Gevaar voor de volksgezondheid

‘Wat leuk om u hier tegen te komen en niet in het voorportaal,’ zeg ik. De man in de scootmobiel draait zich verbaasd om, en schiet in de lach als hij me herkent. Hij ziet er een stuk beter uit dan in januari. Toen had hij net een beroerte gehad, en was zijn vrouw bij hem weggelopen, omdat ze geen zin had hem te verzorgen. Zo’n mens is toch een gevaar voor de volksgezondheid?

‘Hoe gaat het met u?’ vraag ik.
‘Beter,’ zegt-ie. ‘Ik voel me niet meer zo alleen. Elke avond komt mijn buurmeisje bij me langs. Zomaar opeens stond ze voor de deur; of ze koffie mocht komen drinken. Dat is goed, zei ik, maar dan moet je ‘t wel zelf zetten.’ Hij knipoogt naar me. ’Sindsdien komt ze iedere avond. Elles heet ze… ze draait soms een wasje en hangt ‘m voor me op. ’t Is nog een jong ding, hoor…negentien…ze studeert voor zuster.’ Hij zegt het met een trots alsof hij het over een aangenomen kind heeft. ‘Af en toe komt haar moeder kijken… die ken ik goed. Ze weet dat ik een meisje nooit zou…nooit zou…beschadigen. Elles is zo lief voor me.’ Hij knijpt zijn ogen dicht en veegt er gehaast een zakdoek langs.  

‘Ik mag haar er niks voor geven,’ vervolgt-ie, ‘maar ik maak geld over naar d’r moeder, en die zet het op haar spaarrekening.’ Hij trekt zijn wenkbrauwen op: hoe vind ik die?
‘Ik moest nog aan u denken…pas…wat u tegen me zei.’
‘O,’zeg ik, ‘wat dan?’
‘Nou… dat je altijd hoop moet blijven houden.’ Ik ben kort onder de indruk van mezelf; wat flap ik er soms verstandige dingen uit. 

‘Oh, daar is mijn buurjongen…. Hoi Adrie!’
Buurjongen, denk ik, hij is zo breed als onze voordeur. Hij heeft Popey-armen en draagt een T-shirt met korte mouwen. Ik trek de rits van mijn jas liever nog een stukje hoger.
‘Adrie komt me helpen, omdat ik vanaf de dijk met m’n “brommer” m’n  huis niet in kom. En daarna drinken we een biertje,’ verklaart hij de komst van zijn buurjongen nader.
‘Zullen we?’ zegt Popey. We zeggen gedag. Ik kijk ze na, en denk aan de twee jonge mensen die het leven van deze oude man de moeite waard maken. Zijn glas is nu weer halfvol.  De bovenste helft!  

 

33 thoughts on “Gevaar voor de volksgezondheid

  1. Wat een prachtig verhaal Kakel…gelukkig heb je nog altijd mensen met een warm hart die gewoon helpen zonder zichzelf op de borst te slaan hoe goed ze wel niet zijn.
    Ze helpen niet, nee ze doen gewoon wat nodig is zonder morren, met een vrolijke lach dar bij.

  2. Jaja, de jeugd van tegenwoordig is soms zo gek nog niet!! 😉 (dankzij de ouders dan wel, hè… die fantastische ouders! *schater*)

  3. De “foute mensen” vallen helaas meestal meer op,maar des te mooier dat je er hier een paar in het zonnetje kunt zetten die uit het juiste houd gesneden zijn! Gelukkig zijn er een héleboel van hoor, maar voor deze meneer zijn natuurlijk deze twee een zegen!

  4. Zomaar opeens

    soms
    stroomt alle hoop
    in een lange doodlopende straat

    kruipt vertwijfeling in de huid
    kan men voor- noch achteruit

    als een grafsteen,
    tot er plots
    een reddende engel voor je staat

    Ja, zonder hoop zijn velen een hoopje ellende, Mirjam.
    Lenjef

  5. In dit verhaal toon je helder aan dat er ook nog jonge mensen zijn die zich om de ouderen bekommeren. Je schrijfstijl wordt steeds beter. (Maar vind je zelf de titel er wel zo goed bij passen? Het gaat niet over die vrouw.)

  6. wat een waar verhaal, zo gaat het zo vaak hé,
    mensen danken je af als je werk meebrengt, maar er zijn dan weer anderen waar j ehet niet van verwacht die helpen je dan weer naar boven…

    heerlijk verhaal kakeltje, die man komt er wel ,

    xxx

  7. Mooi verhaal. Die jonge mensen zijn ok. Maar wat moeten we nu met die echtgenote. Enfin,ze bestaan. Toen mijn broer door reuma in het verpleeghuis terecht kwam, wilde zijn vrouw nooit achter de rol-kar lopen (toe had die nog geen motortje). Later mocht hij in het weekeinde ook niet meer thuiskomen en niet lang daarna was daar de scheiding. Dus die alinea breekt nogal wat bij me los, temeer ook daar die vrouw twee straten van me af woont. Gelukkig is ze zwaar aan de drank. Net goed.

  8. Mooi dat het zo kan en dat ze het ook doen voor die man, bewondering heb ik er voor. Mooi verhaal Mirjam. En ook leuk dat hij nog aan je worden gedacht heeft.

  9. Kun je zien Kakel dat je met die woorden indruk achter hebt gelaten bij deze man en wat een lief buurmeisje om hem te helpen , mooi net wat de andere je al schreven.

    Liefs Laura♡

  10. Gelukkig zijn er nog jonge mensen die een oudere of een gehandicapte willen
    helpen . Spijtig genoeg zijn er die al dat gedoe overbodig vinden .Zo ken ik er tot mijn verdriet wel enige.Al ken ik dan ook wel een meisje die haar jonge leven ten dienste stelt van kleine erg gebrekkige jonge kindjes. Mooi is het haar er over te horen vertellen, Maar zo in en in triest. De mensen zijn toch zo verschillend ,wat de ene goed vindt keurt de andere af. Nu in deze moderne nieuwe tijden komt dat wel heel fel tot uiting. “zucht”

  11. KANJERS in het leven!
    Hulken gelijk!

    Maar bedenk goed, dat de meneer “het instrument van de Liefde is”
    Dat heb ik ook moeten leren.
    Maar dat is ZO MOOI !

  12. Inderdaad meis zo’n vrouw die haar man in de steek laat omdat hij hulpbehoevend is geworden is echt een gevaar voor de volksgezondheid. Ik ben geen haatdragend mens maar zulke mensen daar heb ik geen goed woord voor over.

    En wat heerlijk voor deze man dat het hem gegund is om zulke lieve mensen om hem heen te hebben. Om eerlijk te zijn ik zou ook meteen klaar staan voor zo’n man.

  13. Veel jonge mensen vinden het heel normaal om ouderen te helpen, je heb deze man een mooi leven gegeven ondanks zijn handicap en verlies van zijn vrouw. Met heel veel plezier gelezen Kakeltje!

  14. En dan zeggen ze “de jeugd van tegenwoordig” denkt alleen aan zichzelf. Nou de mensheid is dus toch nog te redden.
    Mooi!

Reacties zijn gesloten.