Schuiven

P1090079 - kopie

Zo heb je niets en zo heb je iets. Danste mijn moeder vorige week nog met mijn vader de tango,  uitgerekend in kerstnacht maakte ze thuis een slippertje. Ze kon niet meer op of neer van de pijn, maar wilde van geen dokter weten. “Laten we het nog even aankijken,” hield ze mijn vader voor, “misschien wordt de pijn straks minder.” Na een uur vond m’n vader het welletjes, belde de HAP en anderhalf uur later werd m’n moeder – voorzien van een dosis lachgas- in een ambulance geschoven. 

In het ziekenhuis werd een foto gemaakt en concludeerden ernstig kijkende mannen dat ze haar heup gebroken had. Nog dezelfde dag werd ze geopereerd. Ze heeft geboft: de dijbeenkop is niet afgebroken zodat er  “alleen maar” twee schroeven in haar bovenbeen gedraaid hoefden te worden.

Vers uit de verkoeverkamer en groggy van de pijnbestrijding, lag ze afgepeigerd in het ziekenhuisbed. Wat zag ze er broos uit. Haar gezicht zo wit als de deken waar ze onder lag.
‘Hoe gaat het?’ vroeg ik.
‘Niet zo lekker, hoor,’ zei mijn vader.
Het mensje is ook zo’n ongeluksvogel. Ze hoeft maar ergens naar te kijken of het springt in haar oog.

Meteen de volgende dag werd ze al uit bed geplukt om oefeningen te doen. Achter een looprek schuifelt ze voetje voor voetje een stukje over de ziekenhuisgang. Ze houdt zich kranig, maar de pijn slurpt al haar natuurlijke vrolijkheid op.

Heel de familie Kakelbont duimt dat ze snel weer naar huis mag, en niet naar een revalidatiecentrum hoeft. Het jaar struikelt zich naar een einde en mijn moeder kan de oliebollen thuis bij wijze van spreken al ruiken… Gelukkig is ze niet het typje dat lang het hoofd laat hangen. Haar glas is altijd halfvol, en is het eens een keertje wat leger, dan giet ze het over in een kleiner glaasje. Laat haar maar schuiven! De tijd moet er alleen nog een beetje overheen… Lieve mam, zet je beste beentje voor!

38 thoughts on “Schuiven

  1. O jee, je arme moeder…
    Ik hoop dat ze voorspoedig zal genezen Kakeltje.
    Gelukkig is ze een positief mens, dat scheelt al een hele slok op een borrel. 🙂

  2. Speciale gevallen

    dag en nacht
    worden mensen
    met spoed naar een ziekenhuis gebracht

    sommigen omdat ze zijn gevallen
    anderen komen om te bevallen

    in beide gevallen
    kan het tegenvallen
    al is de meest valabele specialist van wacht

    Hopelijk valt het allemaal nog mee, Mirjam! 🙂
    Lenjef

  3. Hè gadver, wat vervelend! Die gebroken heup gaat je moeder nog een hoop spierpijn opleveren, omdat ze anders dan anders gaat bewegen.
    Ik hoop van harte dat het meevalt en wens haar heel veel sterkte.
    Fijne jaarwisseling en ik wens voor jou dat je de vermoeidheid achter kunt laten in 2013.

    • Lieve allemaal,

      Mijn moeder gaat morgen voor een week naar een revalidatiecentrum.
      (Als het waar is wat ze er op internet over schrijven, komt ze in een lustoord terecht 😉 )
      Daar kan ze op haar gemak leren traplopen.
      Bedankt voor alle beterschapswensen, ik zal ze stuk voor stuk overbrengen!

      groetjes Kakel

  4. Och wat akelig! Ik hoop dat ze er snel weer bovenop komt!
    Als de pijn minder wordt zal ze hopelijk weer het zonnetje in huis worden.
    Veel sterkte voor haar en iedereen om haar heen!

  5. oei kakel wat een nare smakker heeft ze gemaakt, daar is ze wel even zoet mee,
    gelukkig dat het haar positieve stemming niet aantast….
    je zou voor minder gaan boksen toch…

    beterschap mama kakel,
    xxx

  6. Wat akelig, zo aan het eind van het jaar. Het is altijd akelig natuurlijk, maar zo rond de feestdagen is het dubbel vervelend. Hoop dat het gauw goed gaat met haar. Een ongeluk zit in een klein hoekje, stom he? Als je het niet verwacht dan heb je wat. Jammer.
    Fijne feestdagen voor jullie allemaal en ondanks alle tegenvallers een heel goed, mooi en gezond 2014!

  7. Om thuis te revalideren moet ze thuis wél op hulp kunnen rekenen én vervoer hebben voor “van en naar” de therapie. Als ze verder goed gezond is zal het vast wel lukken! Een érg vervelend eind van het jaar dus voor je moeder en je vader zal er óók niet heel blij van worden.
    Gelukkig mag je met dat soort “toestanden”tegenwoordig wél al vrij snel naar huis, sterkte voor iedereen!

  8. Spijtig van je moeder Mirjam. Dat is erg pijnlijk wat kaar overkomen is. De revalidatie zal nog wel een tijdje duren. Oudere mensen hebben broze botten. En het genezingsproces is van langere duur dan bij jonge mensen. Gelukkig voor haar is ze niet alleen en heeft ze nog hulp van haar man
    ik wens haar een spoedig herstel .

  9. het ene moment kan het goed zijn, en door zo’n uitschuiver is ineens dan alles heel anders. Gelukkig is je moeder haar glas steeds half vol en met jullie dicht bij haar zal het wel lukken, hopelijk zonder al te veel pijn. We duimen met je mee

  10. Geduld is een schone zaak. Hopelijk herstelt ze voorspoedig en heeft ze niet veel pijn meer. Wat een akelig ongeluk op kerstavond! Een ongeluk zit in een klein hoekje inderdaad. Veel sterkte voor moeder Kakel!

  11. wat is dit erg voor je moeder, dit wordt een hele tijd revalideren, ze forceert het best maar niets. Hopelijk valt de pijn bij haar mee….. Ver wen haar maar goed dat zal ze vast leuk vinden, zeker nu

  12. Ow Mirjam wat akelig voor je moeder en de rest van de familie. Hopelijk heeft ze snel minder pijn en gaat het herstel voorspoedig. Ik steek een kaarsje op voor jullie allemaal.

  13. Wat een immense tegenvaller. Ik ga meeduimen met de familie Kakelbont, nergens beter dan thuis (als het enigszins mogelijk is) om weer helemaal op de been te komen. Sterkte ma Kakeltje, langzaam gaat ook vooruit 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *