Leer vloeken

Boeren kennen het gezegde: “Neem een geit en leer vloeken.”
De eerste staat namelijk garant voor het tweede.
Geloof me: met een bruine labrador kom je een ook heel eind.
Toen we Rosa pas gehaald hadden, schreef een vriend: “Weet waar je aan begint. Het zijn bruine donders.”
Had ik Rosa toen maar meteen teruggebracht, maar ik was natuurlijk eigenwijs…

In de polder mag ze loslopen. Aan het eind van onze ronde roep ik haar.
Luisteren? M’n naadje.
Wat ik ook probeer, niets helpt: doorlopen zonder omkijken, flemen, een zalvende pathos, roepen, fluiten, uitschelden in vloeiend Rotterdams – je begrijpt: hier laat iemand zich meeslepen – maar Rosa verblikt of verbloost niet.
Na een kwartier ben ik het zo zat, ze bekijkt het maar! Ik kan amper wat zien, want m’n bril is zeiknat van de regen, en ik heb het koud. Hare hoogheid is gechipt, ze weet waar ze woont, ze ziet maar hoe ze thuiskomt.
Ik stap in de auto en rijd weg.

Wat ik hoop, gebeurt: Rosa komt in allerijl uit de bosjes gestoven.
‘Bitch!’ mopper ik goedkeurend. Ze stormt op me af, ik stap uit zodat ze op haar zeil in de kofferbak op de achterbank kan springen.
Een tel kijkt ze me aan. Haar blikt zegt: fuck you, baasje, ze draait zich om en rent achter me langs een sloot in waar een stel eenden hun roes ligt uit te slapen. Als het gevogelte is opgejaagd, klimt Rosa weer op de kant, en loopt doodleuk vlak voor me langs het weggetje over naar de andere kant. Daar gaat ze door modderplassen lopen banjeren.
Ik ben in staat me wenend ter aarde te storten, maar ik vertik het.

Een half uur en talloze gebeden later, loopt ze schoon het huis binnen. Daar gedraagt ze zich als een hysterisch opgetogen hond. Terwijl ze anders na een uur rennen, bewusteloos neerstort op haar plaid, gedraagt ze zich als een adhd-puber die de woonkamer afbreekt. Ze doet alles waarvan ze weet dat het niet mag.
Mijn boosheid bonkt tegen het plafond en ik speel mijn laatste troef uit: ik sleur haar mee naar boven, prop haar in de bench, en trek de deur van het kamertje achter me dicht. Daar mag ze blaffen tot ze een ons weegt.

Na tien minuten is ze stil en mag ze eruit.
Ik word begroet als haar beste vriend die haar op het nippertje van de verdrinkingsdood redt. Blijmoedig schurkt ze zich tegen me aan, haar kwispelen weet niet van wijken. Likkebaardend loopt ze voor me uit naar de trapkast. Bedelend houdt ze haar kop schuin: een kluifje, baas?
Fuck you, Rosa!

94 thoughts on “Leer vloeken

  1. Pubermensen en puberhonden, je hebt er je handen aan vol. Ik ben gelukkig een kattenmens, trouwens die twee van mij kwamen altijd aangerend als ik ze riep (want dan was er eten) Sterkte met de opvoeding van je labje

  2. Hier in het bos loopt ook zo”n exemplaar. Die stuift op de meest onverwachte momenten naar mijn dames toe en wil dan spelen.Ik heb van die heerlijke truthonden die dat niet willen. Het baasje zien wij bijna nooit.ja in de verte al roepend en tierend 😉

    • Die laatste zin 🙂 Vandaag heeft ze zich voorbeeldig gedragen. Ze kwam alle keren dat ik haar riep. Ik moet er wel bij vermelden: er waren geen eenden in de buurt.

  3. ha die Kakel,

    ach joh!
    Komt helemaal goed…
    Ik herken gewoon de puberhond en die doet lekker niet wat jij wilt.

    Hou vol!
    Echt waar… “Komt wel goed, schatje!”

    Blijf gewoon consequent en maak je vooral niet kwaad.
    En plaats maar heel vaak van die mooie prijsfotoos van die mooie bruine!

    Dagdag…
    Dikke pakkerd van Marlou

    .

  4. Heerlijk verhaal, en ook zo herkenbaar! Ondanks dat ik Tukker een wereld-beest vind, zou ik nooit meer voor een bruine labrador gaan. Dat schijnen de ergste te zijn. ‘k heb ooit eens een keer gehad dat hij ook met geen mogelijkheid mee te krijgen was. Totdat ik de motor van mijn groene autootje startte, met de klep van de kofferbak open. Toen werd het hem toch echt te gortig. Hij sprong er tot onze (Fleur en mijn, Jan was er niet bij, aar hem luistert ie nog wel…) grote opluchting in! Pfff… honden….

    Groetjes en sterkte ermee ;)) Trudy.

  5. Wat doet deze blog mij goed, ik ben gelukkig niet de enige die als een gek het hele bos doorloopt omdat mevrouw ( lees Happy) geen zin heeft om te komen. Het is hier zo nu en dan net Jambers ( overdag is ze een vriendelijk lief beestje, maar ’s nachts wordt het een monster) Nou valt dat ook wel weer mee, maar waarom sloop je ’s nachts het kleedje uit je mand en gaat er dan vervolgens de hele dag wel op liggen. En zo kan ik uiteraard ook nog wel een uurtje doorgaan, maar ja het is toch net een soort kind he 🙂

    • Ik doe echt alles om het mijn lezers naar de zin te maken 🙂
      Het is dat ik weet dat Happy een linksdraaiend Roemeens ras is anders had ik gezworen dat ze familie waren. Dat van die kleedjes gaf de doorslag.

      • ohhhh gelukkig heb jij ook zo’n kleedjes ervaring begrijp ik nu. Nou ja leve de action, kussen een tientje en kleedje vier euro dan kan je nog eens vervangen 🙂

  6. Ach, Rosa is een echte hond, zolang ze je zien weten ze dat je niet weggaat.
    Ja, dan ga je weg, dan komen ze wel achter je aan, denkend aan het avondeten.
    Oh, ja zo herkenbaar, de kolder in de kop en nooit boos op de baas worden, nee vriend dat zit goed.
    Rosa is net een rolletje tape. Hans

  7. Whahahahahahahahahahahahhhaaahahahahahahaa ik heb me kapot gelachen en mn collega’s ook. Je moet hoe dan ook meer adem hebben meer geduld. Ik heb zo’n rakker de basiscursus geleerd en die had heel vlot in de gaten dat ik de baas was. Maar ook ik heb staan roepen op het strand toen er een enorme onweersbui aankwam en hij niet wilde komen. Kutbeest. Ik ben overigens met dat jong gaan fietsen, de tering dacht ik kijken wie hier de langste adem heeft. Het was vlot voorbij dat gedrag. Als het takkeweer is, hou je hem aan de riem schat, jij bent de baas.

    • Wel ja, laat je collega’s gerust meegenieten van mijn “ellende.” Waar heb je anders vrienden voor 😉
      Weet je wel hoe hard ze trekt? Soms doe ik 10x achter elkaar de anti-trekoefening: omdraaien, stukje lopen en weer omdraaien. Rosa heeft er niets van. Soms kan ik haar wel schóppen. Maar verder is ze wel lief…
      Ze is voor de twee basiscursussen met vlag en wimpel geslaagd. Het lijkt wel of ze de laatste weken totaal van god los is.

  8. Het zorgt weer voor een mooi verhaal … Wat een baasje lijden kan (en vloeken ook)
    Als je haar op de foto ziet lijkt het een lieverdje … Gelukkig is ze dat ook heel dikwijls

  9. Ik zeg altijd: je hebt honden en je hebt teckels. Juist omdat dit volkje ook zo zijn eigen trekjes heeft. Maar ik wist niet dat Labradors dit ook hebben…..ik zie het geschreven verhaal wel voor me. Ze kunnen het bloed onder je nagels weghalen he? 🙂

    Het is wel een prachtig dier trouwens, mooi ook dat ze bruin is!

    • Ik heb bijna geen bloed onder mijn nagels meer 😉
      Stiekem ben ik wel een beetje gek op Rosa natuurlijk.
      Met hardlopen nam ik altijd de Border Collie van m’n vriendin mee. Die luisterde! (De Collie, niet de vriendin…)
      Nou ja, zover zal het met een labrador niet komen. Met een teckel dus ook niet, haha.

  10. Echt een eigenwijs beest, kan me voorstellen dat je er soms gek van wordt. Je zal maar haast hebben en ergens heen moeten en ze komt niet terug. Nee, ik hou het maar bij mijn goudvissen, die zitten lekker in een aquarium met een deksel erop.

  11. Kakel ik heb genoten en nee niet uit leedvermaak maar herkenbaar. Wat zijn dieren heerlijk ook al kunnen ze je soms het bloed onder de nagels vandaan halen op het eind vd dag /ochtend /minuten geven ze zoveel van hun aandoenlijke liefde dan smelt men weer weg.

    Prachtige foto en ook vol liefde tussen de twee

  12. Je denkt dat het ergste achter de rug is? Helaas…. Dit gaat nog een paar jaar duren. Wat nog gaat komen? Opspringen tegen wandelaars, liefst met witte broeken en poep vreten. Dat doen alle bruine labs. En het allerlekkerst is mensenpoep. Dus wanneer Famke likkebaardend uit het bos tevoorschijnkwam wisten we wel hoelaat het was. We hebben toen een halsband met zendertje gekocht. Daarmee krijgt ze eerst een geluidje te horen. Wanneer ze vervolgens niet terugkomt kun je haar via de afstandsbediening een klein elektrisch schokje geven. Klinkt erger dan het is. Binnen de kortste tijd kwam ze terug na alleen een geluidje, wel belonen uiteraard…..

    • OMG…is het ergste voorlopig nog niet achter de rug??
      Opspringen kan ze nu al 😉 En poep vreten is idd een puntje. Mensenpoep het allerlekkerst…ik lig dubbel.
      De halsband met zendertje klinkt als muziek in mijn oren. Het klinkt niet alarmerend, die elektrische schokken. Eerder geruststellend. Bovendien: Rosa krijgt nergens stress van.
      Liefs xx

  13. Als ik ooit een vrouw in een polder met een bruine labrador zie, die in een modderplas ligt te spartelen, weet ik dus dat ik moet uitkijken voor een bruine lieve labrador, die het vrouwtje leert hoe het moet. En mocht ik ooit een bruine labrador zien, die haar vrouwtje heeft geleerd om achter de eendjes aan te gaan …… hoop ik toch dat ik er een foto of filmpje van kan maken 😉

    De volgende keer toch maar een geit voor je ? Mogen die op de puppycursus eigenlijk ?

  14. die spreuk had ik nog nooit gehoord

    Rosa heeft duidelijk een eigen wil en dat is niet luisteren naar jou
    je zou de moed verliezen
    maar t levert voor ons wel een grappig verhaal 🙂

  15. Zo herkenbaar .ooit ook zo’n rasdas gehad en ik kreeg het niet voor elkaar hem nog goed te heropvoeden ,we hadden hem overgenomen van een vriend toen hij 13 maanden was .En reken maar dat ik heel wat in mezelf heb lopen vloeken pfff Alleen als ik hem in de nacht uitliet bleef hij altijd dicht in mijn buurt en luisterde feilloos ,dan was hij ook heel beschermend naar mij toe .Succes met die donder van jou .
    Liefs Elisabeth

  16. Héél herkenbaar Kakeltje! Zelf had ik ook een hond die maar niet luisteren wou, en niet één keertje zoals de jouwe, maar constant. Daarna besloot ik geen hond meer te nemen, ik kan die gewoonweg geen discipline bijbrengen.
    Maar jouw Rosa is beslist een lieve hond, zo’n compagnon voor het leven hé.
    Fijne zondag meid en bedankt voor je lieve reactie hoor!

  17. Aha ☺ lees ik dat tussen de reacties door goed? Zei de dochter tegen jou dat jij moest komen als zei riep en dan geef je de hond een naam waar deels de hare in voorkomt… Bij ons zeggen ze dan ‘je kan zien wie er zijn hand boven gehouden heeft’… lol… Ach dat komt wel goed eens het speelse er wat meer af is, denk ik

    • Ik lees net dat het wel een paar jaar kan duren. boehoehoe…
      Rosa had een baaldag volgens mij. De rust in huis is in elk geval weergekeerd. Buiten komt ze nog niet als ik roep, maar ik kreeg net een goede tip!

  18. Ik kan natuurlijk zeggen ‘hoe herkenbaar” maar doe ik lekker niet. De honden die ik al gehad heb luisterde goed (behalve in het veld, en aan het water), maar ook Bentley luistert als hij geroepen wordt. Overigens, hij heeft een soort onzichtbare lijn waar hij aanzit, en waar hij zich veilig genoeg mee voelt qua afstand die hij neemt. Maar bij bepaalde punt wacht hij, kan hij aan de lijn, en lopen we naar huis.

  19. Vorige nacht heb ik ook gevloekt van de schrik toen ik de slaapkamer binnen stapte en per ongeluk op de staart van Ginger trapte die onder het bed verscholen zat. Met dieren in huis verveel je je nooit.

    • Vorige week vroeg ik me nog af waaróm we in hemelsnaam huisdieren genomen hebben? Het konijn trok tot 2x toe de orchideeënplant van de vensterbank en zette haar tanden erin. Ik had bloemen gekregen en die stonden op het lage koffietafeltje. Sprong ze daar bovenop en begon ze aan de bloemen te vreten. Echt…je zou ze toch naar het asiel brengen 😉

  20. tja……..wat ook…. je kunt niet zeggen: “ik heb het niet geweten”…dus al hoe puntjepuntje het ook is…. het is ook wel een beetje in de trant van ‘eigen schuld, dikke….’

    En aangezien alles in 3 komt doe ik dat dan ook niet maar :
    Aanhouder wint (maar nooit van een bruine lab)

  21. Tsja, ik heb ooit ook een hond gehad, een Engelse Cocker. Die week geen meter van mijn zijde en kon ik hem ook gewoon in de stad los laten. Alleen in het veld als hij een konijn zag was die pleite. Maar ook daar, als ik de autodeur dichtgooide was hij er binnen een minuut.

  22. Ik heb er twee en af en toe zou ik ze zachtjes de nek om kunnen draaien. Ik moet achter de laptop, aan de telefoon, visite over de vloer of schoonmaken dan laten ze mij met rust. Geen bankhangen , dan slepen ze letterlijk alle speelgoed achter me aan willen in de tuin en terug .Ga zo maar door. Dan moet ik er echt helemaal voor hun zijn.
    Zou vloeken helpen echt helpen?

    lieve groetjes, Ria

    • Ik vloek niet. Niet omdat ik braaf ben of zwaar christelijk ben opgevoed maar mijn vocabolair (kuch) is uitgebreid genoeg;-)
      Jij maakt ook wat mee met je honden. Ik lees altijd graag bij je.
      Lieve groet

  23. Hahahaha, oh wat ben ik blij met mijn kat die ik enkel uit de gordijnen moet halen af en toe 😀 Prachtige foto! Je dochter met vrolijke kijkers en Rosa met geniepige oogjes, de onschuld zelve 😀

  24. Whahahahahahaha. Heerlijk. tja.. ik zeg.. het ligt niet aan de hond.. maar het is een vrouwtje… daar ligt het aan.. Shirel is net zo 😉

    Love As Always
    Di Mario

  25. De wandeling

    Ons lief hondje kijkt me vragend aan.
    Gaat staartwiebelend aan de voordeur staan.

    Rep je toch, het duurt zo lang.
    Zie je niet dat ik naar een wandeling verlang.

    Overal snuffelen en eens pissen.
    Ik zou het voor geen kilo snoepjes willen missen.

    Blaffen met alle geweld
    naar een jogger die komt aangesneld.

    Ver van de weg afdwalen.
    Je moet me maar komen halen.

    Hollen tussen de bomen, het hoge gras.
    ‘k Wou dat ik er al was.

    Maar, ik moet nog even wachten, want ik weet.
    Je bent schoenen aan het zoeken, die ik daarstraks aan flarden beet.

    Lenjef 😉

  26. naaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa, wat krijgen we dan nou maar weer kakelino 🙂

    ik zit hier voor pompoen 🙂

    dat ha’k nou niet doch van oe wicchie??
    hoe ken je nou je kaas van je brood laten eten door Rosa…?

    snapterniksvan:-)
    keigave foto hoor 🙂 dat dan weer wel LOL

    xxx

  27. Onze katten luisteren heel goed, en doe altijd direct wat er gevraagd wordt. Ruil die hond toch in voor een leuke kat, beter ten halve gekeerd dan te hele gedwaald!

    Oja

    Voor ik het vergeet!

    Katten luisteren echt nooit, er is geen kattenschool, want dat ik compleet verspilde moeite, en ze verharen ook verschrikkelijk, ze spugen als ze een haarbal hebben en eten uit de pan als je het deksel bent vergeten erop te doen. Ze hebben één heel belangrijk voordeel tov honden: je hoeft ze niet uit te laten.

    Ik ben gek op onze katten! 😉

    • Schijten jouw katten altijd bij anderen in de tuin of hebben ze kattenbak??
      Ken je het liedje: “De kat van Ome Willem is op reis geweest: van Wim Sonneveld?
      Diens kat lust enkel jus d’orange en af en toe cognac
      En wil alleen maar op een Franse bak. Kouwe kak!

      • Onze katten hebben een kattenbak, doch geven doorgaans de voorkeur aan de tuin van de buren. Onze buurman Peter heeft namelijk groene vingers (voordat hij zijn activiteiten aanvangt), als hij de tuin geschoffeld heeft zien onze katten een persoonlijke taak deze tuin diepgaand te bemesten, regen of wind en zelfs de super soaker houdt ze dan niet uit zijn tuin. Het is dan droevig te zien hoe beide diertjes zich vol proppen met het eten dat wij ze geven, het eten dat ze van de buurkatten stelen en wat ze aan gevogelte en muisachtigen nuttigen, alles om de tuin van Peter te voorzien van noodzakelijke voedingswaarden! Niet dat Peter dat waardeert! Zijn vrouw en kinderen doen dat trouwens wel, die geven onze katten ook graag te eten als wij op vakantie zijn.
        Voor Rosa zou zo’n tuin ook een uitdaging zijn, helaas heeft de buurman deze met allerlei soorten kippengaas afgeschermd, ik vrees dat een hond dan niet zo goed kan klimmen als een kat die een uitdaging ziet.
        Hachelijk?

      • Wat een vermakelijke reactie. Vooral het stukje over Peters groene vingers. Echt een geluksvogel dat jullie katten de noodzakelijke voedingswaren in zijn tuin deponeren. Blijkt hij nog een ondankbare hond te zijn ook.
        Geschoffelde tuinen staan gelijk aan welkomstborden voor katten.
        Geen nood, ik gooi Rosa gewoon over het kippengaas heen 😉 Bijzonder hachelijk, haha!

      • Oja, Peter kan wel heel goed vloeken, zonder geit of hond. Buurkatten, die schijnen ook heel erg te zijn….

    • Rosa zit alweer op hondencursus nummer drie 😉 Ze kent allerlei kunstjes.
      M’n dochter maakt een schietbeweging met haar hand, zegt pief, paf, poef en bij de laatste valt Rosa dood op de grond. En high five.
      Alleen komen wanneer ze geroepen wordt, is een brug te ver.
      Bij mijn dochter werkte dat heel anders. Die zei tegen mij toen ze twee was: “Jij moet komen als ik roep.”

  28. Toen wij onze laatste hond kregen gingen wij hem voor de eerste keer op een veldje onderweg nog uitlaten. Meteen was ie verdwenen, hield ons niet in de gaten. En na een supergehoorzame hond daarvoor die niet van onze zijde week was dat wel ff wennen. Waar de een om de plassen heen liep, ging zij er gewoon dwars doorheen. Haha ik bedoel dat is gebleven, hoe we haar ook probeerden op te voeden en het te leren. Maar verder was het wel een lieverd hoor waar we veel plezier van gehad hebben. Maar ben ook bang dat Rosa dat ook zal houden. Sterkte Mirjam……..haha

    • Ik heb nog hoop dat het goedkomt. Rosa is aan het puberen.
      En ze heeft nog nooit om een plas heen gelopen. Het voordeel is: erger dan nu kan het niet worden, haha.
      Ken je de weilanden met “plasdras”? Die zoekt ze gewoon op om er doorheen te kunnen sjezen. Ze is een varken!

  29. Het gekke is ik ben geen hondenmens,heb er zelf dus geen één maar toch luisteren honden vrijwel altijd naar mij.Misschien wat minder ‘verliefd’ zijn op Rosa Mirjam,ze neemt je in het ootje grinnik.

  30. Wel op curus met haar geweest? Net dat dat alles zegt, mijn blonde (letterlijk en figuurlijk) golden retriever heeft er ook bar weinig van onthouden, maar dat wil nog wel eens helpen

    • Ze heeft puppycursussen 1 en 2 gedaan en zit nu op een vervolgcursus. En geloof het of niet: ik ben de meest consequente van ons drieën 😉
      Jouw hond kan het wel, hij/zij wil gewoon graag blond door het leven…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.