Hoogspanning

Ruim twee weken geleden…

´U ziet er niet depressief uit,’ zei de dokter bij binnenkomst. Ik knikte. Ook al leef ik onder een grauwsluier, ik verdom het er verlept bij te lopen.
Het gesprek begon vriendelijk, maar ergens halverwege is er iets misgegaan. De arts  stelt vragen, maar onderbreekt me als ik antwoord geef, en kijkt elke twee minuten op z’n horloge.
‘De neuroloog denkt dat u CVS/ME heeft?’
‘Ja, daarom heeft…’
‘Hoe slaapt u?
‘Slecht.’
‘Dat doen alle depressieven,’ zegt hij afwezig.
‘Ik heb een tekort aan REM-slaap,’ zeg ik. Hij kijkt me onderzoekend aan.
‘Hoe bent u daar achter gekomen? Via Google?’ Nou ja, de hork!
‘Slaaponderzoeken bij uw collega.’ Geirriteerd rammelt hij op zijn toetsenbord en bestudeert het beeldscherm. De informatie schijnt hem niet te bevallen. Hij vouwt zijn handen achter zijn hoofd en declameert: ‘Is het leven zinvol van zichzelf, of moeten we het zinvol maken?’ Die kreet heeft ie ook niet zelf verzonnen.
‘Plato,’ mompel ik, waarom weet ik zelf ook niet.
‘Aha, een patient met belangstelling voor filosofie!’ zegt hij quasi grappig. U wilt de praktijk overnemen?’ Om er meteen achteraan te vragen: ‘Wat doet u heel de dag?’

Ik ben volkomen uit het veld geslagen. Het enige wat ik uitkraam is: tweedehands boeken verkopen voor Kika.
‘Kika? Wat is dat?’ vraagt de arts. Ben ik nou gek of hoe zit dat?
‘Kinderkanker,’ zeg ik.
‘Nóóit van gehoord,’ zegt-ie. Hij kijkt me aan alsof ik het terplekke verzin.

Verdriet raast als een inktzwarte wolk in razend tempo dichterbij. Ik kan niet meer. Deze man zuigt mijn laatste restje levensvreugde en energie op. Ik slik. Ik ga niet huilen, want die lol gun ik ‘m niet.

‘We gaan het zo doen,’ zegt hij resoluut. ‘We nemen u op in, u stopt met alle medicijnen, begint met zware nieuwe, en krijgt u een elektroshock.’ Een elektroshock? Ik pieker er niet over.
‘Ik wil geen shock,’ zeg ik.
‘…duurt twee tot drie weken,’ praat hij onverstoorbaar verder, ‘afhankelijk van het incasseringsvermogen van de patient.’ Over zijn bril, kijkt hij me veelbetekenend aan. Hij heeft niet één keer gevraagd wat ik wil. Waarom doet ie zo onsympathiek?
‘Ik wil geen shock,’ zeg ik weer. Het komt er minder resoluut uit dan ik van plan was.
‘We maken een afspraak voor over vier weken; krijgt u ook de uitslag van de onderzoeken. Neem uw man mee, dan komen we er wel uit.’ Ten teken dat het gesprek is afgelopen, staat hij op, en mag ik zijn slappe handje schudden.
Ik draai me om zodat de psychiater mijn tranen niet ziet, en vlucht de eerste de beste wc in.

Buiten slikt de betaalautomaat mijn kaartje in. Als ik een kwartier later een nieuwe heb, gaat de slagboom van de parkeergarage niet omhoog. De brug gaat open. Een automobilist vóór me rijdt een eend dood, en al die tijd schuurt het gesprek na in mijn hoofd. Tot thuis houd ik het droog. Nog maar net.

46 thoughts on “Hoogspanning

  1. Echt waar Mirjam? Net als meerdere mensen hier dacht ik eerst dat je een nachtmerrie beschreven had, maar ’t is dus echt…Wat een incompetente, ongelofelijke loser is die man…
    Eigenlijk zou je zo iemand moeten aanklagen, maar ja, waar begin je?
    ’t Sterkt het vertrouwen in de medische wereld in ieder geval niet zeg!
    blij te lezen dat het inmiddels weer goed met je gaat, heerlijk!!!
    lieve groet, Noor

  2. Stomme gedachte? WAS DEZE MAN JE SHOCKTHERAPIE?

    Ik heb 33 hulpverleners versleten in de tijd dat ik ziek ben.
    Er waren HELE GOEDE bij zowel bij de logen als bij de aters!
    Er waren hele slechte bij, idem hierboven.
    Een vrouwelijk psychologe zag het wel zitten in mij nadat ik haar gevraagd had of er medicatie bestond tegen de vele erecties die ik kreeg.
    Een mannelijke psycholoog leerde mij de fantastisch werkende cognitieve therapie, waar ik nu nog profijt van heb maar kwam niet achter mijn bipolaire stoornis.
    Dat deed een psychiater uiteindelijk na 4,5 jaar waarin ik de grootste narigheid uithaalde.
    Op een gegeven moment kreeg ik een bipolaire psychiater toegewezen die van Duitse afkomst en homo was en mij bezwoer op een Hitlerachtige wijze dat hij mij zou genezen.
    Na 2 maanden was hij met de noorderzon vertrokken en niemand wist waar hij was gebleven.
    Ik heb een psychiater gehad, die was zo verschrikkelijk goed maar ging plots ook weer ergens anders werken.
    En zo blijf je maar klooien met die lui!

    Ik ga helemaal met Joten mee.
    De juiste psieg, diagnose en medicatie!

    Ik hoop uit het diepst van mijn hart dat je GOED mag blijven Mirjam.

    • Ik heb het helaas met geen enkele chiater getroffen. Ja, de allereerste in het Sophia Kinderziekenhuis, maar daarna ;-( Ik heb grootschalige achterdocht tegen ze ontwikkeld en dat werd weer bevestigd. Hopelijk gaat voor jou eens en voor altijd de zon schijnen, lieve Hulk 🙂

  3. Lieve Mirjan, Van je reactie op Hulk zijn weblog kwam ik dus hier terecht en hen met grote verbazing alles gelezen. Hoe je nu genezen bent.. Daar van gaan we dan vast nog wel meer lezen hoop ik.’Terug komend op dir bovenstaande verhaal; maakt me bang. Bang omdat ik afgelopen vrijdag ook een intake gesprek heb gehad met een (vrouwelijke) psych.. Al jaren tob ik met tijdelijke dips. die ik weg lach. De een zegt, t is de overgang( daar ben ik al 2 jaar voorbij) de ander zegt t is t geloof..de ander zegt,,t igt in de relatie. Ik weet het dus niet meer. Maar een psych kan je dus ook niet helpen omdat je t zelf kan neergooien in welke hoek? Hulk zei in een blog dat we kunnen liegen als de beste tegen psychs. Nu lees ik jou verhaal en denk.. daar begin ik dus echt niet aan zo…. en medicijnen ook niet Als ik jou zo lees dan denk ik.. Ik redt het zelf wel. Maar wat is er nu gebeurd met jou., dat wonder?? Is er voor je gebeden????? Komt het wonder van boven? dus toch?

      • Dank je Mirjam en graag want ik zit er helemaal doorheen… Als ik alle reacties zo eens lees denk ik dat ik beter helemaal niet aan een psych kan beginnen en zeker geen medicijnen. Als ik de hulk hier lees met 33 psychs, dan hou ik weinig hoop over . Enkel een arm, een luisterend begripvol oor zou al een wonder zijn .

  4. Ik las je reactie bij de Hulk, dit heb ik dus gemist. Ik zou zo met Broea meegaan, dat weet je inmiddels wel. Maar…..Gelukkig is dit inmiddels niet meer nodig. Dat vind ik erg fijn, maar tjee zeg wat zou ik graag met Broea mee zijn gegaan!

  5. ‘k heb al een beetje mijn deel dokters en psychiaters gehad, en ik geloof je zonder meer. wat sommigen zich permitteren hou je gewoon niet voor mogelijk.
    feit is dat als zo’n pipo zo (Hij vouwt zijn handen achter zijn hoofd en declameert: ‘Is het leven zinvol van zichzelf, of moeten we het zinvol maken?’) tegen me begint sta ik recht, zeg dat het verloren moeite zal zijn en ik ben weg, zeker weten!
    en elektroshocks, laat me niet lachen, ze waren al eens het ei van columbus, maar op den duur waren de nevenwerkingen (breuken en spierscheuringen enz) te ernstig en zijn ze wat naar de achtergrond gezakt, om de laatste decenia terug aan een opmars te beginnen, nu onder narcose. ik heb in mijn leven al 4 keer de “kans” er toe gehad: no way! een oom van me heeft er al tig gehad: ze helpen inderdaad tijdelijk moet ik toegeven, maar nu is hij een regelrechte robot geworden….
    m.i. is een psy stoornis vooral een zoektocht:
    -de juiste psychiater
    -de juiste diagnose
    -de juiste medicatie
    en dat kan nog wel eens een tijdje aanslepen.
    ik hoop oprecht dat je er snel aan uitraakt!

    • Ik heb weleens een psychiater gehad, die zei: depressie is niet aan te tonen in de hersenen, dus bestaat het niet. Hij lachte er niet bij. Ondertussen wil hij wel dat je tig soorten therapie móet gaan volgen. Moeten doe ik alleen op de wc 😉 Het trieste van alles vind ik dat je naar ze toegaat omdat je teneinde raad bent, en dan behandelen ze je als een stuk vuil. Echt, ik heb alleen maar negatieve ervaringen met psychiaters. Ik dacht: laat ik het nog eens één keertje met zo’n arts proberen, er zal toch wel een sympathieke tussen zitten?
      Jammer dat jij ook spreekt uit ervaring…Bedankt voor je aanmoediging. Laten we afspreken dat we beiden niet opgeven!

  6. Een ‘arts’ die KiKa niet kent? Heb je al eens geGoogle’d op die druif zijn naam?
    Zal Broea volgende keer mee gaan? Ik heb nog wel wat vrienden bij ‘de inspectie’ en mijn linker hand heeft een broertje… da’s mijn rechter…

  7. En dat is een arts?! Hij doet me eerder aan een Dementor uit een Harry Potter boek denken. En hij kan zo in het rijtje van onbekwame artsen (die later gewoon elders aan de slag gaan). 🙁
    Ik zou het niet zo lang droog gehouden hebben hoor Kakel. Respect voor jouw zelfbeheersing.
    En nu vlug naar de Update…

  8. Dat uitgerekend jou dit overkomt, iemand die ik alle goede zorgen, troost en hulp toewens … wat een ongelooflijke l*l! Alle vertrouwen in één klap verdwenen! En dat noemt zich psychiater … Ïk zeg: hou vol Kakel! Schudt die man van je af!

  9. Lieve schat ik ben duidelijk niet de enige; dacht dat ik een verhaal van je te lezen zat en begon halverwege toch te vrezen dat het geen fictie was …
    Dit is te erg, hier schiet je niet mee op. Op naar iets anders, hoop dat dat niet te moeilijk is.

  10. Deze hork máákt patiënten, en huil voorál even lekker uit thuis, dat doet goed al is deze vent inderdaad jouw tranen niet waard!
    Als het érgens belangrijk is dat “het klikt”tussen klant en zorgverlener …dan wel bij een psychiater!Wég daar !

    • Ja, maar je blijft hopen dat ze behalve dokter ook mens zijn. Kennelijk teveel gevraagd…En altijd op de momenten dat je ze het hardst nodig hebt. Gelukkig is het warm in Blogland!

  11. nou zeg kakeltje,
    zo’n hork heb ik ook ooit gehad, oude tijden herleven weer bij het lezen van jouw stuk, tótdat ik een héél aardige dokter kreeg die met me meedacxht, en meeleefde,
    wat een verschil,
    deze zakkenwasser heeft nog niet veel meegemaakt, laat staan inlevingsvermogen,

    weg met dit soort dokters,

    * armen om je heen sla*

    xxx

  12. Dovemans gesprek bij een zielenknijper

    hij kon het gewoonweg niet laten om naast elkaar te praten
    er zat een prop in de luisterende oren
    of hij was ooit selectief doof geboren
    én blind, want de schreeuw om hulp had hij niet in de gaten

    Hopelijk vind je toch ergens luisterende oren, Mirjam!
    Sterkte!
    Lenjef

  13. Over shock gesproken, tjemig de pemig wat lees ik nu toch allemaal? Helaas weet ik dat dit soort “mensen” bestaat en er nog poen voor krijgen ook. Kan je hier niet weg? Hier schiet je totaal niks mee op. Het maakt me gewoon ontzettend kwaad!

  14. Hè? Ik dacht dat dit een boze droom was waaruit je (aan het einde van het verhaal) weer wakker schrok. Niet te geloven gewoon! Mijn oudste heeft ook cvs/me klachten en fibromyalgie (al een paar jaar) en liep ook, voor zover dat lukte, van het kastje naar de muur. Artsen weten gewoon niet wat ze ermee aanmoeten. Naar een psychiater of psycholoog wil ze niet en na dit verhaal gelezen te hebben lijkt mij dat hééél verstandig. Voorlopig doet ze niets meer, heeft wel een prescan gehad om eventuele lichamelijke oorzaken uit te sluiten. Gelukkig was dat allemaal in orde. Nu heeft ze weer een studie opgepakt en probeert het zoveel mogelijk te accepteren en naar haar lichaam te luisteren. Soms gaat het een poosje redelijk en dan stort ze weer in. Mensen denken vaak dat het tussen de oren zit maar als je lichamelijk zo heftig reageert kan dat bijna niet zoiets zijn. Wel werken onbegrip en botheid nou niet bepaald mee voor je psychische gesteldheid. Mirjam ik wens je heel veel sterkte. Blijf in jezelf geloven en in de dingen die wél goed gaan. En blijf uit de buurt van die psychiater!

    • Jeetje, heeft de kind cvs/me en fibromayalgie? Wat zwaar als je nog zo jong bent, en zoveel mogelijk uit het leven wil slepen. Dat laatste wil ik ook nog natuurlijk 😉 maar nogmaals: als je jong bent helemaal. Knap dat ze toch haar studie probeert af te maken. Kijk, als artsen niet weten wat ze ermee aan moeten, kunnen ze dat toch gewoon zeggen? Eerlijk is niet altijd heerlijk, maar je weet wel waar je aan toe bent… Bedankt voor je lieve woorden en heel veel sterkte met en voor je kind!

  15. Mirjam toch, als dat geen fictie verhaal is vind ik het erg voor jou. Kan het bijna niet geloven. Iemand die zo bij de pinken is er zo door zitten.
    Een dokter die bij een eerste gesprek, zonder voorgaande gesprekken al een elektroshock aanraad is de naam dokter niet waardig.
    Kent zijn stiel niet…. In dit geval ben je veel beter met een
    psycholoog .Die zijn —of zouden het moeten zijn veel humaner en begripvol…… Zij zullen je geen te zware medicijnen geven en je beter navolgen.
    Geen karikatuur van een psygiater,….

  16. Kakel, is dit ECHT jouw dokter? Is het geen fictie? In dat geval zou ik hem berichten dat dit het laatste gesprek was. Want hij kan jou niet beter maken. Daarvoor heb je een mens nodig en hij is een in zichzelf gelovende machine. Weg met die vent. Jezelf een hoek in laten slaan kan altijd nog. Er zijn gerust wel goede, meedenkende artsen die de patiënt echt vooropstelt. Doen!!

  17. Weg daar Kakel ga met je HA of een vertrouwenspersoon aan de slag dit hoef jij niet te pikken nog te slikken van zo’n ego tripper !

    Ik heb jaaaren geleden een soort gelijke idioot voor me gehad als het aan hem had gelegen zou ik ook aan de medicamenten zitten, mooi niet heb net HA gesproken en mijn vertrouwenspersoon ben zonder medicatie en in een andere dagbehandeling gekomen, meid zet je door heel veel sterkte xxxxx

  18. wat een ongelooflijke …… hork!
    van verbijstering kan ik bijna niet meer uit mijn woorden komen.
    ga je de volgende keer weer naar die paarden*piep*?
    neem dan in ieder geval iemand mee, want hier klopt niets van!
    lieve kakel, sterkte en een heel dikke knuffel

  19. Jammer genoeg heb ik mijn portie aan onvriendelijke psychiaters ook al voorbij zien komen. Je kan beter met een psycholoog dan een psychiater te maken hebben is mijn ervaring.

    Als het even kan een ander zoeken en zo niet dan zeker je man bij het volgende gesprek meenemen. Wat een aso!

    • Welkom Bianca, en bedankt voor je reactie! Mijn man gaat zeker mee, en als ik eenmaal de uitslag van de onderzoeken heb, heb ik de psych niet meer nodig ook. Das pas een fijn gevoel 🙂

  20. Au, au en au. Wat erg dat je zo’n l*l van een psychiater hebt. Zeker zij zouden toch moeten weten hoe je met mensen om moet gaan. Hou je taai. Liefs en een knuffel, Karin.

  21. Nou ik val ter plekke van mijn stoel,wat een hork!!Daar heb je niets aan zo’n niksnut.Een psychiater zonder inleving vermogen,zeker z’n diploma bij een pak boter gekregen,tjonge jonge.Meid sterkte en als je weer wat opgekrabbeld bent een andere zoeken.

  22. Ach Mirjam ik wenstte dat dit een uit je duim gezogen verhaal zou zijn, maar het is ongelofelijk dat zulke mensen echt arts zijn!
    Laat je koppie niet hangen meid, we denken allemaal aan je!!
    XX

  23. Met afgrijzen lees ik het verhaal hoe deze ongelooflijke zak jou behandeld heeft. Ik heb er geen woorden voor.
    Onmiddellijk meid een andere dokter zoeken zulken zijn geen knip voor de neus waard.
    En zijn slappe handje verwoord precies hoe het karakter van de man is. Slap, nutteloos, kleine zielige man.

    Heel veel sterkte en laat je niet kisten door zo’n hork.

    Liefs,
    xxx

  24. Gátverdamme, wat een ontzettende zak. Meteen een andere zoeken, afspraak afbellen en een kopie van dit blog opsturen naar hem. Als je uitgejankt bent en jezelf weer hebt opgeraapt uiteraard. Hou je taai darling… Dikke kus.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *