Pippi met vleugels

Pippi

‘Kijk eens,’ zegt Vriendin, ‘deze is voor jou,’ en ze geeft Kind een lange vinger. Het kleine mevrouwtje Kakelbont pakt ‘m stevig vast, verkruimelt de onderste helft, en gooit het restant achteloos over haar schouder. Manieren, manieren, ho maar! Als moeder mag je niet lachen, want wanneer je zo’n stukje geteisem van drie niet aanpakt, lukt het je de rest van je leven niet meer.

Vriendin denkt daar anders over, en vraagt gierend van de lach: ‘denk je dat ze dat nog een keer doet?’
Net zo charmant als drie tellen daarvoor pakt Kind het lekkers aan, en werpt het lukraak over haar schouder. ‘Ik wil die,’ wijst ze naar een tompoes. Geef toe: ze heeft smaak.

Ik prik een stukje tompoes op mijn vork en houd het Kind voor. ‘Zellef doen,’ zegt ze. Nee, van de vork. ‘Zellef Doen!’ gilt ze. Nou, dan niks. Nijdig geeft ze met haar platte hand een mep bovenop de gebakjes. Meteen zet ze het op een lopen, en gaat uit zichzelf op de gang staan. Zonder klokkijken, toch weten hoe laat het is.

De rest van de middag valt niets in goede aarde. Ze loeit als een sirene, en krijst ze zo hard dat ik ‘t liefst een slagroomsoesje in d’r mond zou willen stoppen.
Er is hoop: ze pakt mijn tas, kiept ‘m in een hoek van de kamer om, en gaat de inhoud zitten bekijken. Hèhè, eindelijk rust…
Ze is zo stil dat we haar een beetje vergeten. Totdat Vriendin terloops een blik in Kinds richting werpt. Ze begint te láchen, te gillen gewoon.

Ik kijk waar zij naar kijkt: Kind heeft een maandverbandje als een joekel van een pleister op haar wang, en een gedeelte over haar oog geplakt.
‘Hahaha!’ gilt vriendin, ‘Always comfort met vleugels! Dat kind is toch net Pippi!’
Je begrijpt dat we de volgende keer weer even welkom waren…

 

36 thoughts on “Pippi met vleugels

  1. SCHATERLACH!!! Ja, ik zat ook aan lippenstift te denken, maar dit is nog hilarischer! Doet me denken aan de moeder van mijn overbuurvrouw, die vroeg n.l of wij het plakrandje van het maandverband ook zo pijnlijk vonden. Ze deed het plakrandje dus naar boven in plaats van naar beneden!! Gegierd hebben we!!!

  2. Hahaha, die mini Pippi. 🙂
    Je hilarische verhaal doet me aan Yvonne Keuls en haar dochter Alwien denken. Ben momenteel namelijk een boek van haar aan het lezen. 😉

    • Eigenlijk ken ik Yvonne Keuls alleen als de schrijfster van paardenboeken voor de jeugd. Maar ik zal eens kijken in de bieb…

      • Keulsiefjes, Alle verhalen, Ambo.
        ISBN: 90 2631 453 1.
        Het kan zijn dat ik ‘m dubbel heb. Dan mag je ‘m hebben. 🙂

  3. Ik kan zó’n heimwee hebben naar de tijd dat mijn kroost die leeftijd had ….héérlijk! Je zou hier dus méér dan welkom zijn met de kleine ,mocht vriendin minder “in zijn” ;-)meer….meer… !

  4. schattig toch ?? Ik kon het me zo levendig voorstellen. En had er plezier in. Na alles wat ik al in je blog over Roosje heb gelezen vermoed ik dat ze nog wel wat van die deugenietenstreken in zich heeft.Met zo een lieverd weet je wat je in huis hebt, HA HA

  5. Zo te horen was ze al vroeg (eigen) wijs . Ja soms zou je ze, ik zag het pas ook kwam ergens op bezoek voor een stukje voor de krant, heel uitnodigend had die mevrouw een schaaltje met chocolaatjes op tafel staan, kindlief van 3 kreeg een lange vinger. Wat dacht je nee hoor, ze wilde ook chocolade. Zit dat er al zo jong in haha. Mooi verhaal.

    • Eigenlijk kun je het ze niet eens kwalijk nemen! Ik heb ook liever een tompoes dan een lange vinger.

  6. whahahahaha kakeltje,
    wat heerlijk dat kinderen zo wijs worden hé,
    heerlijk verhaaltje,
    ik ga met een lach op mijn snuit wandelen:-)

  7. Hahahaha geweldig Kakel, ik zat in de richting van lippenstift te denken duiken dan op kinds wang en mond always met vleugels hihi 😀
    Dank je Kakel dankzij kind en jouw hartelijk gelachen (^_^)

    Liefs Laura ♥

    • Oh, daar had Roos zich vast ook wel mee kunnen vermaken, maar ik gebruik geen lippenstift…Misschien een tip voor andere moeders??

  8. Nu als ze mijn tas had omgekieperd was ik er niet zo blij mee geweest, een hels kabaal verwachtend had ik haar toch de tas uit haar handen gehaald. Ja drie jaar is een moeilijke leeftijd en als ouder heb je het zwaar om maar steeds consequent te zijn. Mijn oren toeteren nog wel eens na van al dat gekrijs als ze hun zin niet kregen. (hahaha denkbeeldig)

    Ot

    Leuk dat je nu mijn volger bent, je hebt gezien dat ik al heel wat voorraad heb, geweldig he pinterest?

    • Ja, ik weet natuurlijk niet wat jij allemaal in je tas hebt zitten 😉 ’t Is ook niet de bedoeling dat kinderen je paracetamol opeten.
      Geweldige uitvinding dat Pinterest!

      • Zo ging mijn dochter van tien eens de inhoud van mijn tas bekijken. Ze zag lekkere kauwgummetjes. Nu niet dus, het waren nicotinell gummetjes en ze heeft het ondervonden ze vond het wel een hele vreemde smaak hebben. Dat doet ze dus nooit meer.

      • Je kind was meteen genezen. Waarschijnlijk zal ze ook nooit gaan roken want als ze ervanaf wil moet ze aan die kauwgom. Slimme manier van opvoeding, Diana 😉

  9. Hahahaha. Als Shirel stil is gaan hier de alarmbellen rinkelen. Yaron daarintegen is dan gewoon lief aan het spelen met auto’s.

    Love As Always
    Di Mario

    • Het beste als ouder is gewoon om ook nog ogen in je rug te hebben. Dan pas kun je zorgeloos je gebakje verorberen 🙂

  10. Dank om voor je reactie op mijn log. Altijd leuk om nieuwe bezoekers te begroeten.
    Uiteraard heb ik ook rondgekeken bij jou. Met plezier. Leuke en indringende verhalen. Geweldig om een bloemschiklink te zien. Die heb ik ook, maar dan met foto’s van de gemaakte stukken door mijn medeschiksters zonder een lijst van benodigdheden.
    Ik kom hier zeer beslist weer langs!

  11. Haha het is nooit saai met een ondernemende kleuter!
    De kleur haar heeft ze dus van de echte Pippi!

  12. Hilarisch!

    1988—Soortgelijke stilte ooit bij een vriendin en mij bij mij thuis. Vriendin had een dochtertje dat 2 weken ouder was dan de mijne. Wij hadden toen hoogpolig bordeauxrood tapijt…beide meiskes HADDEN lang blond haar voor die stilte, na die stilte niet meer, en ons tapijt was ook niet meer bordeauxrood….

  13. Haha, ik zie d’r zo voor me 🙂
    Maar neem het haar eens kwalijk, het zijn toch gewoon hele grote pleisters? 😉

  14. Had er maar een foto van gemaakt, zou ze nu heul blij mee zijn geweest maar niet heus. Overigens was jongste ook altijd dol op het doosje met inlegkruisjes, ze kon er zo leuk mee plakken…

    • Ik heb nog wel een hele leuke foto van een andere situatie, maar ik weet niet hoe ik die in het reactieveld moet zetten ;-(

  15. Tjonge jonge wat een kind zeg… Hilarisch verhaal hoor! Als een kind echt angstvallig stil is en in een hoekje zit met iets is het inderdaad heel erg verdacht…
    Dat “zellef doen” herken ik wel ;-). Onze dochter wilde ook alles zelf doen en riep met 2 jaar heel wat keren per dag ‘ZEWWEF DOEN’.
    Dat is nog steeds een ‘gevleugelde’ uitspraak bij ons ;-).

Reacties zijn gesloten.