Een klein dikkerdje

Het fietstocht met de koeien was nog niet compleet, maar ik vond het te lang om in één keer te posten, dus hier het tweede deel.

Roze

Het zonnetje lokt massa’s mensen naar buiten. Overal nijvere huisvrouwen. Ik zie versgezeemde ramen, grind dat wordt aangeharkt, stoepjes geschrobd. Als vrouw krijg ik daar soms enorme complexen van. Vandaag is soms. Alhoewel: stoepje boenen, tsss. De weinige vrienden die wij hebben, letten niet op onze stoep (daar heb ik ze op uitgezocht, maar dit schrijf ik in vertrouwen). Ik snuif de agrarische luchten op, en krijg een enorm schoolreisjesgevoel. Oh, oppassen dat dit geen streekroman wordt.

Een kort dikkerdje op een mountainbike fietst helemaal links op het fietspad. Ik bel bescheiden, hij kijkt om, en blijft links rijden. Dan ga ik er toch rechts langs. Rijd ik ‘m voorbij, probeert ie me een hijs te geven. Uiteraard sla ik op tilt zoals alleen een ouderwetse flipperkast dat kan. Charmant steek ik mijn tong uit, en achterom kijkend zeg ik: ‘Kóm dan.’ Hij presteert niets behalve een hoop gehijg; de stumper. 

Om kapsones te voorkomen word ik weinig later ingehaald door de BIK-ploeg. Hun komst dient zich aan met een geluid dat als muziek in mijn oren klinkt: soepel snorrende derailleurs. Even is het alsof ik stilsta, ik sluit bij de achterste aan, heel even maar, want ze rijden ruim 40 km/uur…

Alweer op de terugweg – bijna bij de pont – staat de brug open. In mijn spiegeltje zie ik het korte dikkerdje van ‘t  terras afkomen. Aha, hij heeft afgestoken, de luiwammes. Kijk hem staan, hij waant zich een vedette. Slalommend komt ie steeds dichter bij mij staan. O wee als ie gaat meppen! Ellebogend dringt ie zich vóór mij in het rijtje. Van een afstand lijkt hij best betrouwbaar: kortgeknipte haar en een buikje. Hij kijkt mij aan of ik hem wel goed zie staan, en daarna steekt de griezel zijn middelvinger naar me op. Kan die man niet gewoon op een saai kantoor gaan werken?

Brug open en gaan! Het dikkerdje mag van mij best even vóór me fietsen, het is toch maar voor kort. Ik gun zo iemand wel een Fanta. Hij voelt de hete adem van mij in zijn nek. Hij fietst, trapt, zwoegt, snuift  en hijgt. Hij fietst 25…24…23…
Ja, daar ga ik dus niet achter hangen; straks val ik om. Ik wacht op de juiste bocht in de dijk (daar met de meeste windtegen) en ga er dan als een speer vandoor. Dikkerdjes gehijg gaat over in gereutel. Ik kijk achterom: voelt ie ‘m? Hij voelt ‘m!
Hé de pont ligt er, en ik trek een sprintje. Gehaald!
Ach, wat jammer…het dikkerdje is net te laat. 

33 thoughts on “Een klein dikkerdje

  1. Wat ben jij een verschrikkelijk mens om je arme medemens zo genadeloos voor een feit te stellen. De arme dikkerd. Nu heeft hij een trauma.
    Of misschien is hij wel in training en krijgt een super gespierd lijf zodat jij, als je eens een tochtje rijdt plotseling wordt gepasseerd… 31… 32…33… enz.
    En daar moet je dan een blogje over schrijven.

    Een kopie van deze reactie gaat uiteraard naar het DBF.

    X) het Dikkertjes Bevrijdings Front

  2. Haha ik zie het helemaal voor me. Vroeger wilde ik altijd iedereen inhalen maar op een gegeven moment lukte me dat niet meer,ouderdom komt met gebreken, nu met mijn elektrieke fiets weer wel, lachen hoor soms haha…

  3. Het feit is Mirjam, dat je mocht/ nog mag gezien worden, als zo een klein dikkertje of dunnertje je aandacht probeert te trekken. Als je hem dan nog koelweg negeert en zelfs laat zien wie de meerdere is.–kan zo een manneke niet anders doen dan zijn frustratie tonen met die gekende vinger. Passen veel mannen toe als ze het onderspit moeten delven tegenover een vrouw.——noem het maar onmacht ! ! !

  4. eigenlijk had ik nu graag en foto gezien in dit logje van dat kleine dikkerdje en die lange dunne die kakel heet *grijns*
    Geen groter vermaak dan leedvermaak of niet dan?
    Beideweeeee, jouw stoepie valt reuzemee!

    -x-♥ fijn weekend

  5. Een amusant verhaal.
    Maar toch. Niet ieder dikkerdje hijgt en puft en komt haast niet vooruit. Je zult mij niet snel voorbij fietsen (maar ssstttt, niet verder vertellen, ik heb een e-bike 🙂 ).

  6. Wat ben je walgelijk aktief om met dat mooie weer al weer een verhaal te schrijven. Ga toch je straatje schrobben! 🙂
    Haha het dikkerdje had 2x het nakijken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *