De schildersmossel

Uit de oude doos: 

In mijn spiegeltje zie ik hem steeds dichterbij komen. Hoofd voorover en de handen onderin de beugels. Hij doet verwoede pogingen het gat tussen hem en mij dicht te rijden. Als ie vlakbij is, kan ik hem amechtig horen hijgen. Ik wacht op het moment dat de fietser me triomfantelijk voorbij zal rijden, maar dat gebeurt niet. Tevreden gaat hij in mijn achterwiel hangen. Bah, een vreemde seigneur aan mijn billen. Ik pas altijd op dat ik als nette vrouw mijn keurige reputatie niet te grabbel gooi, dus houd ik mijn benen stil. Hup, er voorbij jij!

Chagrijnig rijdt hij langs; zijn benen wagenwijd uit elkaar. Er hangt iets groots geschapens tussen. Ja, zijn buik, hè? We houden het hier wel netjes. Hij gromt. “Gvd, je bent een wijf!” (Een persoon van het vrouwelijk geslacht, heet zo iemand. Heeft die man geen opvoeding gehad?) Ik vat het maar op als een compliment.

Twee meter vóór me duikt hij ineens in elkaar en hangt hij vol in zijn remmen. Welja! Gaat ie met zijn fiets dwars op de weg staant! Tierend kijkt ie naar mij. Hij is boos.
‘Stom wijf!’ zegt ie, ‘dat doe je toch niet! Ik zou je een klap op je bek moeten geven!’ Totale verbijstering bij mij; waar hééft die man het over? Hij briest van nijd; zijn hoofd ziet zo rood als een tomaat; en woedend boren zijn ogen zich in de mijne.
‘Je gooit wat naar mijn harses! Ja, kijk maar niet zo schijnheilig! Wie doet nou zoiets?’
‘Nou ík niet!’ zeg ik.
‘Nee, ze komen uit de lucht vallen, nou goed?’
‘Waar zou ik dan mee moeten gooien?’ Hij wijst naar iets wat op de weg ligt. Ik kijk. Daar ligt een kapotte mossel. Een schildersmossel.
‘Die heb ík niet gegooid,’ zeg ik, ‘ze komen écht uit de lucht vallen!’ De man kijkt me aan met een blik van: mij maak je niks wijs. Hij is toch zeker niet van Lotje getikt? 

‘Nee, ik neem u niet in de maling. Meeuwen eten die schildersmossels graag, maar ze krijgen zelf de schelp niet open. Daarom laten ze die vanuit de lucht naar beneden op iets hards vallen. Kijkkijk! dáár!’ wijs ik. We kijken omhoog naar een kraai met een mossel in zijn bek; even hangt de vogel stil en opent zijn bek. PATS! knalt de schelp op het fietspad. Een levensechte PowerPointpresentatie door een kraai. De vogel zit al op de schelp en vreet de inhoud op. Ongelovig kijkt Lotje van de lucht, naar de kraai op de grond, en naar de kapotte mossel voor zijn voeten. Hij weet zich met zijn houding geen raad. Hij hakkelt, stamelt, stuntelt en krabt op zijn hoofd.

Schoorvoetend bekent hij schuld.
‘Mevrouw, echt, het spijt me heel erg. Ik dacht echt dat  u het was die iets naar mijn hoofd gooide (zoveel spijt hoeft ie nou ook weer niet te hebben; ik heb er anders wel het lef voor, hè?)
‘Ach, het geeft niks,’ zeg ik. Zelf ben ik ook zo impulsief als de pest, dus ja… Lotje reikt mij de hand. Die schud ik.
‘Goh, ik moest maar weer eens gaan,’ zeg ik.
‘Mevrouw, nogmaals sorry. U ziet er bij nader inzien (!) best aardig uit. Kan ik u verderop misschien op een kop koffie trakteren?’ Dat wijs ik van de hand. Zó’n aardige vrouw ben ik nou ook weer niet! 

35 thoughts on “De schildersmossel

  1. Mens wat ben jij geestig en wat schrijf je goed en leuk en ik denk ook wel dat je HET gedaan hebt hoor. dikke knuffel en fijn weekend. Glimlach op mijn gezicht (de eerste vandaag en t is al bijna 16 uur). Dank je wel.

    • Ja, ik had ‘m rustig zo’n mossel tegen z’n bolus gesmeten. Fluitje van een cent 😉 Jij ook zeker?
      Ik lig om jouw blog ook altijd dubbel. En je opmerking weer: de eerste keer dat je lacht en het is al bijna 16 uur. Jij bedankt!

  2. Wat een prachtig verhaal weer, ik sluit me aan bij de vorige sprekers, schrijf een boek met zulke korte verhalen. Wat HHH kan kan jij toch zeker ook wel over de fietstochten dan heb je al vast een mooi begin. Ja bij ons gooien die kauwen ook op het dak met walnoten in de herfst ligt de tuin er vol mee die gooien ze open op de schoorsteen. Vroeger ging is ze altijd zoeken van die mosselen trouwens vond dat soort parelmoer van binnen zo mooi om te zien.

  3. Jij beleeft meer op de fiets dan ik in al die jaren bij elkaar heb getrapt. Ik herinner me nog die kerel die je achtervolgde zodat je hem echt doelbewust moest afschudden. Daar heb ik (maar dan omgekeerd) nooit last van gehad. Ik heb wel eens een vrouw langs zien fietsen (heuvel op en MET zadeltassen) die ik niet kon bijhouden. Ik gromde niet. Er kwam berusting over me. Ik zou hierna weer gaan dammen. 🙂

    • Oh…die man met dat nauwsluitende triatlonpakje. Ik krijg een nachtmerrie als ik er weer aan denk. Wel leuk dat dat verhaal in je geheugen is blijven hangen 🙂

  4. Tjonge jonge wat een vent zeg. Saccherijnige Lummel. En dan ook nog zeggen en waar slaat dat in vredesnaam op gvd je bent een wijf. Is hij een vent dan om zo iets te zeggen. Niet dus.

    Het zal je maar gebeuren en jou gebeurt het zowaar. (Hihi … Lol) Gelukkig kon je het bewijzen want het geeft je wel een vervelend gevoel als ze je zo beschuldigen. En dan naderhand nog koffie drinken met die mopperpot jaaaaaaaaaaaaaa echt niet …

  5. En bedankt he rietpietz…… als ik die woorden nou had gezegd.. dan was ik ook een kerel geweest. Heb ik weer. Laat gewoon het gras. ehhh woorden voor mijn voeten wegmaaien.. ehhhh weghalen bedoel ik natuurlijk.

    Love As Always
    Di Mario

  6. Whahaha Kakel. Ook al lust ik geen mossels, toch heb ik smakelijk van je verhaal genoten. 🙂
    De kwaaie Piet viel achteraf toch nog mee al ontbrak er nog wel het een en ander aan zijn opvoeding. Zowel in manieren als in natuurweetjes. 😉

  7. Alsog een man van zo’n mosseltje óm zou vallen , wát een watje om daar zo’n stampij over te maken! Toch mooi om zo’n man even beschaaft “op z’n plaats te kunnen zetten” !

  8. Hihi gelukkig is je eigen mossel dicht gebleven 😉 Maar even alle gekheid op een stokje het is nog met een sisser en een bijna koffie goed gegaan, het scenario had ook anders kunnen aflopen, des al niet te min kon ik een smile niet onderdrukken 😀

  9. Poeh! Als een vent mij zo aan zou spreken zou ik niet eens naar hem luisteren. Wat denkt ‘ie wel niet, zo’n bullebak?! En dan later een potje gaan slijmen, bah! Ik had een heel net met mosselen boven zijn hoofd leeg gegooid!
    *komt weer tot rust*
    Maar ook ik ben het eens met Tilde en Karin. Een hilarisch boek schrijven, dat zou je best goed af gaan 🙂

  10. Zo zie je maar dat een mossel nog een romantische ontmoeting in de hand zou werken. En jij ging er niet op in ? Kans gemist meisje, maar misschien was je toen nog te jong. grapjjee! !
    Mirjam zoals jij schrijft heb ik nog in weinige blogs gelezen. Zou je niet eens aan een boek beginnen.??
    Ik wist niet dat een meeuw en een kraai zoveel verstand hadden . slimme vogels toch !

  11. Nee Mirjam, eerlijk zeggen: Jij hebt gegooid!
    En dat die kraai een showtje weggaf kwam wel heel mooi uit!
    Grapje hoor, mooi verhaal van een oude brombeer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *