Snottebel

snotteBEL

In de Loet zit een meneer op een bankje. Zijn fiets staat een beetje schuin geparkeerd. Het hoofd van de man hangt voorover op zijn borst. Zo zeg, wat een bofferd! Die man doet lekker een middagdut, terwijl ik iemand ken die in bed ’s nachts nog geen oog dichtdoet.

Ik fiets door. Een paar meter verderop denk ik: stel nou dat ie géén dut doet, maar dat hem iets is overkomen? Een hartaanval ofzo? Moet ik straks in de krant lezen: “meneer overleden na hartaanval, doordat argeloze voorbijgangers hem voor middag duttende man aanzien”.

Ik fiets terug. Eerst maar eens kijken of ie slaapt.
Ik kuch. Geen reactie.
KUCHE UCHE!! Geen reactie.
Een stapje dichterbij dan maar. ‘Meneer, is alles goed met u?’ Stilte.
‘MENEER  IS  ALLES  GOED  MET  U?!’ Zijn hoofd schiet met een ruk overeind. Even kijkt hij mij gedesoriënteerd aan, dan geïrriteerd, en roept: ‘Rot op, idioot. Krijg de vinkentering. Laat me met rust!’ Ja, da’s ook een vorm van communiceren. Onaardige mensen; hoe ga je ermee om? En hem had ik willen (laten) reanimeren? Ik ga maar weer. 

Hé, kijk daar eens! Zijn fiets staat niet op slot… Oh, wat een buitenkans! Deze gelegenheid kan ik toch niet onbenut laten? Ik kijk naar de vinkenman; hij slaapt alweer. Ik aarzel. De verleiding is enórm om het fietssleuteltje uit het slot te halen, en achteloos in een braamstruik te gooien. Zijn verdiende loon… Zal ik…?
Nee, ik doe het niet, toch niet mijn stijl. Dankzij mijn rechtvaardigheidsgevoel  kan de man straks op zijn eigen fiets naar huis rijden. Besefte hij maar, welk noodlot hem net nog boven zijn hoofd hing. 

Wacht eens even, zegt een zacht sadistisch stemmetje in me. Wat ik óók kan doen is snot aan zijn fietsbel smeren! Haha, ik vind dit zo’n origineel idee van mezelf dat ik er helemaal vrolijk van word. Mijn irritatie is opslag verdwenen. Laat de snotteBEL dan ook maar zitten.
Terwijl ik naar huis fiets, vraag ik me af of ik de volgende keer weer een ‘hulpbehoevende’ man zal helpen? Misschien als zijn fiets niet op slot staat en er een bel op zit? Aan de andere kant: wie mij onnodig wakker maakt, zoekt óók ruzie! 

56 thoughts on “Snottebel

  1. Hai Kakeltje,

    wat een geestig verhaal.
    En… wat goed , dat je tóch niet gezwicht bent voor “wraaaaak!”
    Daardoor kun je achteraf heel tevreden over jezelf zijn.
    En dat is heel wat waard!

    Dagdag!
    Groet van Marlou

    .

  2. Gelukkig DACHT je alleen aan snot want bij het idee alleen al ga ik spontaan over mijn nek. ;-(
    Misschien was die man wel hartstikke moe en had ie al dagen niet geslapen. Dan zou ik ook gaan schelden hoor. 😉
    Maar weer geweldig op z’n Kakels geschreven! 🙂

  3. Geen slapende honden wakker maken … ik had dat hoofd van die man dan ook lekker voorover op zijn borst laten hangen … nadat ik natuurlijk gecheckt had of de man nog ademde. Maar wel een lekker idee dat hij na zijn dutje wegfietste als Piet Snot hahaha!

  4. Misschien moeten ze in parken slaapplekken aanwijzen. Dan is het voor iedereen duidelijk en raakt niemand gefrustreerd. Daar bij nog een bewaakte fietsenstalling plaatsen en er is ook weer iets gedaan aan de werkloosheid. Zo zie je maar weer, slaap is heel belangrijk en het lost een boel problemen op

  5. Hahahaha! Goed dat je niet in de horeca werkt. Ik vermoed zo dat je dan helemaal leuke dingen kunt verzinnen als ‘wraak’ voor vervelende klanten.

  6. Ondank is ’s werelds loon 😉 En tóch ben je gewoon hártstikke medemenselijk bezig ,zouden we allemáál moeten doen dan lagen er geen mensen die maanden dood in huis. Maar eh….. hoe had je ter plekke aan genoeg snot gekomen vroeg ik me af 😉

  7. Wanneer de steen verlegd is…

    tussen denken en doen ligt een wereld van verschil
    alle gedachten kan men andere kleuren geven
    met wat je gedaan hebt moet je verder leven
    het kan een mens uitbundig maken of héél, héél stil

    Een leuk plakkerig verhaal, Mirjam. 🙂
    Lenjef

  8. Ik zie het helemaal voor mij. Knorrige man belt venijnig om vriendelijke vrouw aan de kant te dirigeren en grijpt in een snottebel.
    Leuk en beelden geschreven Miriam.

  9. Hahaha wat een verhaal.En ohhh wat ben je een braaf mens ,ik had wel zijn band leeg laten lopen of iets dergelijks .Maar snot blegghhhh

  10. Gek hoor, dat zo iemand zo agressief reageert. De man was duidelijk niet goed bij zijn hoofd. Hij was dan wel niet dood, maar in ieder geval wel gewoon knettergek en ach ja, zulke mensen kun je nauwelijks serieus nemen. Dus inderdaad: goed van je dat je niets hebt gedaan. Je gaat het gevecht toch niet aan met een halve gare?!?

  11. Moet ik nou niet heel stiekem een ietsiepietsie blij zijn dat ik niet op fietsafstand van jou vandaan woon en dus altijd met de auto kom en ik die ook nog eens altijd op slot zet ? *grijns*
    en nee niet nu gelijk je hersenen aan t werk zetten om een knaller van een alternatief te verzinnen, je waagt het niet hoor! * steekt waarschuwend vingertje op*

      • ja hallo ben je nou helemaal betoeterd???
        Ik iets over hebben voor jou????
        Nee joh, vriendschap is toch alleen maar nemen of ben ik nou gek?

        en ja vriendinnen blijven, dat natuurlijk als vereiste met stip op 1.

        (niet iedereen hoeft immers de waarheid over jou en mij te weten *grinnik—schaterlach*)

  12. Goeie woordspeling, die snottebel. De man was een zeer ondankbaar schepsel, maar een volgende keer zou je het toch weer doen, denk ik. De mogelijkheid dat iemand onwel is geworden is namelijk altijd aanwezig. Knap van je, dat je je hebt ingehouden.:-)

  13. Lief van je om even te checken of er met die man niets scheelde maar kijk… ondank is ’s werelds loon. Goddank niet altijd maar evengoed – de volgende keer dat ik een portefeuille vind gaat ie linea recta de bus van de politie in i.p.v. hem aan de rechtmatige eigenaar terug te bezorgen. Die betichtte me zowaar van dief… tsss… maar snot, daar zou ik niet aan denken 🙂

    • Diefstal? Wat een hork. Jammer dat mensen zo reageren.
      Ik heb een keer een portemonnee gevonden, die bovenop het kopieerapparaat in de supermarkt lag. Toen ik de boodschappen inpakte, zag ik een mevrouw zoekend rondlopen. Ik vroeg of ze iets kwijt was. Ja, haar portemonnee. Is het een zwarte, vroeg ik. Nee, een bruine. Ik gaf ‘m terug. Ze was dolgelukkig. Ze was toen net naar de bank geweest om geld voor de vakantie op te nemen… Het mooiste was dat ze een half uur later met een bos bloemen op de stoep stond. Ik was helemaal verbaasd. Hoe wist ze wie ik ben en waar ik woon. Via, via, was ze erachter gekomen. Lief!

  14. ik weet uit ervaring dat mensen wakker maken heel afwisselend kan zijn :o) en deze had die snottebel verdient :o), ik zou toch mensen blijven helpen, laat je niet ontmoedigen door deze ene

  15. Het is ook wel een mooie omgeving om een dutje te doen hoor 😉 . Maar jouw goedheid wordt de laatste tijd niet echt gewaardeerd Mirjam, kattenvrouwtje, slapende man. Maar gewoon doorgaan hoor want op een keer zal ze zeker iemand het waarderen. 😉 En het idee van die snot moest er wel om lachen hoor.

  16. Haha je bent echt erg, snot aan zijn BEL smeren.
    Hoe kom je erop!
    Het was wel een zuurpruim dus het zou dan wel zijn verdiende loon zijn geweest!

  17. Och die kerel was stomdronken, midden op de dag op een bank in slaap vallen. En dan nog terug slapen nadat hij wakker gemaakt was .En
    zulke lelijke woorden zeggen ten zo een vriendelijke dame.—–
    Je had beter zijn fiets omver gekieperd.
    Je hebt dat weer eens knap aaneengeflanst he Mirjam ! ! !

  18. Wat een heerlijk verhaal. Je bent te braaf voor woorden. De volgende keer mag je jezelf helemaal laten gaan. Wat dacht je van secondelijm?

  19. wahhaha jawel hé, je moet ook wel een gegronde reden hebben om mij zomaar wakker te maken, langs de andere kant als ik zou horen joehoe klappertje hier kakeltje, dan denk ik wel dat de fundering voor lachsalvo’s gelegd is
    dus tja.. proberen maar zou ik denken, rest mij nog te zeggen dat je dit weer meesterlijk bij elkaar geschreven hebt:-)
    “top”

    xxx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *