Is het gratis? – vervolg

Daar heb je Jezus en zijn twee kornuiten weer. Hij reikt me een krantje aan met de woorden: ‘Mag ik u wat vragen, mevrouw?’
‘Nee,’ zeg ik, ‘ik heb me een paar weken geleden al opgegeven.’
‘En…’ vraagt-ie stralend, ‘wordt de krant op tijd bezorgd?’
‘Ik heb ‘m nog geen een keer gehad,’ zeg ik. Hij kijkt naar z’n collega’s en vraagt zich af welke van de twee heeft zitten slapen, maar ik kijk hem aan en zeg: ‘Jij.’ Dat moet hij even verwerken. Ongelofelijk ook dat hij zich mijn oogverblindende verschijning niet meer kan herinneren. Misschien houdt-ie niet van antiek, dat kan natuurlijk ook.

Weet ik wat? Hij schrijft me voor de tweede keer in!
Ik zeg nee. Nee vind ik een fantastisch woord. Het is zo lekker recht voor z’n raap. Jezus heeft er echter nog nooit van gehoord. Hij schrijft me dus nogmaals in en ik krijg extra gratis boeken mee. Zeker weer van die kale kookgek?
Ik zeg weer nee. Hoe vaker ik het zeg, hoe leuker ik het woord vind. Ik weet ook al wie deze woordenstrijd gaat winnen; Jezus nog niet.  

Wacht, hij zal voor me bellen. Als ik nou mijn gegevens bij hem achterlaat…
Ik zeg nee en voel me een kapotte grammofoonplaat.
‘Dan heeft u de krant misschien niet als de Tour in juli begint,’ zegt-ie bijdehand.‘Die begint al op negenentwintig juni,’ zeg ik, ‘en dan koop ik ‘m wel los.’ Resoluut stap ik Appie Heijn binnen.

Klaar met de boodschappen loop ik naar de uitgang. Wie staat er in het midden van de deuren? Jezus. ‘Toch maar doen, mevrouwTJE?’ vraagt hij op dreinende toon. Dat laatste lettergreepje…dát  had-ie nou net niet moeten zeggen. Met bovenmenselijke krachtsinspanning weet ik me te beheersen, en er een klein glimlachje uit te persen.
Liefjes zeg ik: ‘Nee. Moet ik het in je hand graveren?’ Ik zie een knakje in zijn gezicht. De betekenis van het woord is eindelijk tot hem doorgedrongen. 

34 thoughts on “Is het gratis? – vervolg

  1. Mooi geschreven in jouw bekende stijl. Dat knakje in zijn gezicht vond ik een leuke vondst. Ik zie hem als het ware verschieten als krijgt hij de spijkers in zijn handen geslagen. Ja, jij noemt hem Jezus dus dan gaat een mens denken.

    Herkenbaar, die overloze aartszeikerds met hun gedram.

  2. O, o, o wat een figuur, die Jezus. En het ook nog op één van zijn apostelen af proberen te schuiven. ’t Moest niet maggen! 😉
    Maar ik begrijp dat je nog steeds geen krant en BBQ hebt.
    Nou ja, in ieder geval heb je KIKA weer een beetje kunnen helpen. 🙂

  3. Tja, Jezus was wel een doorzettertje. Dat weet je toch? Maar heel misschien, als je hem volgende keer weer ziet en je opnieuw ‘nee’ zegt, stijgt hij spontaan ten hemel.

  4. Neeeheeeeeeeeeeeeee niet al weer buikpijn, je wordt bedankttttttttt

    Maar ehhhh buikpijn, hoe zeer ik het ook verafschuw, van jou heb ik het met Liefde, dus kom maar op ;-)(

  5. Neen, neen die jongen had het voor je dat was toch duidelijk. Hij stalkte je zo maar op straat.Ik zou zeggen, doorlopen met een kwaaie blik erbij.———Wat ik erg vind is als er zo een man of zelfs vrouw op straat een micro onder je neus duwt met de woorden ” “madammeke” (zegt men hier in Antwerpen nog vaak)— dus “madammeke mag ik u iets–“-maar zie ik meet wel maar 1.62 m , maar het wordt rood voor mijn ogen van ‘madammeke’, zo vernederend he. Mijn antwoord is dan altijd “ga elders spelen kinneke ” en kijk hem/haar van boven naar onder aan en stap boos weg. een beetje stom misschien ?

    • Hahaha, oh heerlijk, ik heb weer zo gelachen: “ga elders spelen kinneke…” Terecht dat je je niet laat intimideren, ook kleine mensen kunnen HEEL groots zijn!
      Niet stom, gewoon errug praktisch van je.

  6. Schandalig dat hij je zich niet meer kon herinneren hahahaaaa!Leuk geschreven en ‘m nu erin houden hè!NEE,NEE,nee…..best makkelijk hoor;)

  7. Hoogst irritante figuren. Ik ben er allergisch voor. Daarom kijk ik ze nooit aan als ik kom aanlopen en dan vallen ze me ook niet lastig. Of zou dat misschien door de leeftijd komen? 😉

  8. Há: daar had ie niet van terug, die volhardende eikel. Met zijn mevrouwtje… Pfffff. Ik kreeg vlekken van het alleen maar lezen 😉

  9. Wat een irritant ventje! Zijn moeder (Maria dus) kon hem niets weigeren waarschijnlijk.
    Ze staan hier ook in het winkelcentrum, dan weer voor diverse kranten of voor goede doelen, met zielige foto’s erbij.
    Ik zeg altijd: Nee dank je, ik ben al lid. 😉

    • Ik vond de reactie van Plato op deel 1 van het verhaal ook een goeie: sorry meneer, ik heb geen cent te makken, de regering heeft me uitgekleed 😉
      Gewoon over ze heen kijken is idd maar het beste.

  10. Ernstig he, zulke aanhoudende types. Ik had er laatst 1 aan de deur, jongen van begin 20, stond ongegeneerd te flirten met mij om maar mijn handtekening te krijgen, ik dacht iedere keer , ik kon je moeder wel zijn ;-), en nee zat ook niet in zijn woordenboek !

    • Tegenwoordig collecteren ze ook niet meer met geldbussen, maar willen ze dat je elke drie maanden een vast bedrag naar het goede doel overmaakt. Aan mijn roodkoperen fluitketel!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *