Rotjeugd

Ik heb een rotjeugd gehad. Dat kwam omdat ik leed onder het schrijnend gebrek van een rijwiel. Mijn neefje had een skelter, mijn broertje een driewieler en ik had niks. Nou ja, een plaspop die ik wilde afstaan voor adoptie, maar waar geen poppenmoeder voor te vinden was.

Omdat ik toch wilde fietsen, sleurde ik mijn broertje van zijn driewielertje. Ver buiten mijn moeders gehoorafstand, want hij kon brullen! Helaas kwam ik met mijn knieen tegen het stuur, dus ik janken, en mijn broertje blij. Zijn kinderhand was toen nog snel gevuld.

Vindingrijk als mijn ouders waren, mocht ik elke woensdagmiddag een fietsje huren bij de “rijwielhersteller.” De man plukte een fiets uit het rek en het rijwiel was voor een heel uur van mij. Regen gooide roet in het eten. Hoe stug ik volhield dat ik mijn rode lakjasje, zuidwester en kaplaarsjes zou aantrekken, mijn moeder was niet te vermurwen: ik mocht niet fietsen wanneer het regende.
“Dan ging je lief zitten tekenen,’ vertelt mijn moeder trots op feestjes en partijen, want ja, als kind was ik “zó’n lief meisje.”

Tijd voor het grovere fietswerk werd het na een bezoek aan mijn tandarts. Mijn tandarts ja. Hij zei: ‘Je knarst in je slaap (ha! toen sliep ik nog…) Zijn advies luidde: ‘Neem een vriendje of ga sporten.’ Een vriendje, dacht ik, wat moet ik dáár nou weer mee? De hoogste tijd voor een racefiets.

Zomaar kreeg ik een vriendje. Hij vond fietsen een mannensport, en besliste dat ik voortaan met hem mee zou gaan naar tennis. De fiets bleef, het vriendje heb ik van de hand gedaan. Van schrik ben ik wel vier jaar vrijgezel gebleven.

Jaren later (vier dus) regende het dagenlang pijpenstelen. Helemaal chagrijnig werd ik ervan.
‘Ga alsjeblieft fietsen!’ zei mijn Vriend. Dat heb ik gedaan, en ik ben nooit meer bij Joris weggegaan. 

blij dat ik rij...

39 thoughts on “Rotjeugd

  1. Een pracht verhaal, helemaal jij Kakeltje! En daarom lees ik dus zo graag bij je! Ff een groetje vanuit mijn gedachten, gewoon …zomaar…omdat jij jij bent!

    Misschien begin ik binnenkort weer met bloggen, mijn keukentafel en mijn jeugdjaren, ach…………

  2. Mooie vertelling. En gelukkig maar dat het zo afliep. Anders hadden we nou allerlei ‘TANNISverhalen gehad met ‘thirty-fourty and game set and match misses Kakel.’ Nee, ’t is goed zo.

  3. Mijn eerste eigen fiets kocht ik toen ik begin dertig was.
    Wij woonden in Amsterdam op drie hoog en waren met vijf kinderen. Er was gewoon geen plek voor zoveel fietsen. En ook geen geld.
    Ik weet nog hoe trots ik was op mijn autoped. Een echte nieuw gekochte i.p.v. een afdankertje! 😉
    Nu snap ik waarom je je fiets zo mist…

  4. Wat een rotjeugd, hahaha, prachtig verteld op zijn Kakels hoor!
    Dat je niet mocht fietsen als het regende vind ik wel heel apart… maar ja, stel je voor dat die huurfiets ging roesten… Wij moesten gewoon door weer en wind en dan ook nog met zo’n vreselijke poncho aan ;-).
    Ik was 5 toen ik mijn eerste fietsje kreeg, een afdankertje en hij was ook nog zwart, maar dat maakte me niet uit.
    En een racefiets, die heb ik ook gehad, een jaar of 3 op rondgereden 🙂

  5. Wat een leuk verhaal en ook herkenbaar , ik weet nog als jongste van 3 ik mijn zus vroeg een rondje op haar fiets mocht na veel gesputter mocht ik (Een rondje) trappen en ging logisch veel meer rondjes, dat zette zich voort in de woonkamer rond de tafel hahahaha mijn vader wilde me het luisteren bij brengen 😉

  6. Woehahaha! Mooi geschreven, wat een nare jeugd. Een plaspop i.p.v. een fiets haha!
    Gelukkig is het uiteindelijk goed gekomen met iemand die weet wat een fiets voor je betekent 🙂
    Mijn broers en ik hadden vroegah thuis een skelter, zelfgemaakt van kinderwagenwielen, met een stuur van een oude kever. Dan zaten we met één been gehurkt op de skelter en met het andere been trapten we de auto aan. We droegen dan rubberen laarzen en hadden altijd ruzie wie er op dat ding mocht. En zeiden mijn broers ‘ga jij maar achter de poppenwagen lopen’, móói niet!

  7. Ik ben nog véél zieliger , kreeg pas m’n eerste (3de hands ) fiets toen ik al verkering had. Ja oke , ik mocht óók wel eens een fietsje huren maar toen ik daarmee een keer een gat in m’n hoofd gevallen was mocht dat óók niet meer !

  8. ik heb héél lang moeten wachten vooraleer ik een compleet nieuwe fiets kreeg. Meestal had ik daarvoor afdankertjes van familie, of tweedehands fietsen.
    Het is een mooi humoristisch stukje, Mirjam
    Je zal je fiets vast gisteren ook gebruikt hebben?

  9. Wat leuk verhaal!! En ik heb ook een rotjeugd gehad, ik mocht tot mijn 8e jaar geen fiets, ik had een step. Dus al mijn vriendinnetjes fietsen,en ik als een bezettende op de step er achter aan…trauma!!!
    Zo erg dat nooit aan rijlessen ben begonnen stel dat ik mijn fiets moest opgeven!

  10. Lief meisje hé, dat zal je kleine broertje wel niet gevonden hebben toen je zijn fietsje afpikte. Maar zo een erge rotjeugd zul je wel niet gehad hebben vermoed ik.
    Mijn eerste fiets was een oude roestig scharminkel van een fiets, gekregen van een ouder nichtje. Toch was ik trots, want tijdens de oorlog zag men geen kinderen met een fiets.Maar soms moest die roestfiets nog dienen ook voor mijn oudere broer die soms op het platte land wat aardappelen ging smokkelen. Want eten was hier toen maar povertjes . Van een rotjeugd gesproken, weet er alles van! ! ! !

  11. whaaaaaaaaa, eerlijkheid in een relatie da’s het mooiste wat er is, ook al kan hij je achter het behang plakken, 🙂

    it’s luf,

    kakeltje,
    een vette 10, ook voor je foto:-)
    xxx

  12. Toch wel sneu dat je vroeger geen fiets had want wat is er leuker voor een kind op de fiets? Oooooooh en je broertje van zijn driewielertje aftrekken, hahaha ik zie het hele tafereel al voor me.

    Lekker verhaal heb je weer geschreven.

  13. Ja heb ook wel een tijdje op de racefiets gefietst maar nooit fanatiek. Maar ‘gewoon’ fietsen vind ik nog steeds heerlijk. Vanmiddag weer een km of 30 door de Alblasserwaard, prachtig, genieten, wel een straf windje stond er nog. Een pop was ook niet zo aan mij besteed ik speelde liever buiten of lezen…..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *