Het tsjirpt,
loopt langs de muur
en heeft 1199 vriendjes.
Rara, wat is dat?
Een krekel.

‘Bofte ik even,’ briest Kind, ‘dat ik laat uit de les kwam. Vanaf de balustrade van de eerste verdieping keek ik naar de totale chaos beneden. iedereen rende alle kanten op, en de krekels bleven maar uit de lucht vallen. Ik stond daar hartstikke veilig, totdat één achterlijke met een zwaai alle krekels uit een doos omhoog gooide, en er eentje op mijn haar terecht.’ Roos gruwt bij de herinnering. ‘Die beesten lagen echt overal…ook op de trappen… en als je je voet erop zette, hoorde je het knerpen.’ Ze schudt met haar rug de rillingen weg.      

krekels

Bij wijze van examenstunt hebben 57 havo-5 leerlingen in de ochtendpauze in de aula annex kantine, een zwerm krekels losgelaten. Kolderdag is de laatste vrijdag dat eindexamenkandidaten les hebben, en is er verscherpte controle op school. Vandaar dat een “slimme” leerling op het idee kwam om Kolderdag twee dagen eerder te houden, en de krekels in kluisje te verstoppen.

‘Gelukkig kunnen ze zich niet meer voortplanten,’ zegt Roos met een opgelucht gezicht, ‘maar die beesten kunnen wel drie maanden zonder eten!’ Ze hoopt dat heel de school wordt schoongemaakt, want zij en kruipende beestjes… Ze lopen vrolijk over de muur, of vallen uit het plafon naar beneden. En maar tjirpen. Als troost neemt ze een duik in het snoepkastje, en haar keus valt op een fruitlolly.

‘De schoonmaakkosten worden verhaald,’ zegt Roos, terwijl ze het plastic van de lolly trekt, ‘en dat kost 10.000 euro! Oh ja…en ze worden uitgesloten van het examenbal,’ vervolgt ze, en steekt verlekkerd het snoepgoed in haar mond. Het plastic gooit ze in de prullenbak. Tevreden lispelt ze: ‘Eigen dikke bult.’ Ik vis het plastic weer uit de prullenbak, en gooi het in de plasticafvalzak. Roos ziet helemaal niets. Nee…dan krekels.