Hondentrouw

WE-300 van voor maart 2013 van Plato met als thema: stamelen.

Moet je zien hoe ze erbij zit! Met een papieren zakdoekje dept ze haar opgedirkte ogen droog, en de advocaat trapt er nog in ook. Hij piekert er niet over zijn hond aan zijn ex mee te geven; hij likt nog liever de Kliko schoon.
Ze was eeuwig te beroerd dat beest uit te laten.

Hij kan haar aanstellerige gedoe niet langer aanzien. Hij loopt naar de deur van de spreekkamer, praat kort tegen iemand, en met een gezicht dat zegt dat het leven een zware beproeving is, duwt hij haar een riem met hond in de handen.

‘Hier,’ zegt-ie, ‘Ik heb erover nagedacht: je mag hem hebben.’ Het beest besnuffelt haar, zwaait wat met zijn staart, en laat zich naast haar stoel neerploffen.
Haar blik is ondertussen veranderd van verbazing naar ongeloof. Hij geeft haar haar zin? Zomaar? Alhoewel… ze heeft altijd geweten dat hij de ruggengraat van een tuinslang heeft. Triomfantelijk kijkt ze de advocaat aan, en maakt aanstalten de spreekkamer te verlaten.

‘Moment,’ zegt hij, en staat voor de tweede keer op. Hij opent de deur, en een hond rent enthousiast de kamer binnen. Het beest spring tegen zijn baas op, likt hem in zijn gezicht. en keurt de vrouw geen neus waardig.

Mastino Napoletano

‘Zie je,’ zegt hij tegen het verbaasde gezicht van de advocaat, ‘mijn ex herkent niet eens haar eigen hond.’Ontdaan kijkt zij van de ene naar de andere hond. ‘Wat…hoe…snap ’t niet,’ hakkelt ze.
‘Heel eenvoudig,’ zegt hij, ‘de hond die jij vasthoudt is het zusje van Boomer.’
Met hysterisch glinsterende ogen hapt ze naar adem.
‘Dit is niet je geluksdag, hè?’ zegt hij mild. Hij staat op en loopt de spreekkamer uit. Halverwege tilt Boomer zijn achterpoot op, en watert spontaan tegen een plastic kamerplant in de hoek. Wat is geluk toch simpel.

 

 

 

44 thoughts on “Hondentrouw

  1. Wat heb je deze WE weer meesterlijk geschreven Kakel. Ik zie het helemaal voor me. 🙂
    Even dacht ik dat de hond tegen haar tas zou plassen. 😉
    Zelf wacht ik nog op inspiratie om te gaan stamelen. ;-(

  2. Ja, ik weet het… long time no see. Maar de afgelopen weken heb ik niet bepaald om opdrachten verlegen gezeten. Het is zelfs zo erg, dat er van bloggen weinig terechtkomt… laat staan lezen bij anderen. Ik bega niet opnieuw de fout te beloven dat ik mijn ‘neus’ hier snel weer laat zien. Simpelweg omdat ik weet dat ik die belofte al snel weer zal moeten verbreken. Het neemt niet weg dat ik je, zij het minder regelmatig, zal blijven bezoeken. Want helemaal zónder Kakeltje… dat gaat me niet lukken. 🙂

  3. Als spiegels konden praten…

    om
    het beoogde doel,
    gecamoufleerd eigenbelang, te bereiken

    is de ambitie niet in te dijken
    en gaan sommigen over lijken

    ze durven
    daarna
    zelfs nog in een propere spiegel te kijken

    Lenjef

  4. Ohhhhhhhhhhhhhhh wat heb ik een spijt!
    Wat had ik graag een vlo geweest, dan had ik haar op een delicaat plekje gebeten zodat ze lang jeuk zou hebben!
    Wat een hilarisch verhaal, geweldig gewoon, hoe krijg je het verzonnen!

    -x-♥

    • Ja, een luis in de pels, of een vlo, nog beter 😉
      Geen idee waar het vandaan komt. Ik ga gewoon zitten en dan rolt er iets uit mijn pen. (Soms ook niet.) Daarom ben ik ook totaal ongeschikt voor schrijfwedstrijden: ik kan niets bedenken ;-(

  5. Jij kunt echt goed schrijven. Ik liet mezelf helemaal meeslepen door je verhaal. Je eigen hond herken je toch al staat er een dubbelganger voor je neus. Typeert haar dat ze bij de neus is genomen.

    Inderdaad vrouwen van dat soort, Klivia verwoord het zoals het is.

    Komt er nog eens een boek met je leuke verhalen? Ik koop het beslist.

    • Een boekje van me?? Ah…wat verlief. Wordt er helemaal verlegen van. Ik vrees dat ik niet goed genoeg ben voor een boekje 😉 Maar ontzettend, vreselijk, verschrikkelijk bedankt voor het compliment!

  6. Hele leuke WE!
    Ik zou die hond niet willen hebben hoor, als die zijn kop schudt vliegen de klodders in het rond bleh… Hij mocht hem houden van mij 😉

  7. Wat smakelijk en hoe kom je erop Hihihi ik zie het gezicht al voor me 🙂
    Op het laatst dacht ik hij tilt zijn poot tegen haar been op hahaha 😉
    Sterke en humoristische WE

    LIefs Laura

  8. Mooi verhaal en die hond, haha ik weet dat bij jullie op ’t dorp iemand woont die heel veel van die honden heeft ;). Je eigen hond niet herkennen dan verdien je hem ook niet.

  9. Goede WE. Mooie oplossing van de man. Maar was de rechter nu ook overtuigd? Stilletjes hoop ik van wel. Misschien kun je Hans de Zwans het verhaal laten schrijven uit het oogpunt van de vrouw. Dan hebben we wat te kiezen.

  10. Jij moét familie van ene Salomon zijn om zulke wijze oplossingen te bedenken voor dit soort problemen!
    Gewéldig verhaal weer , je verwent ons!

  11. Je schrijfsels zijn altijd om in te lijsten.Je’ zou ze moeten printen en bijhouden. Maar ik heb geen printer ( snik)
    En die foto van dat lief hondje, ’t is wel ne grote hé) zou ik nu toch ook niet durven knuffelen. Hij duwt me zo tegen de grond , zeker weten. Maar het zijn schatjes heb ik eens gehoord.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *