Poetsen

WE-300 van Plato met als thema: poetsen.
Een verhaal uit de oude doos, maar het is er geknipt voor!

Deskundig speurt hij met de Swiffer in zijn hand de woonkamer rond. Vanochtend heeft hij alles gezeemd, maar stof valt heel de dag door naar beneden. Dat zie je, zeker wanneer je zoals hij dagelijks de  ramen zeemt en zonnestralen vrij naar binnen vallen.

Hij kent mensen die boekenplanken hebben met een grijze waas eroverheen. Of die televisie kijken zoals ze vroeger in koude winters naar buiten probeerden te kijken: eerst tegen het glas blazen en dan met je hand een opening in een ijsbloem wrijven. Of mensen bij wie je voeten vastplakken aan de keukenvloer. Zelf sopt hij alles tot het blinkt. Hij is trots, dat zijn kookplaat zo glanst dat hij zijn spiegelbeeld erin kan zien.

Na de dood van zijn vrouw kreeg hij zo’n enorme dreun van eenzaamheid, dat hij bedacht ter afleiding de meest vlekkeloze schoonmaker ooit te willen worden. Niet dat hij er plezier aan beleeft. Na zichzelf een weekend lang grondig geobserveerd te hebben, was het tot hem doorgedrongen dat hij een slaaf van zichzelf geworden was. Dat hij geen leven meer had, zo ernstig zat hij bij zichzelf onder de plak.

Sinds hij in therapie zit, gaat het gelukkig wat beter. Hij kan er al voorzichtig grapjes over maken: ik ben S en heb metvrees. Dat was het begin van de stap vooruit. De therapeut had gezegd dat hij niet mocht verwachten dat hij van de ene op de andere dag genezen zou zijn, maar dat het juist in kleine stapjes moest gaan. Daar is hij zich van bewust en daarom is hij ook zo tevreden over zichzelf. Twee vliegen in een klap, daar houdt hij van!
Glimlachend pakt hij de bloemenvaas. Hij gooit de bloemen weg, spoelt de vaas schoon en gooit er een tablet Steradent in, samen met zijn kunstgebit.

36 thoughts on “Poetsen

  1. Ja, vooral door de uitsmijter van je verhaal herkende ik ‘m. 😉
    Het lijkt me vreselijk om smetvrees te hebben. 🙁

  2. Ik kende hem niet. Maar ik lees ook niet vaak schrijfuitdagingen of vervolgverhalen.
    Deze vind ik heel leuk.
    Het zal best erg zijn als je met smetvrees bent behept, maar ik heb wel om moeten lachen. Leuk, dat einde.
    Janny

  3. whhaaaa kakeltje als je zo aflsuit maak je het verhaal weer hilarisch:-)

    ik ken zo iemand met metvrees…
    en da’s héél erg

  4. ‘Een schoon huis geeft een schoon hoofd’, zeggen ze. Maar als dat schoonmaken dwangmatig wordt, tja … da’s weer niet gezond voor je schone hoofd. Enne, therapie kan ook weer als ‘dwangmatig’ worden ervaren. Maar daar is vast ook weer therapie voor 😉

  5. ik ken ze hoor: die smetvrezenden.
    het is een hel.
    alles herhalen, ontelbare keren je handen wassen.
    ken een vrouw die het heeft en als haar kind van school kwam (tussen de middag en aan het einde van de dag) werd ze buiten uitgekleed en daarna onder de douche gezet.
    arm kind….
    mooi verhaal, die vaas met het kunstgebit maakt het helemaal af…

  6. Het aloude thema van het huis schoonmaken, maar met een geweldig originele inslag. Heel goed geschreven. Mooi hoor!

  7. Ik ken iemand die op verjaardagsvisite komt, iedereen een handje geeft en daarna haar handen gaat wassen. Geen idee of je daar echt vanaf kunt komen. Het verhaal is nieuw voor mij en vind het goed en met gevoel voor humor geschreven.

  8. Ooit werd door een student psychologie aan mij gevraagd of ik s -metvrees had waarna ik in een enorme lachbui uitbarstte. Waarom vroeg ik, omdat je zo vaak je handen wast. En dat is wel zo heb een hekel aan vieze handen maar ben niet echt behept met het schoonmaakvirus al hou ik mijn huis wel schoon natuurlijk. Lijkt me enorm lastig om zo te zijn maar weer een mooie WE neergezet, misschien een ouwe maar ik kende hem niet dus nieuw voor mij. “Goe gedaan meisje” 😉

  9. Smetvrees is écht killer als je er niet tijdig bij bent ,evengoed heb jij er weer een leuk verhaal van gemaakt ….eh ,nou ja , voor mij is het nieuw dus net gemaakt 😉

  10. Mooi verhaal. Ik denk dat ik deze maand (nou ja, volgende mag ook nog hè?) ook eens mee ga doen aan WE-300. Eens kijken hoe ik dat vind.

  11. Hoi Mirjam
    S.Metvrees is heel erg als je dat hebt.
    De moeder van een oud-collegaatje (raar woord eigenlijk) had het. Ze zijn 1x op vakantie geweest, dat was geen succes, het vakantiehuisje moest eerst ”ontsmet” worden voor ze naar binnen mochten.
    Eigenlijk is het zielig.
    Mooie WE!

    Liefs Petr@

    • Ja, daarom ging ie naar therapie. Ik hoop dat lezers met dezelfde aandoening iets aan mijn “oplossing” hebben 😉 Maar inderdaad, je zal ’t maar hebben…

  12. Een heerlijk WE, het is nu eenmaal een gegeven dat sommige mensen spik en span leven of onder het stof, bij beide gevallen waar TE voor staat en men gevangen is in zijn eigen net, is hulp wel aan de orde 😉

  13. Iehhhh, hij kent onze buren (die de tv zo schoon moeten maken om iets te kunnen zien).
    Fijn dat ie in therapie zit, zo’n kwaal is toch vreselijk? Mijn achterbuuf poetst zelfs het tuinhek…aaaargh!

  14. Oh hemel dat is toch verschrikkelijk, als je zo dwangmatig bezig bent. Maar goed, mijn schoonmoeder had er dus ook een handje van. Maar hij is er vanaf… slaat gelijk helemaal door naar de andere kant. Echt hilarisch! Ik heb weer genoten :-).

  15. Wat een verhaal.Ik heb ooit een paar maanden dwangmatig mijn handen gewassen als ik iets of iemand aangerakt had brrrr.Gelukkig geen therapie nodig gehad ,wel was ik altijd mijn handen na het boodschappen doen ,vind die karretjes vasthouden wel erg vies !Het slot van het verhaal vind ik echt super ,je brengt me op een idee voor als ik zuinig wil zijn whahaha
    Lieve gr Elisabeth

  16. Een tijdje geleden kreeg ik een nieuwe leesbril, ik zie nu het stof weer overal liggen… Ik moest gruwen maar ook vreselijk lachen om jouw WE!

  17. Een oudje. Ik herkende hem trouwens niet dus misschien is ie van voor mijn tijd.
    Wat een verhaal. Verschrikkelijk als je zo’n kwaal hebt. Ík heet S. en ik heb metvrees,’is grappig gevonden. En dan die afsluiter, die zal menigeen doen rillen 🙂 Heerlijk zoiets.
    Poeste is geen poetste he? Dus het woord komt eigenlijk niet in het stuk voor, zou je kunnen zeggen.

    Mirjam, oud of niet oud, ik heb het verhaal met rillingen (de inhoud)en plezier (de schrijfstijl) gelezen. Je bent echt een uniek kakelke.

Reacties zijn gesloten.