘Shit!,’ foetert ze meteen daarna, ‘ik krijg de deur niet open! Zit het rubber  vastgevroren. Dat heb ik weer.’ Ze slaat stoere taal uit, maar daar trekt het portier zich niets van aan.
Uit haar jaszak diept ze een oude perskaart van de NOS op. Geen ijskrabber schrapt beter dan deze kaart, en klappertandend gaat ze de ramen te lijf. Tussendoor loopt terug naar de autodeur: nog steeds potdicht.

Ze moppert dat ze straks nog slotontdooier nodig heeft om de rits van haar jas open te krijgen. Raam na raam verliest zijn ijs. Als laatste is het passagiersraam aan de beurt. Vriendin kijkt er doorheen naar de “overkant” en ziet dat het zwarte palletje nog steeds ingedrukt staat. Oftewel: de deur is niet eens van slot geweest.
Weer een typische Vriendin-actie. Of zou het de frisse lucht zijn…?

17 thoughts on “Autopech

  1. Hahaha, wat heb je deze ‘uit het leven gegrepen’ gebeurtenis weer lekker vlot geschreven Kakeltje. 🙂
    Een bevroren slot heb ik nog niet gehad, wel een bevroren deur.
    Ga ik de uiercreme van Melody maar eens proberen. 😉

  2. haha, het is wat: stoppen met roken.

    ik had een paar jaar geleden ook zo’n lekkere actie met ruiten ijsvrij maken (krabben vind ik een raar woord, net alsof ik met mijn nagels het ijs van de ruiten verwijder)
    ik had gehoord dat het slecht voor het milieu en voor je auto was, dat je de motor liet draaien tijdens het krabben(zeg ik het toch)
    dus maakte ik eerst de ruiten schoon, wat een pokkenwerk was omdat de vorst heel venijnig had toegeslagen.
    toen alle ramen goed schoon waren, kroop ik achter het stuur en draaide ik de sleutel in het contact om…. zonder resultaat. de motor gaf geen krimp!accu leeg.
    moest ik de auto van gert meenemen… maar die zat nog onder het ijs!

    had een mooi blog geweest…. 😉

  3. Het zou me zomaar kunnen gebeuren hoor hahaha Of zoals ik had de achterklep die niet openging omdat ie bevroren was en al mijn krabbers daarin liggend. 😉 Leuk verhaal.

  4. Och arme ….. lijkt wel een prototype van de anti-rook-brigade 😉
    En toch heb ik medelijden met haar… Het probleem van dichtgevroren autosloten en autodeuren heb ik gelukkig nog niet mogen ervaren… waar simpele uiercreme toch niet al goed voor is he?

    Enne Henk was aan de deur met een verrassing! Superlief! Dank je wel!

  5. Op dagen als deze ben ik blij met mijn fiets. Nooit krabben, nooit bevroren onderdelen. Tegen de tijd dat ik de straat uit ben, heb ik het altijd alweer warm. Prima dus! 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *